پارکور نخستين بار 20 سال پيش توسط يک فرد فرانسوي به اسم «ديويدبل» و دوستانش که در يکي از محله هاي حاشيه نشين پاريس زندگي مي کرده اند، باب مي شود. اين افراد دنبال ورزشي مي گشته اند که در عين سادگي ، حس هيجان آنها را نيز ارضا کند
▧ تصویر در دسترس نیست
آنها ترکيبي از همه ورزش هايي را که تا آن روز تجربه کرده بودند، با هم ترکيب مي کنند و پارکور را به وجود مي آورند. بعد از اين ماجرا فرد ديگري به نام «سباستين فوکور» که فردي سياهپوست بوده و گروهي به اسم «ياماکازي» -که يک فيلم هم به همين نام ساخته اند - اين ورزش را تکامل بخشيدند و تکميل کردند. فيلم گروه «ياماکازي» از تلويزيون خودمان هم پخش شده است. حسن پارکور اين است که قاعده و قانون خاصي ندارد و مثل ورزش هاي کلاسيک تابع قانون خاصي نيست که حرکتي در آن خطا به حساب بيايد و بنابراين مي توان در پارکور هر خلاقيتي بروز داد. تو در اين ورزش فقط به يک کفش خوب احتياج داري و لازم نيست که هيچ هزينه خاصي بکني. فقط بايد بدنت آمده باشد. «پارکور» هيچ چيز به جز آمادگي بدني خودت نيست. هر چه آماده تر باشي بهتر اين کار را انجام مي دهي و به قول خودمان حرکت با حال تر و خفنتري مي زني. البته بخش اصلي اين ورزش بخش ذهني آن است. يعني اين که تو بايد توانايي اين را داشته باشي که سريع تصميم بگيري و آمادگي هرگونه اتفاقي را داشته باشي و بتواني در کوتاهترين زمان ممکن بهترين تصميم را بگيري. نبايد از چيزي بترسي، تو مي داني اينجا برايت هيچ اتفاقي نمي افتد ولي مي ترسي آن را انجام بدهي. اين ترس را بايد از بين ببري. ذهنت بايد آماده باشد. ذهنت بايد آزاد باشد. در حال حاضر اين ورزش در ارتش آمريکا به سربازان آموزش داده مي شود و پليس فرانسه هم براي مقابله با مجرمين آن را به کارکنانش ياد داده است. در کل فرانسوي ها حرف اول را در پارکور مي زنند و بعد از آنها انگليسي ها هستند که همه کارهاي تجاري دنيا را انجام مي دهند. يعني اجراي کليپ و برنامه ها را در دنيا قبضه کرده اند.
▧ تصویر در دسترس نیست
پارکور (به فرانسوی: Parkour) یا هنر جابجایی (به فرانسوی: L’art du déplacement) یا شهرنوردی به پیشهاد گروه رها یک راه نوین برای تعامل با محیط اطراف فقط با استفاده از تواناییهای انسان است. داوید بل، بنیانگذار پارکور در فرانسه میگوید: جنبهٔ فیزیکی پارکور، غلبهکردن بر تمامی موانع پیش روست، درست مانند اینکه در شرایط اضطراری گیر کرده باشید. پارکور فقط صرف حرکات نیست، بلکه مجموعهای هدفمند و دارای فلسفهٔ خاص خویش است. پس هدف پارکور، رسیدن به مقصد با استفاده از کاراترین، روانترین و مستقیمترین مسیر و مناسبترین حرکات است که میتواند شامل دویدن، پریدن، بالا رفتن و خزیدن باشد. «کارایی» یکی از مهمترین مشخصههای پارکور است، و به این معنی است که لازم نیست حرکات سریعترین باشند، بلکه باید مستقیمترین و با صرف انرژی کمتری انجام شوند و همچنین مانع آسیب دیدگی دراز مدت یا کوتاه مدت شوند.
به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره میبرند «تراسور» گفته میشود.
پارکور از زمانی که انسان نیاز به شکار کردن و شکار نشدن داشته، وجود داشتهاست. انسانها به طور طبیعی گسترهای قابل توجه از حرکات و حالات ممکن را برای گذشتن از موانع به وجود میآورد. از آن گذشته، کودکان به سهولت و صورت بدیع و با نشاط حرکت میکنند، ولی ما هنگامی که شروع به حرکت آگاهانه میکنیم، آن ویژگی را از دست میدهیم. افراد زیادی در طول تاریخ بر روی حرکت انسان و بهبود آن کار کردهاند (از جمله عیاران کاغذباز).
اما پارکور به معنای خاص آن، توسط ریموند بل (Raymond Belle) که یک سرباز فرانسوی جنگ ویتنام بود پایهگذاری شد. او و همراهانش بهدنبال به وجود آوردن یک روش کارا و مناسب برای «تعقیب و فرار» بودند. این فعالیتها، سرانجام توسط فرزندش داوید بل (David Belle) بصورت مدوّن درآمد. داوید بیشتر عمر خود را صرف ساماندهی این ورزش کرد و نام «پارکور» را بر آن نهاد. او و دوستانش، از جمله سباستیان فوکان (Sebastien Foucan) که مشهورترین آنهاست، با آموزشهای ریموند بل این ورزش را از ترکیب ورزشهای مختلفی مانند ژیمناستیک و با هدف کمککردن به دیگران در مواقع اضطراری، در حاشیه پاریس به وجود آوردند
پارکور در ایران
اولین نشانه از حضور پارکور به صورت حرفهای در ایران، حضور امیرحسین ایمانی و کوشا فتحینژاد در مستند سال ۲۰۰۳ لندن بپر (به انگلیسی: Jump London) بود. هدف این فیلم نشان دادن گسترش پارکور در دنیا بود، برای همین منظور از گروههای مطرح و فعال پارکور در دنیا تقاضای همکاری نمودند و گروه irPk که بعداً به رها تغییر نام داد نیز در این پروژه همکاری کرد. در آن زمان(۱۷ سپتامبر ۲۰۰۴) گروه اینترنتی Parkour_Iran توسط گروه irPk تشکیل شد که با وجود غیرفعال بودن هنوز دارای بیشترین عضو در بین گروههای پارکور است.
با گسترده شدن پارکور در ایران و احساس نیاز به آموزش حرفهای تر، امیرحسین ایمانی در تابستان سال ۲۰۰۴ برای آموزش دیدن زیر نظر یکی از موفقترین گروههای پارکور دنیا به لندن رفت. و سایت http://www.urbanfreeflow.ir از تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۰۴ با اجازه آن گروه شروع به کار کرد.
در پاییز همان سال بود که این گروه به رها تغییر نام داد و اولین دوره کلاسهای پارکور با هدف انتقال تجربههایشان در مجتمع ورزشی شهید چمران (بولینگ عبدو) برگزار کردند و وبگاه http://www.parkour.ir ه نیز شروع به کار کرد. توجه رسانهها با اجرای نقش دو نفر از اعضای گروه رها (احسان دادفر و آرمان خاشعی) در کلیپی به نام کبوتر (تابستان ۱۳۸۴)، تولید فیلمی کوتاه برای جشنواره پلیس، مصاحبه با نشریات مختلف (مانند ۴۰چراغ و Teenager) و خبرگزاری Ascosiated Press و شرکت در نمایشگاه بینالمللی ورزش ۲۰۰۸ … به این ورزش بیشتر شده و علاقهمندان بسیاری شروع به تمرین کردهاند. هم چنین گروه رها برای آشنا شدن مخاطبان با این ورزش به دعوت رییس کمیته ایروبیک حرفهای و مهارتی در مراسم افتتاحیه اولین دوره مسابقه ایروبیک حرفهای کشور (۲۵ آبان ۱۳۸۵) در ورزشگاه شهید چمران به ایفای نقش پرداختند.
به مرور زمان گروههای دیگری در سطح ایران شروع به فعالیت کردند که میتوان به گروههای شفق، بن هدز، فراز و ونتد (تبریز) و شاهرگ اشاره کرد که گروه شفق اولین همایش پارکور در تهران با حضور اکثر علاقهمندان به این رشته را در تابستان ۸۷ برگزار کرد. بزرگترین همایش پارکور توسط گروه رها و پارادوکس با حمایت ردبول در تاریخ ۲۷ فروردین ۱۳۸۹ برگزار شد .تیم های بسیاری از شهرهای مختلف ایران برای شرکت به تهران آمدند که متاسفانه علیرغم داشتن مجوزهای لازم، به علت زیاد شدن بیش از حد جمعیت که بیش از ۵۰۰۰ نفر تخمین زده شد، همایش لغو شد.
فلسفه پارکور
پارکور یک رشتهٔ ورزشی است، اما فلسفهای با ارزشهای خاص خود و برای آگاهی از تواناییهای خویشتن، مبارزه علیه خود و پرورش جسم و روح دارد. پارکور گذشته از یک ورزش و هنر، یک شیوهٔ زندگی کردن و یک فلسفهٔ روزانهاست.
یکی از فلسفههای این ورزش، اتکا به تواناییهای جسمی و ذهنی افراد برای کمک کردن به کسانی است که در شرایط خاصی قرار دارند. به همین دلیل است که در این ورزش خبری از مسابقه و ردهبندی ورزشکاران و غیره نیست، زیرا هر کسی تنها برای خودش و نه برای اثبات برتری خود، تمرین میکند.
بسیاری پس از آشنایی با پارکور، اصول آن را در زندگی خود نیز به کار میبرند. به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره میبرند «تراسور» گفته میشود.[۱۱] هنر پشت سر گذاشتن کارای موانع، با به چالش کشیدن فیزیکی و جسمی خود باعث میشود که با موقعیتهای زندگی روزانه آسانتر کنار بیاییم. وقتی که یک مانع یا به عبارتی وضعیتی دشوار در زندگی ما پدیدار شود، یک تراسور همانگونه که در پارکور یاد گرفته، سریع و کارا بر آن غلبه میکند و بدون تغییر مسیر به راه خود ادامه میدهد.
جدا از حرفهای شدن در حرکات، قسمت اصلی آموزش و تمرین صحیح پارکور، توانایی غلبه بر ترس و استفاده از آن در زندگی است، چرا که ابتدا باید بتوان بر ذهن و تفکر خود چیره شد تا توانایی حرفهای شدن در پارکور در ما بوجود آید. کسانی که پارکور تمرین نمیکنند معمولاً دربارهٔ آین موضوعات چیزی نشنیده یا ندیدهاند؛ در صورتی که به گفتهٔ بنیانگذار این هنر، «فلسفه» جزء درونی پارکور است.
پارکور چه چیزی نیست؟
پارکور حرکات آکروباتیک، بدل کاری، رقص، حرکات احمقانهٔ بدون توجه به عواقب آن و پرشهای بلند بدون دلیل نیست. هم چنین پارکور «حرکتهای دلخواه» نیست بلکه مجموعهای از حرکات از پیش تعریف شده و هدفمند است.
در پارکور خبری از مسابقه و کلکل هم نیست. یک کمپین از یکم ماه مه سال ۲۰۰۷ توسط وبگاه رسمی پارکور برای حفاظت از پارکور و فلسفهٔ آن در مقابل مسابقه و رقابت آغاز شدهاست. اعضای این کمپین اعتقاد دارند که «مسابقه» افراد را تحریک میکند که با دیگران برای رضایت تماشاگران یا اثبات برتریهای خود و یا احیانا سودهای مالی مبارزه کنند؛ در حالی که در پارکور، افراد در کنار یکدیگر و فقط برای خودشان تمرین میکنند. پس پارکور نمیتواند تبدیل به یک رشتهٔ مسابقهای شود، مگر آن که اساس وجودی آن یعنی «پرورش خود» نادیده گرفته شود.
محل تمرین
بر خلاف بسیاری ورزشهای دیگر پارکور تا کنون در زمین یا ورزشگاه اختصاصی تمرین نمیشود، البته تلاشهایی در این رابطه صورت گرفتهاست تراسورها در محیطهای شهری مانند سالنهای ورزش، پارکها، زمینهای بازی و سازهها و ساختمانهای رها شده تمرین میکنند که باعث به وجود آمدن نگرانیهایی مانند تجاوز به حریم شخصی، آسیب رساندن به اموال عمومی و تمرین در مکانهای نامناسب شدهاست .
وسایل و تجهیزات
پارکور وسیله و تجهیزات خاصی احتیاج ندارد و تراسورها معمولاً لباسهای ورزشی یا معمولی سبک و راحت میپوشند . تنها چیزی که توصیه شدهاست یک کفش ورزشی سبک با چسبندگی زیاد است بعضی از تراسورها از مچ بند برای محافظت از مچ هایشان استفاده میکنند . برخی نیز از دستکشهای نازک ورزشی برای حفاظت از کف دستهایشان استفاده میکنند که به علت کم کردن چسبندگی و حس باعث موضع منفی بعضی از تراسورها میشود.
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
بالا رفتن از دیوارهای هیجان
“پارکور” ورزشی است که به فعالیتی مفرح برای جوانان تبدیل شده است که اگر اصول و مسائل ایمنی آن رعایت نشود ، حادثه ساز خواهد شد!
ممنون,اطلاعات کاملی دادین.اینجا تو مشهدم از این گروهها زیاد هست.البته این ورزش نیاز به شهامت داره.اما به نظر شخصی من ایروبیک حرفه ای(ورزش خودم )خیلی جذابتره.البته بعضی از حرکات این ورزش در ورزش ما هم استفاده میشه.که من بعضی هاشو بلدم خیلی ممنون,با حال بود
منم دوس دارم، ولي توو شهر ما نيست، اين ورزش هنوز زياد شناخته شده نيست جناب ميرزا خان توو شهر شما هست چرا نميري ثبت نام هان!!
نقل قول: هاچو هاچو
ممنون,اطلاعات کاملی دادین.اینجا تو مشهدم از این گروهها زیاد هست.البته این ورزش نیاز به شهامت داره.اما به نظر شخصی من ایروبیک حرفه ای(ورزش خودم )خیلی جذابتره.البته بعضی از حرکات این ورزش در ورزش ما هم استفاده میشه.که من بعضی هاشو بلدم خیلی ممنون,با حال بود
يه جورايي به آيروبيك و تكنو شبيه هست، ولي خوب براي خانمها زياد مناسب نيست، به خاطر شكل فيزيولوژي بدن خانمها، تحمل پريدن از ارتفاع و حركات قدرتي رو ندارن! به نظر من براي خانمها آيروبيك و ورزشهاي مشابه خيلي خوبه، ميشه گفت بهترينه
نقل قول: Galexy
kasragtr, گل پسر
كارش خيلي خوبه، بوفي پاركور اميدوارم كه روزي مربي تعداد زيادي از بوفي پاركورهاي ديگه بشه و اين ورزش توو ايران كاملاً جا بيوفته و انحصاريش نكنن براي نيروهاي نظامي!!
نقل قول: ساحل ناقلا
یکی زود به من آموزش بده
چشم ما روشن! ساحل ناقلا ميخواد از روو ديوار مردم بالا بره، برو آيروبيك
Life Dream
پارکور نخستين بار 20 سال پيش توسط يک فرد فرانسوي به اسم «ديويدبل» و دوستانش که در يکي از محله هاي حاشيه نشين پاريس زندگي مي کرده اند، باب مي شود. اين افراد دنبال ورزشي مي گشته اند که در عين سادگي ، حس هيجان آنها را نيز ارضا کند
آنها ترکيبي از همه ورزش هايي را که تا آن روز تجربه کرده بودند، با هم ترکيب مي کنند و پارکور را به وجود مي آورند. بعد از اين ماجرا فرد ديگري به نام «سباستين فوکور» که فردي سياهپوست بوده و گروهي به اسم «ياماکازي» -که يک فيلم هم به همين نام ساخته اند - اين ورزش را تکامل بخشيدند و تکميل کردند. فيلم گروه «ياماکازي» از تلويزيون خودمان هم پخش شده است. حسن پارکور اين است که قاعده و قانون خاصي ندارد و مثل ورزش هاي کلاسيک تابع قانون خاصي نيست که حرکتي در آن خطا به حساب بيايد و بنابراين مي توان در پارکور هر خلاقيتي بروز داد. تو در اين ورزش فقط به يک کفش خوب احتياج داري و لازم نيست که هيچ هزينه خاصي بکني. فقط بايد بدنت آمده باشد. «پارکور» هيچ چيز به جز آمادگي بدني خودت نيست. هر چه آماده تر باشي بهتر اين کار را انجام مي دهي و به قول خودمان حرکت با حال تر و خفنتري مي زني. البته بخش اصلي اين ورزش بخش ذهني آن است. يعني اين که تو بايد توانايي اين را داشته باشي که سريع تصميم بگيري و آمادگي هرگونه اتفاقي را داشته باشي و بتواني در کوتاهترين زمان ممکن بهترين تصميم را بگيري. نبايد از چيزي بترسي، تو مي داني اينجا برايت هيچ اتفاقي نمي افتد ولي مي ترسي آن را انجام بدهي. اين ترس را بايد از بين ببري. ذهنت بايد آماده باشد. ذهنت بايد آزاد باشد. در حال حاضر اين ورزش در ارتش آمريکا به سربازان آموزش داده مي شود و پليس فرانسه هم براي مقابله با مجرمين آن را به کارکنانش ياد داده است. در کل فرانسوي ها حرف اول را در پارکور مي زنند و بعد از آنها انگليسي ها هستند که همه کارهاي تجاري دنيا را انجام مي دهند. يعني اجراي کليپ و برنامه ها را در دنيا قبضه کرده اند.
پارکور (به فرانسوی: Parkour) یا هنر جابجایی (به فرانسوی: L’art du déplacement) یا شهرنوردی به پیشهاد گروه رها یک راه نوین برای تعامل با محیط اطراف فقط با استفاده از تواناییهای انسان است. داوید بل، بنیانگذار پارکور در فرانسه میگوید: جنبهٔ فیزیکی پارکور، غلبهکردن بر تمامی موانع پیش روست، درست مانند اینکه در شرایط اضطراری گیر کرده باشید. پارکور فقط صرف حرکات نیست، بلکه مجموعهای هدفمند و دارای فلسفهٔ خاص خویش است. پس هدف پارکور، رسیدن به مقصد با استفاده از کاراترین، روانترین و مستقیمترین مسیر و مناسبترین حرکات است که میتواند شامل دویدن، پریدن، بالا رفتن و خزیدن باشد. «کارایی» یکی از مهمترین مشخصههای پارکور است، و به این معنی است که لازم نیست حرکات سریعترین باشند، بلکه باید مستقیمترین و با صرف انرژی کمتری انجام شوند و همچنین مانع آسیب دیدگی دراز مدت یا کوتاه مدت شوند.
به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره میبرند «تراسور» گفته میشود.
پارکور از زمانی که انسان نیاز به شکار کردن و شکار نشدن داشته، وجود داشتهاست. انسانها به طور طبیعی گسترهای قابل توجه از حرکات و حالات ممکن را برای گذشتن از موانع به وجود میآورد. از آن گذشته، کودکان به سهولت و صورت بدیع و با نشاط حرکت میکنند، ولی ما هنگامی که شروع به حرکت آگاهانه میکنیم، آن ویژگی را از دست میدهیم. افراد زیادی در طول تاریخ بر روی حرکت انسان و بهبود آن کار کردهاند (از جمله عیاران کاغذباز).
اما پارکور به معنای خاص آن، توسط ریموند بل (Raymond Belle) که یک سرباز فرانسوی جنگ ویتنام بود پایهگذاری شد. او و همراهانش بهدنبال به وجود آوردن یک روش کارا و مناسب برای «تعقیب و فرار» بودند. این فعالیتها، سرانجام توسط فرزندش داوید بل (David Belle) بصورت مدوّن درآمد. داوید بیشتر عمر خود را صرف ساماندهی این ورزش کرد و نام «پارکور» را بر آن نهاد. او و دوستانش، از جمله سباستیان فوکان (Sebastien Foucan) که مشهورترین آنهاست، با آموزشهای ریموند بل این ورزش را از ترکیب ورزشهای مختلفی مانند ژیمناستیک و با هدف کمککردن به دیگران در مواقع اضطراری، در حاشیه پاریس به وجود آوردند
پارکور در ایران
اولین نشانه از حضور پارکور به صورت حرفهای در ایران، حضور امیرحسین ایمانی و کوشا فتحینژاد در مستند سال ۲۰۰۳ لندن بپر (به انگلیسی: Jump London) بود. هدف این فیلم نشان دادن گسترش پارکور در دنیا بود، برای همین منظور از گروههای مطرح و فعال پارکور در دنیا تقاضای همکاری نمودند و گروه irPk که بعداً به رها تغییر نام داد نیز در این پروژه همکاری کرد. در آن زمان(۱۷ سپتامبر ۲۰۰۴) گروه اینترنتی Parkour_Iran توسط گروه irPk تشکیل شد که با وجود غیرفعال بودن هنوز دارای بیشترین عضو در بین گروههای پارکور است.
با گسترده شدن پارکور در ایران و احساس نیاز به آموزش حرفهای تر، امیرحسین ایمانی در تابستان سال ۲۰۰۴ برای آموزش دیدن زیر نظر یکی از موفقترین گروههای پارکور دنیا به لندن رفت. و سایت http://www.urbanfreeflow.ir از تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۰۴ با اجازه آن گروه شروع به کار کرد.
در پاییز همان سال بود که این گروه به رها تغییر نام داد و اولین دوره کلاسهای پارکور با هدف انتقال تجربههایشان در مجتمع ورزشی شهید چمران (بولینگ عبدو) برگزار کردند و وبگاه http://www.parkour.ir ه نیز شروع به کار کرد. توجه رسانهها با اجرای نقش دو نفر از اعضای گروه رها (احسان دادفر و آرمان خاشعی) در کلیپی به نام کبوتر (تابستان ۱۳۸۴)، تولید فیلمی کوتاه برای جشنواره پلیس، مصاحبه با نشریات مختلف (مانند ۴۰چراغ و Teenager) و خبرگزاری Ascosiated Press و شرکت در نمایشگاه بینالمللی ورزش ۲۰۰۸ … به این ورزش بیشتر شده و علاقهمندان بسیاری شروع به تمرین کردهاند. هم چنین گروه رها برای آشنا شدن مخاطبان با این ورزش به دعوت رییس کمیته ایروبیک حرفهای و مهارتی در مراسم افتتاحیه اولین دوره مسابقه ایروبیک حرفهای کشور (۲۵ آبان ۱۳۸۵) در ورزشگاه شهید چمران به ایفای نقش پرداختند.
به مرور زمان گروههای دیگری در سطح ایران شروع به فعالیت کردند که میتوان به گروههای شفق، بن هدز، فراز و ونتد (تبریز) و شاهرگ اشاره کرد که گروه شفق اولین همایش پارکور در تهران با حضور اکثر علاقهمندان به این رشته را در تابستان ۸۷ برگزار کرد. بزرگترین همایش پارکور توسط گروه رها و پارادوکس با حمایت ردبول در تاریخ ۲۷ فروردین ۱۳۸۹ برگزار شد .تیم های بسیاری از شهرهای مختلف ایران برای شرکت به تهران آمدند که متاسفانه علیرغم داشتن مجوزهای لازم، به علت زیاد شدن بیش از حد جمعیت که بیش از ۵۰۰۰ نفر تخمین زده شد، همایش لغو شد.
فلسفه پارکور
پارکور یک رشتهٔ ورزشی است، اما فلسفهای با ارزشهای خاص خود و برای آگاهی از تواناییهای خویشتن، مبارزه علیه خود و پرورش جسم و روح دارد. پارکور گذشته از یک ورزش و هنر، یک شیوهٔ زندگی کردن و یک فلسفهٔ روزانهاست.
یکی از فلسفههای این ورزش، اتکا به تواناییهای جسمی و ذهنی افراد برای کمک کردن به کسانی است که در شرایط خاصی قرار دارند. به همین دلیل است که در این ورزش خبری از مسابقه و ردهبندی ورزشکاران و غیره نیست، زیرا هر کسی تنها برای خودش و نه برای اثبات برتری خود، تمرین میکند.
بسیاری پس از آشنایی با پارکور، اصول آن را در زندگی خود نیز به کار میبرند. به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره میبرند «تراسور» گفته میشود.[۱۱] هنر پشت سر گذاشتن کارای موانع، با به چالش کشیدن فیزیکی و جسمی خود باعث میشود که با موقعیتهای زندگی روزانه آسانتر کنار بیاییم. وقتی که یک مانع یا به عبارتی وضعیتی دشوار در زندگی ما پدیدار شود، یک تراسور همانگونه که در پارکور یاد گرفته، سریع و کارا بر آن غلبه میکند و بدون تغییر مسیر به راه خود ادامه میدهد.
جدا از حرفهای شدن در حرکات، قسمت اصلی آموزش و تمرین صحیح پارکور، توانایی غلبه بر ترس و استفاده از آن در زندگی است، چرا که ابتدا باید بتوان بر ذهن و تفکر خود چیره شد تا توانایی حرفهای شدن در پارکور در ما بوجود آید. کسانی که پارکور تمرین نمیکنند معمولاً دربارهٔ آین موضوعات چیزی نشنیده یا ندیدهاند؛ در صورتی که به گفتهٔ بنیانگذار این هنر، «فلسفه» جزء درونی پارکور است.
پارکور چه چیزی نیست؟
پارکور حرکات آکروباتیک، بدل کاری، رقص، حرکات احمقانهٔ بدون توجه به عواقب آن و پرشهای بلند بدون دلیل نیست. هم چنین پارکور «حرکتهای دلخواه» نیست بلکه مجموعهای از حرکات از پیش تعریف شده و هدفمند است.
در پارکور خبری از مسابقه و کلکل هم نیست. یک کمپین از یکم ماه مه سال ۲۰۰۷ توسط وبگاه رسمی پارکور برای حفاظت از پارکور و فلسفهٔ آن در مقابل مسابقه و رقابت آغاز شدهاست. اعضای این کمپین اعتقاد دارند که «مسابقه» افراد را تحریک میکند که با دیگران برای رضایت تماشاگران یا اثبات برتریهای خود و یا احیانا سودهای مالی مبارزه کنند؛ در حالی که در پارکور، افراد در کنار یکدیگر و فقط برای خودشان تمرین میکنند. پس پارکور نمیتواند تبدیل به یک رشتهٔ مسابقهای شود، مگر آن که اساس وجودی آن یعنی «پرورش خود» نادیده گرفته شود.
محل تمرین
بر خلاف بسیاری ورزشهای دیگر پارکور تا کنون در زمین یا ورزشگاه اختصاصی تمرین نمیشود، البته تلاشهایی در این رابطه صورت گرفتهاست تراسورها در محیطهای شهری مانند سالنهای ورزش، پارکها، زمینهای بازی و سازهها و ساختمانهای رها شده تمرین میکنند که باعث به وجود آمدن نگرانیهایی مانند تجاوز به حریم شخصی، آسیب رساندن به اموال عمومی و تمرین در مکانهای نامناسب شدهاست .
وسایل و تجهیزات
پارکور وسیله و تجهیزات خاصی احتیاج ندارد و تراسورها معمولاً لباسهای ورزشی یا معمولی سبک و راحت میپوشند . تنها چیزی که توصیه شدهاست یک کفش ورزشی سبک با چسبندگی زیاد است بعضی از تراسورها از مچ بند برای محافظت از مچ هایشان استفاده میکنند . برخی نیز از دستکشهای نازک ورزشی برای حفاظت از کف دستهایشان استفاده میکنند که به علت کم کردن چسبندگی و حس باعث موضع منفی بعضی از تراسورها میشود.
بالا رفتن از دیوارهای هیجان
“پارکور” ورزشی است که به فعالیتی مفرح برای جوانان تبدیل شده است که اگر اصول و مسائل ایمنی آن رعایت نشود ، حادثه ساز خواهد شد!
دانلود ويديوي زيباي پاركور با حجم 1.81 BMB
منابع:
http://ultradl.ir
http://forum0001.linksaz.ir
سايت پاركور ايران:
http://www.parkour.ir
Galexy
دلشاد
مرسی مازیار عزیز خیلی هیجان آوره
بهونه
mz56mz
يه بوفى پاركور هم داريم اقا كسرى گل
bijjan
نانا موشي
kasragtr
اینم سه تا از عکسام:
این اسمش وال اسپینه(همونی که رو 206 زدند)
▧ تصویر در دسترس نیست
اینم جامپ هست:
▧ تصویر در دسترس نیست
این تیکه اول بالانس مانکیه( بعد از بالانس با سر میایی پایین و از وسط راه خودتو میندازی روی پات و با پا فرود میایی):
▧ تصویر در دسترس نیست
کلیپ رو هم حسش نیست آپلود کنم وگرنه یه کلیپ هم براتون میذاشتم کمی بهم بخندید....
ipek-n
ژنرال
منم دوس دارم انجام بدم
kasragtr,
هاچو هاچو
Galexy
ساحل ناقلا
tabassom
Life Dream
مرسی مازیار عزیز خیلی هیجان آوره
خوش به حالش، توو شهرشون از اين ورزش هست، ما كه نداريم
پس توو شهر شما هم از اين ورزش هست، خوش به حال شما هم
يه بوفى پاركور هم داريم اقا كسرى گل
عجب اسمي گذاشتي واسش
تصورشم وحشتناكه، به خصوص اگه با آرنج بخوري زمين
واسه خانما آيروبيك بهتره
kasragtr,
آفرين كسري جان، عكسهاي زيبايي هستن به خصوص اون اولي كه انگار داري روو ديوار راه ميري، اميدوارم هميشه سلامت باشي
ipek-n,
منم
نمايش يا پنهان متن
منم دوس دارم انجام بدم
منم دوس دارم، ولي توو شهر ما نيست، اين ورزش هنوز زياد شناخته شده نيست
جناب ميرزا خان توو شهر شما هست چرا نميري ثبت نام هان!!
يه جورايي به آيروبيك و تكنو شبيه هست، ولي خوب براي خانمها زياد مناسب نيست، به خاطر شكل فيزيولوژي بدن خانمها، تحمل پريدن از ارتفاع و حركات قدرتي رو ندارن! به نظر من براي خانمها آيروبيك و ورزشهاي مشابه خيلي خوبه، ميشه گفت بهترينه
گل پسر
كارش خيلي خوبه، بوفي پاركور
چشم ما روشن!
نكنه شما هم بوفي پاركور هستي، لو نميدي!
Yalda Anwari
من از دیدن بعضی از کلیپ ها به وجد میام ..
مطلبت خیلی عالی بود ..
دستت درد نکنه
gilas
بچه اینقدر از رو درو دیوار نپر بشین درستو بخون مگه تو کنکور نداری
Kishe Mehr
جالب بود. مرسی داداش مازی
KuRoSh
کسری ما هم که یکی از پاکور ها هست و از تصاویر هم که معلوم هست فقط یکمی باعث ناراحتی شد که الان بهبود یافته با اون که دیر فهمیدم
یادمه گیلاسی هم می خواست از دیوار بپره ولی ارتفاع زیاد بود
گیلاس پاکوری باید بهش می گفتیم اونوت
ماهی
ولی باید خیلی هیجان داشته باشه
ممنون مازیار جان
آخرین ورود:
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→