کمتر کسی را می توان پیدا کرد که ماهواره داشته باشد و “بفرمائید شام” را ندیده باشد . بفرمائید شام ؛ داستان و جریان ساده و به ظاهر یکنواختی دارد . یک جور مسابقه که در آن قرار است شرکت کننده ها به آشپزی یکدیگر نمره و امتیاز بدهند و در نهایت شخص برنده ؛ مبلغی را صاحب شود . حال اینکه این برنامه چرا و چگونه اینقدر محبوب شد و توانست این حجم مخاطب را جذب کند ؛ خود جای تامل بسیار دارد . من به زعم خود سعی کردم علل این رویداد را بررسی کنم ؛ دوست دارم نظر یقیه را هم بدانم . باور کنید که اگر کمی جدی تر به قضیه نگاه کنید ؛ خواهید فهمید که اصلا مساله ساده و سطحی ای نیست …
۱- اگر روراست باشیم ؛ همه ما از سرک کشیدن در زندگی دیگران لذت می بریم . شاید مدام مشغول به آن نباشیم ؛ ولی اگر موقعیتی برای اینکار پیش بیاید از آن استقبال می کنیم ! پس چه موقعیتی بهتر از این که از قاب تلوزیون می توانیم به شخصی ترین جاهای منزل یک غریبه وارد شویم و انرا ورانداز کنیم ؟ “بفرمائید شام” این موقعیت را به ما می دهد که با رضایت صاحبخانه ؛ در خانه او گشت و گذار کنیم ؛ وسایل و چیدمانش را ببینیم ؛ حتی مقایسه کنیم و خودمان هم نمره بدهیم !
۲- جامعه ایرانیان مهاجر ؛ با اهداف و موقعیت های متفاوتی کشور را ترک کردند ؛ پس یقینا موقعیت و جایگاه یکسانی نیز در کشور مقصد ندارد . اما نگاه کلان جامعه به این گروه ؛ یکسان است و ایشان را دارای سبک زندگی واحدی می دانند . عامه مردم فکر می کنند آنها ثروتمندند ؛ زندگی راحتی دارند ؛ خانه هایشان مجلل است و در مجموعه ایام به کامی دارند . تصویری که می دانیم با حقیقت فاصله ای بسیار دارد. حالا در “بفرمائید شام” مجالی پیش آمده تا وارد زندگی این قشر شویم و از نزدیک ؛ آنرا با تصویر ذهنیمان تطبیق دهیم . اگر بانظر من موافق باشید ؛ به این نتیجه می رسید که مخاطب نمی تواند از این قیاس نتیجه گیری کند ؛ به واقع ما آنقدر به زندگی شرکت کننده ها نفوذ نمی کنیم که بفهمیم آنطوری هستند که ما فکر می کردیم یا نه . به همین سبب تماشا را دنبال می کنیم و مدام در حال مکاشفه ایم . دقت داشته باشید که این پروسه خداگاه نیست و به نحوی “درون” مان شکل می گیرد.
۳- روابط ؛ نوع رفتار ؛ لباس ؛ پذیرایی و در یک کلام سبک زندگی میهمانان “بفرمائید شام” به اقتضای کشوری که در آنند ؛ با ما که در ایرانیم بسیار متفاوت است . برخی از این منش ها را در فیلم هایی با بازی غیر ایرانیها دیده ایم ؛ اما دیدن برخی رفتار از یک یا چند ایرانی می تواند هیجان انگیز باشد . بدون اینکه بفهمیم ؛ زندگی خودمان را با سبک ارائه شده در “بفرمائید شام”تطبیق می دهیم لازم نیست نتیجه گیری شکل بگیرد یا رای به برتری یکی داده شود . ولی بپذیرید که این اتفاق درون ما می افتد و البته که احساسات مختلفی به ما دست می دهد . شاید یکی احساس خودکم بینی کند ؛ یکی احساس غرور ؛ یکی بی تفاوتی . قیاسی بی حاصل ولی پرمعنا …
من شبها گاهی میبینم. بستگی به نفرات شرکت کننده داره؛ اگر آدمهای نچسبی نباشن مبینم وگرنه که زیاد برام جذابیتی نداره. از نظر نوع تاثیری که تو جامعه میذاره به نظرم بستگی به مخاطبش داره. بعضی ها که خیلی زود تحت تاثیر ظواهر قرار میگیرن ممکنه خودشونو مقایسه بکنن احساس نقص بکنن یا حتی بخوان دقیقا آداب معاشرت و نوع رفتار اونهارو تقلید کنن. بعضی ها اصولا فقط به عنوان تفنن نگاه میکنن و تحت تاثیر ظواهر کار قرار نمیگیرن. نوع معاشرت و مناسبات اونها (نه صرفا از دیدگاه مذهبی) تفاوتهای جدی داره با عمده ی مردم ما.
نمايش يا پنهان متنوای خدا بعضیاشونم که اخر بی فرهنگن و دعوا و بحثهای الکی میکنن.. خوبه حالا میدونن که این برنامه رو خیلیا میبینن..ولی اخرش کیف میده بعضیاشون ضایع میشن و با اینکه نمره کم میدن خودشونم برنده نمیشن همچین دل ادم خنک میشه در کل من غذا درست کردناشون رو دوست دارم گاهی چیز جدیدی یاد میگیرم حالا به این که تو خارج چه میکنن اهمیتی نمیدم
راستي بچه ها اين برنامه از روي يه برنامه انگليسي ساخته شده و يعني دقيقا همونه فقط شركت كننده هاش ايراني شدند ... راستش من از وقتي ديدم تقليد به اين گندگي كردند خوشم نيومد و تا حالا خونه داداشم و دوستام چند تا از برنامه هاشون رو ديدم ......
جالبه بگم انگليسي ها خيلي كم امتياز بدن 6 هست ولي ايرانيا 3 يا 4 ميدند شاخم در اومده بود ... نسبت به برنامه ي انگليسي (چون كپي همين برنامه است مي گما) خيلي به هم بي احترامند ... راستش ورژن انگيليسيش خيلي جذاب تره ............
به خدا شما هم برنامه انگليسيش رو ببينيد به من حق ميديد
وقت نمیکنم تلویزیون ببینم، اما گاها دیدم فرهنگ اونا با ما فرق داره گرچه ایرانی باشن! حتی تا جایی که دیدم غذاهاشونم ایرانی نیست فقط فارسی صحبت میکنن! همین! که این برنامه شاید بازم یه کپی از یه برنامه ی امریکایی پربیننده و قدیمی باشه
نویسنده واقعا قشنگ به مسئله نگاه کرده . به نظرم مورد اول مهمتره. یه بار فکر کنم تو شبکه سه بود داشت دوربین مخفی نشون میداد که مسائلی که توی جامعه داشت رو با دید جامعه شناسانه ( شایدم روانشناسانه ) بررسی میکرد. مثلا درب منزلی رو باز میذاشتند و بعد مردمی که رد می شدند تقریبا 90% شون یک سرکی به داخل منزل می انداختند!! به نظر من قسمت اعظم بینندگانی که مشتاق این برنامه هستند بیشتر می خواهند از زندگی دیگران سر در بیارن تا اینکه بخوان روش پخت و... رو ببینند. چون شبکه های ماهواره ای دیگه ای هم هستند که اشپزی نشون میدن ولی مردم این رو ترجیح میدن
Mahboob, اتفاقا حدس زدم که از روی یک شبکه ی دیگه ای کپی برداری کردند
نظر بچه ها رو خوندم ولی به نظر من در مورد هر مطلب و برنامه و کلا هر چیزی ، هم میشه نکات منفی رو برداشت و هم میشه نکات مثبتش رو برداشت. اول اینکه 1 ماه پیش که پشت صحنه شو نشون میداد ، خودشون گفتن که این رو از یه برنامه ی انگلیسی برداشتن و دقیقا مثل اونه ( که به نظر من واقعا ایرادی نداره، خیلی برنامه ها اینجوری هستن) بعدشم! به نظر من با دیدن ایرادهایی که شرکت کننده ها از نحوه پخت و پز و پذیرایی همدیگه میگیرن ، ما خیلی چیزا میتونیم یاد بگیریم. حتی نحوه ی چیدمان و دکوراسیون. مگه ایده گرفتن از دیگران بده؟؟ من خودم تا حالا هم ایده های جالبی ازشون یاد گرفتم هم چند تا غذا و هم یه سری نکات ریز آشپزی به عنوان نمونه : مثلا همین 2 هفته پیش یکی از شرکت کننده ها که میزبان بود ، اول برای خودش غذا کشید ، که بقیه گفتن تو فرهنگ ما معمولا میزبان اول برای مهمان ها غذا میکشه بعد برای خودش. درحالیکه واقعا خیلیا این چیزارو رعایت نمیکنن خلاصه به قول محسن بستگی به مخاطب داره که چه تاثیری از یه برنامه ای بگیره.
bijjan
۱- اگر روراست باشیم ؛ همه ما از سرک کشیدن در زندگی دیگران لذت می بریم . شاید مدام مشغول به آن نباشیم ؛ ولی اگر موقعیتی برای اینکار پیش بیاید از آن استقبال می کنیم ! پس چه موقعیتی بهتر از این که از قاب تلوزیون می توانیم به شخصی ترین جاهای منزل یک غریبه وارد شویم و انرا ورانداز کنیم ؟ “بفرمائید شام” این موقعیت را به ما می دهد که با رضایت صاحبخانه ؛ در خانه او گشت و گذار کنیم ؛ وسایل و چیدمانش را ببینیم ؛ حتی مقایسه کنیم و خودمان هم نمره بدهیم !
۲- جامعه ایرانیان مهاجر ؛ با اهداف و موقعیت های متفاوتی کشور را ترک کردند ؛ پس یقینا موقعیت و جایگاه یکسانی نیز در کشور مقصد ندارد . اما نگاه کلان جامعه به این گروه ؛ یکسان است و ایشان را دارای سبک زندگی واحدی می دانند . عامه مردم فکر می کنند آنها ثروتمندند ؛ زندگی راحتی دارند ؛ خانه هایشان مجلل است و در مجموعه ایام به کامی دارند . تصویری که می دانیم با حقیقت فاصله ای بسیار دارد. حالا در “بفرمائید شام” مجالی پیش آمده تا وارد زندگی این قشر شویم و از نزدیک ؛ آنرا با تصویر ذهنیمان تطبیق دهیم . اگر بانظر من موافق باشید ؛ به این نتیجه می رسید که مخاطب نمی تواند از این قیاس نتیجه گیری کند ؛ به واقع ما آنقدر به زندگی شرکت کننده ها نفوذ نمی کنیم که بفهمیم آنطوری هستند که ما فکر می کردیم یا نه . به همین سبب تماشا را دنبال می کنیم و مدام در حال مکاشفه ایم . دقت داشته باشید که این پروسه خداگاه نیست و به نحوی “درون” مان شکل می گیرد.
۳- روابط ؛ نوع رفتار ؛ لباس ؛ پذیرایی و در یک کلام سبک زندگی میهمانان “بفرمائید شام” به اقتضای کشوری که در آنند ؛ با ما که در ایرانیم بسیار متفاوت است . برخی از این منش ها را در فیلم هایی با بازی غیر ایرانیها دیده ایم ؛ اما دیدن برخی رفتار از یک یا چند ایرانی می تواند هیجان انگیز باشد . بدون اینکه بفهمیم ؛ زندگی خودمان را با سبک ارائه شده در “بفرمائید شام”تطبیق می دهیم لازم نیست نتیجه گیری شکل بگیرد یا رای به برتری یکی داده شود . ولی بپذیرید که این اتفاق درون ما می افتد و البته که احساسات مختلفی به ما دست می دهد . شاید یکی احساس خودکم بینی کند ؛ یکی احساس غرور ؛ یکی بی تفاوتی . قیاسی بی حاصل ولی پرمعنا …
Holtek
متاسفانه من جزو همین کمتر کسانم
gilas
ژنرال
بستگی به نفرات شرکت کننده داره؛ اگر آدمهای نچسبی نباشن مبینم وگرنه که زیاد برام جذابیتی نداره.
از نظر نوع تاثیری که تو جامعه میذاره به نظرم بستگی به مخاطبش داره.
بعضی ها که خیلی زود تحت تاثیر ظواهر قرار میگیرن ممکنه خودشونو مقایسه بکنن احساس نقص بکنن یا حتی بخوان دقیقا آداب معاشرت و نوع رفتار اونهارو تقلید کنن.
بعضی ها اصولا فقط به عنوان تفنن نگاه میکنن و تحت تاثیر ظواهر کار قرار نمیگیرن.
نوع معاشرت و مناسبات اونها (نه صرفا از دیدگاه مذهبی) تفاوتهای جدی داره با عمده ی مردم ما.
بهونه
نخبه
نمايش يا پنهان متن
وای خدا بعضیاشونم که اخر بی فرهنگن و دعوا و بحثهای الکی میکنن.. خوبه حالا میدونن که این برنامه رو خیلیا میبینن..ولی اخرش کیف میده بعضیاشون ضایع میشن و با اینکه نمره کم میدن خودشونم برنده نمیشن همچین دل ادم خنک میشهدر کل من غذا درست کردناشون رو دوست دارم گاهی چیز جدیدی یاد میگیرم
Mahboob
جالبه بگم انگليسي ها خيلي كم امتياز بدن 6 هست ولي ايرانيا 3 يا 4 ميدند شاخم در اومده بود ... نسبت به برنامه ي انگليسي (چون كپي همين برنامه است مي گما) خيلي به هم بي احترامند ... راستش ورژن انگيليسيش خيلي جذاب تره ............
به خدا شما هم برنامه انگليسيش رو ببينيد به من حق ميديد
نخبه
دلشاد
Galexy
فرهنگ اونا با ما فرق داره گرچه ایرانی باشن!
حتی تا جایی که دیدم غذاهاشونم ایرانی نیست
فقط فارسی صحبت میکنن! همین!
که این برنامه شاید بازم یه کپی از یه برنامه ی امریکایی پربیننده و قدیمی باشه
Kishe Mehr
Mahboob,
اتفاقا حدس زدم که از روی یک شبکه ی دیگه ای کپی برداری کردند
مرسی بیژن خان.. مطلب جالبی بود
rose12
باید یه جوری ثابت کنن ایرانین دیگه!!
shaparak64
ولی
به نظر من در مورد هر مطلب و برنامه و کلا هر چیزی ، هم میشه نکات منفی رو برداشت و هم میشه نکات مثبتش رو برداشت.
اول اینکه 1 ماه پیش که پشت صحنه شو نشون میداد ، خودشون گفتن که این رو از یه برنامه ی انگلیسی برداشتن و دقیقا مثل اونه ( که به نظر من واقعا ایرادی نداره، خیلی برنامه ها اینجوری هستن)
بعدشم! به نظر من با دیدن ایرادهایی که شرکت کننده ها از نحوه پخت و پز و پذیرایی همدیگه میگیرن ، ما خیلی چیزا میتونیم یاد بگیریم. حتی نحوه ی چیدمان و دکوراسیون. مگه ایده گرفتن از دیگران بده؟؟
من خودم تا حالا هم ایده های جالبی ازشون یاد گرفتم هم چند تا غذا و هم یه سری نکات ریز آشپزی
به عنوان نمونه : مثلا همین 2 هفته پیش یکی از شرکت کننده ها که میزبان بود ، اول برای خودش غذا کشید ، که بقیه گفتن تو فرهنگ ما معمولا میزبان اول برای مهمان ها غذا میکشه بعد برای خودش. درحالیکه واقعا خیلیا این چیزارو رعایت نمیکنن
خلاصه به قول محسن بستگی به مخاطب داره که چه تاثیری از یه برنامه ای بگیره.
هاچو هاچو
نمايش يا پنهان متن
من که ندیدمآخرین ورود:
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→