منت خدای را عزوجل که زن را قندو عسل قرار داد.
همو که ازدواجش موجب محنت است و به طلاق اندرش مزيد رحمت.
هر لنگه كفشي كه بر سر ما مي خورد مضر حيات است و چون مكرر فرود آید موجب ممات.
پس در هر لنگه كفش دو ضربت موجود و بر هر ضربت آخي واجب.
مرد همان به كه به وقت نزاع عذر به درگاه نساء آورد
ورنه زنش از اثر لنگه كفش حال دلش خوب به جا آورد
ضربت لنگه كفش، لاحسابش هم از راه رسيده، و جيب شوهر بدبخت را به قيچي خياطي درآورده و حقوق يكماهه او را به بهانه جوئي بخورد.
شوهر و نوكر و بد بخت و فلک دركارند تا تو پولی به کف آوري و ماشين بخري
شوهرت با كت و شلوار پر از وصله بود شرط انصاف نباشد كه تو مانتو بخري