ای زندگی ام، هستی ام، یاورم، دلدار زندگی ام، عشق من، امید زندگی ام، تمام وجود من دوستت دارم.

ای که امید زندگی را به من دادی، خون عاشقی را در رگهای من جاری ساختی، حال و هوایی دوباره به زندگی

من دادی ، نفسی دوباره به من بخشیدی دوستت دارم.

ای پرستوی عاشق، عمر دقایق، گل شقایق، همیشه عاشق ، دوستت دارم.

ای وجود من، طلوع من، حضور پر شوق و شور من ، دوستت دارم .

ای دریای من، فردای من، دنیای من، رویای من ، دوستت دارم.

ای گل من، روح من، تمام وجود من، مهتاب من ، دوستت دارم.

روزی که تو پا به این دنیا گذاشتی، روز تضمین زنده بودن من بوده است.

روزی که تو پا به این قلب بی طاقت من گذاشتی، روز امید دوباره به زندگی ام بوده است.

روزی که به من بگویی دوستت دارم بهترین روز زندگی ام خواهد بود.

و روزی که از من جدا شوی روز مرگ لحظه هایم خواهد بود.

اینجا بدون تو بی رنگ و روست، بی عطر و بوست، اینجا بدون تو هوای دلم همیشه ابری است،

آسمان چشمانم همیشه بارانی است و همیشه بر روی لبانم نام تو جاری است .

هر جا هستی بیا تا دلم خون نشده و گلهای خانه مان همه پر پر نشده.

بیا و با خود بوی نرگس شیراز را با خود بیاور ای زندگی من.

ای که بدون تو دنیا برایم قفس است و عاشقی برایم هوس است و زندگی برایم بی نفس است .

ای زندگی من، عشق من، نفس من خیلی دوستت دارم .

باور کن که خیلی دوستت دارم و خواهم داشت.

گفته ام، میگویم و خواهم گفت و باز هم گفته ام، می گویم و خواهم گفت که خیلی دوستت دارم .

مجنونم از مجنون دیوانه تر تو و عاشقم از فرهاد عاشق تر تو.

لیلی هستی از لیلی عاشق تر و شیرینی از شیرین لایق تر.

بی تو نفس کشیدن محال است ، با من بمان همنفسم که بی تو زندگی کردن به معنای مرگ است
حالا دیگر زندگی ام تنها با تو به معنای زندگیست ، و عشق تنها با تو برایم واقعیست.
من که از عشق فراری بودم ، ببین تو چه بودی و چه کردی که مرا دیوانه خودت کردی!از فرشته نازنین تر و از هر عزیزی دوست داشتنی تری عزیزم.
بهترین هدیه تو به من مهر و محبتهایت است ، چقدر قلبت مهربان است.
بی تو یک لحظه تنها ماندن محال است ، با من بمان هسفرم که بی تو یک لحظه عاشق ماندن خیال است.
حالا دیگر نام تو در قلبم حک شده ، اگر هم بمیرم نامت هنوز در قلبم ماندگار خواهد ماند ، پس تا آخر دنیا با تو می مانم ، در آن دنیا نیز به یادت خواهم ماند.
میخواهم قصه گو قصه ای تازه بنویسد ، قصه ای که غوغا کند ، از عشقمان بنویسد.
از یک لیلی و مجنون دیگر ، تو لیلی نباش اما من مجنونت هستم عزیزم .
تو خودت بهترینی ، تو خودت از عشق بالاترینی ، چه بگویم که هر چه بگویم از خوبی هایت باز کم گفته ام ، چه بنویسم که دیگر قلمم مرا یاری نمیکند که از آن قلب مهربانت بنویسم.
ای نازنینم ، خیلی دوستت دارم ، ای بهترینم میخواهم تو را برای همیشه ، مرا تنها نگذار که دیگر ماندنم همیشگی نخواهد بود.

یک نگاه ، یک دنیا احساس ، غوغایی درون قلبها .

نگاهی به وسعت قلب مهربان تو ، احساسی به قشنگی عشق ، و یک دنیای دیگر ، آغازی دیگر.

آغازی با دو قلب عاشق ، به رنگ دوست داشتن به لطافت عشق.

نگاه تو مرا به اوج این باور رساند که من از امروز تا آن لحظه که دنیایی را نخواهم دید اسیر قلب مهربان تو هستم.

یک اسیر خوشبخت ، با یک عالمه احساسات عاشقانه ، به عشق امروز ، به انتظار فردا ، در آرزوی به دست آوردن کلید سرزمین رویاها.

انتظار برایم به این معناست که خیلی دوستت دارم.

دلتنگی برایم به این معناست که خیلی برایم عزیزی.

تو برایم به این معنایی که بدون تو محال است زندگی کنم.

حالا چرا تو؟ پس او کجاست ؟ من به انتظار غروب نشسته ام ، غروبی که برای من که عاشقم خیلی زیباست.

با اینکه بی تو از رنگ غروب بیزارم ، اما چون با توام از لحظه مرگ نیز نمی هراسم زیرا میدانم که آن لحظه از عشق تو میمیرم.

داستان ما از همان یک نگاه آغاز شد ، و به لحظه مرگ نیز ختم خواهد شد.

در لابه لای این لحظه ها ، احساسات را از درون قلبم حس کن و باور کن که تو اگر اولین آغاز منی مطئمن باش که آخرین لحظه زندگی ام نیز پایان ما نخواهد بود.

ای عشق پس پایانی در راه نیست ، ما که عشق همیم پس دیگر جدایی در کار نیست.

دیگر سکوت بین ما معنایی ندارد ، فریاد بزن ای عشق که در سکوت عاشقانه اشک نریزم و همراه با تو فریاد بزنم .

فریاد بزنیم تا دنیا بفهمد که دو دیوانه درونشان به عشق هم زندگی میکند .