یادتونه چند سال پیش یه زلزله کوچیک توی تهران اومد! خوب یادمه عصر جمعه بود، و من هنوز با همسرم زندگی میکردم، ایشون توی اتاق خواب روی تخت خوابیده بود و من توی سالن طبق معمول پای سیستم نشسته بودمو داشتم بازی میکردم وقتی زلزله اومد، تنها چیزی که یادمه اینه که نمیدونم توی اون زمان کوتاه با چه سرعتی پریدم توی اتاق خواب و خودمو انداختم روش و بهش گفتم علی نترسیا! چیزی نیست من هستم آپارتمان ما کوچیک بودو اینا خیلی سریع اتفاق افتاد ولی بعداً که دربارش فکر میکردم دیدم که من چقدر دوسش دارم باور کنین توی اون لحظه فقط به این فکر میکردم که حاضر نیستم حتی لحظه ای باشم و اون نباشه
ولی افسوس که روزگار چه بازیایی داره