نمايش يا پنهان متنگزارش دلخراش كودك آزاري اي كه چند روز پيش در سايت مطالعه كردم باعث شد به ياد اين موضوع مهم و فراموش شده بيفتم.همه خوانندگان آن مطلب با خشم و تنفر از موضوع ياد شده ابراز ناراحتي كرده بودند و البته همه حق داشتند.از جمله خودم كه از با ديدن تصوير آن پسر بچه ي ناز و معصوم گريه كردم.اما اين ناراحتي ها زماني باارزش است كه بتوان كاري انجام داد.چون من خودم از نزديك با يك كودك بيش فعال در ارتباط بوده ام و آنچه كه به اصطلاح شيطوني بچه هاست رو چند برابر از آن كودك ديده ام يادآور مي شوم اين نوع شيطوني كردن واقعا خسته كننده و كلافه كننده است.اما راه حل ساده آن درمان دارويي و مشاوره است كه اغلب والدين از آن بي خبرند.لطفا به اطلاع هر كسي كه فرزند بيش فعال دارد و خودش بي خبر است برسانيد.اين مشكل راه حلش آزار كودك معصوم نيست.اين كودكان خودشان بيش از والدينشان زجر مي كشند.اما اين هم مثل همه ي بيماريها قابل درمان است.
ADHDیا اختلال بیش فعالی و فقدان توجه، یک اختلال رفتاری شایع است که حدود 3-5 درصد کودکان را مبتلا می کند. احتمال تشخیص این اختلال در پسران سه برابر دختران است ولی علت این تفاوت هنوز مشخص نشده است. کودکان بیش فعال بدون فکر کردن عمل می کنند، بیش از اندازه فعالند و در تمرکز کردن مشکل دارند.
غالباً متوجهاند که والدین چه انتظاری از آنان دارند اما برای برآورده ساختن این انتظار برای آنان مشکل است چون نمیتوانند آرام بنشینند، دقت کنند یا به جزئیات توجه کنند. البته بیشتر بچه ها در سنین خردسالی خصوصاً اگر مضطرب یا هیجان زده باشند چنین رفتارهایی می کنند. امادرکودکان بیش فعال این علائم مدت زمان طولانی وجود دارند و در شرایط و محیطهای مختلف روی می دهند.
این اختلال به عملکرد خانوادگی، اجتماعی و تحصیلی کودک آسیب میرساند. با درمان مناسب کودکان میتوانند بیاموزند که چگونه با این مشکل کنار بیایند و علائم خود را کنترل کنند.
علائم بیش فعالی کدامند؟
اختلال بیش فعالی و فقدان توجه سه نوع دارد که هر کدام الگوی رفتاری خود را دارند.
1- علائم بیش فعالی در نوع بی توجه:
* ناتوانی در توجه به جزئیات و بی دقتی در تکالیف مدرسه یا سایر فعالیتها
* مشکل در ادامه دادن توجه و حفظ دقت در طی فعالیتها.
* مشکل آشکار در گوش دادن.
* مشکل در پیروی از دستورات.
* بی نظمی.
* اجتناب از کارهایی که به تلاش ذهنی و تفکر نیاز دارد.
* گم کردن اسباب بازیها کتابها و وسایل.
* واکنش بیش از حد به محرکها.
* فراموشی در فعالیتهای روزانه.
2- علائم بیش فعالی در نوع بیش فعال- برانگیخته:
* بی قراری و ناآرامی.
* مشکل در حفظ حالت نشسته.
* دویدن بیش از حد و یا بالا و پایین پریدن.
* ناتوانی از بازی کردن در سکوت.
* به نظر می رسد که همیشه در حرکت و آمادهی رفتن هستند.
* زیاد صحبت میکنند.
* قبل از اینکه سوال تمام شود پاسخ میدهند.
* منتظر ایستادن و در صف ایستادن برایشان سخت است.
* حرف دیگران را قطع میکنند و فضولانه وارد بحث دیگران میشوند.
3- نوع سوم بیش فعالی که شایعتر نیز هست شامل ترکیبی از علائم بیش فعالی نوع اول و دوم است.
اگرچه بزرگ کردن کودک بیش فعال کار سادهای نیست اما باید به خاطر داشت که این بچه ها بد نیستند و غرض ندارند. کودکان مبتلا به بیش فعالی بدون درمان دارویی و یا رفتار درمانی نمیتوانند رفتار خود را کنترل کنند.
بیش فعالی چگونه تشخیص داده میشود؟
بسیاری از موارد بیش فعالی توسط پزشک عمومی درمان میشود. آزمون یا آزمایشی که بیش فعالی را تشخیص دهد وجود ندارد. تشخیص، به یک ارزیابی کامل نیاز دارد. اگر تشخیص قطعی نشده باشد تشخیصهای دیگر مانند سندرم تورت، ناتوانی در یادگیری یا افسردگی مطرح می شود. ممکن است کودک به متخصص اعصاب، روانپزشک و یا روانشناس ارجاع دادهشود. در نهایت علائم و اطلاعات جمع آوری شده وتشخیص داده میشود و درمان آغاز میگردد.
برای تشخیص بیش فعالی باید:
1- کودک رفتارها و علائم گفته شده را قبل از سن 7 سالگی نشان دهد.
2- این رفتارها در مقایسه با کودکان همسن و سال آنان شدیدتر باشد.
3- علائم حداقل باید 6 ماه ادامه داشته باشند.
4- این علائم بر روی حداقل دو زمینه زندگی کودک مانند مدرسه، خانه،، پرستار کودک، دوستان و... تاثیر منفی داشته باشد.
علائم نباید در اثر فشار روانی و استرس ایجاد شده باشد. کودکانی که طلاق، جدایی، بیماری، تغییر مدرسه یا تغییر ناگهانی در زندگی را تجربه می کنند ممکن است بی توجه یا فراموشکار شوند. برای تشخیص اختلال باید این عوامل در نظر گرفته شود. همچنین زمان شروع علائم درست بعد از این وقایع در تشخیص درست کمک کننده است.
سابقهی پزشکی کودک و خانواده بسیار مهم است زیرا تحقیقات نشان داده است بیش فعالی زمینهی ژنتیکی داشته و اغلب سابقهی خانوادگی ابتلا دیده می شود. معاینهی فیزیکی باید انجام شود و شنوایی، بینایی و سایر تواناییها بررسی شوند. برخی از بیماریهای دیگر مانند استرس، افسردگی و اضطراب میتوانند مانند بیش فعالی تظاهر کنند. ممکن است از والدین سوالاتی در مورد این بیماریها و نیز در مورد سیر رشد و تکامل کودک، رفتار کودک در خانه، در مدرسه و در بین دوستان، پرسیده شود.
از سایر افرادی که کودک شما را مرتب میبینند نیز باید در این موارد سوال شود. معلمان معمولا اولین کسانی هستند که متوجه علائم بیش فعالی می شوند. ارزیابی سیر آموزش کودک نیز باید انجام شود. اما این نکته نیز اهمیت دارد که این افراد باید صادق و مورد اعتماد باشند و از نقاط قوت و ضعف کودک شما تا حد امکان آگاهی داشته باشند.
علت ایجاد بیش فعالی چیست؟
علت ایجاد بیش فعالی این نیست که شما والدین خوبی نبودهاید. همچنین رابطهی قطعی با مصرف زیاد مواد قندی ندارد. واکسنها نیز موجب ایجاد آن نمیشوند. علل ایجاد آن منشاء زیست شناختی دارد که هنوز به درستی شناخته نشدهاست. محققان بیان میکنند که احتمالا ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی عامل به وجود آمدن این اختلال است.
عوامل مستعد کننده برای ابتلا کدامند؟
مطالعاتی بر روی کودکان مبتلا انجام گرفتهاند نشان میدهند که در بسیاری از موارد این اختلال در خویشاوندان نزدیک آنان نیز وجود داشتهاست. محققان بیان میکنند که نواحی خاصی از مغز در این کودکان در حدود 10-5 درصد کوچکتر و کم فعالیتتر از حد نرمال است. اگرچه آنان مطمئن نیستند که این مسئله علت ایجاد اختلال باشد. همچنین نشان داده شده که تغییرات شیمیایی در مغز این کودکان وجود دارد.
مطالعات اخیر نشان دهندهی این است که مصرف سیگار در دوران بارداری با ایجاد بیش فعالی در کودک مرتبط است. سایر عوامل خطر برای ایجاد این اختلال شامل تولد پیش از موعد، نوزاد با وزن بسیار کم، و آسیبهای مغزی حین تولد هستند. ممکن است تماشای بیش از حد تلویزیون در سنین کم موجب کم توجهی کودک شود. به گفتهی پزشکان کودکان زیر دو سال نباید تلویزیون نگاه کنند و یا به بازیهای ویدئویی و کامپیوتری بپردازند.
در کودکان دو ساله و بالاتر نیز باید زمان این فعالیتها به 2-1 ساعت و به برنامههای مناسب سن آنان محدود باشد. ......
راست میگیا آدم دلش واسه این کودک آزاری ها میسوزه اما بعضی از بچه ها به خاطر این بیش فعالیشون خیلی اطرافیان رو آزار میدن ولی کاش مردم آگاه تر بشن مرسی آیکیو جون
ممنون آی کیو جان خیلی مفید بود.فکر م یکردم پسرم خیلی آرومه ولی بیشتر این علائم رو داره 7 ولی آزارش به کسی نمیرسه...تا حالا شاکی نداشته 4
خواهش می کنم .متشکرم که این مطلب طولانی رو مطالعه کردین.اگرچه اطلاعات تخصصی ندارم ولی گمان نمی کنم فرزند عزیزتون بیش فعالی داشته باشه.گاهی با صبوری والدین مساله به راحتی قابل حله اما گاهی هم درمان دارویی برای آرامش خود کودک لازمه.اگه طولانی نمیشد بیشتر می نوشتم....بعدا تغذیه کودکان بیش فعال رو تاپیک خواهم کرد....
نقل قول: bibigoli_1
ممنون جالب ومفیده 46
من هم از شما ممنوم.
نقل قول: دلشاد
مرسی دوست عزیز
خواهش می کنم دوست گرامی
نقل قول: shaparak64
کاش مردم آگاه تر بشن 1
بله من هم به قصد یادآوری گفتم تا هر کسی که مطالعه می کنه به اطلاع نزدیکانش برسونه.همونطور که می دونید این والدین از دست شیطنت های بچه هاشون دیگه حوصله مطالعه ندارن در صورتی که راه حل این مشکل راحتتر از اونه که فکر می کنند.
نقل قول: shaparak64
مرسی آیکیو جون 46
من از شما ممنونم که مطالعه کردین باز هم از همه تشکر می کنم بخاطر حضورتون و نظرتاتتون.سپاس
بله من هم به قصد یادآوری گفتم تا هر کسی که مطالعه می کنه به اطلاع نزدیکانش برسونه.همونطور که می دونید این والدین از دست شیطنت های بچه هاشون دیگه حوصله مطالعه ندارن در صورتی که راه حل این مشکل راحتتر از اونه که فکر می کنند.
حرفتون درسته ها ولی با اینکه تجربه ندارم و نمیدونم چی به چیه، اما خوب شاید مسئله کم حوصلگی برای مطالعه نباشه، بیشترش برمیگرده به سطح پایین فرهنگ و حتی مسئله ی مالی چون اجازه نمیده بهشون که پیگیری های بیشتری بکنن بازم ممنون مسلما تو حوصله ی من که نمیگنجه برم یه کتاب در این مورد بخرم و بخونم ، ولی همچین تاپیکی خیلی مفید و آموزنده است. به خصوص برای متاهل ها منم یاد میگیرم واسه بعدا
خیلی تاپیک جالبی بود ممنون و یه چیزی اضافه کنم که در اکثر مواقع تا بزرگسالی هم ادامه داره با این تفاوت که وقتی شخص بزرگ میشه شخصیت بی قراری داره و البته بحث طولانی داره ... در بزرگسالی هم با دارو قابل درمان هست اما متاسفانه به دلیل نا آگاهی هیچ وقت شخص فکر نمی کنه که این مسئله یک بیماری هست وگاهی با افسردگی اشتباه گرفته میشه و شخص با قرص های ضد افسردگی هم خوب نمیشه ... اگر در موردش میخواین بیشتر بدونید کافیه توی گوگل پیش فعالی در بزرگسالی رو سرچ کنید
یه چیزی اضافه کنم که در اکثر مواقع تا بزرگسالی هم ادامه داره با این تفاوت که وقتی شخص بزرگ میشه شخصیت بی قراری داره و البته بحث طولانی داره ... در بزرگسالی هم با دارو قابل درمان هست اما متاسفانه به دلیل نا آگاهی هیچ وقت شخص فکر نمی کنه که این مسئله یک بیماری هست وگاهی با افسردگی اشتباه گرفته میشه و شخص با قرص های ضد افسردگی هم خوب نمیشه ...
بله البته.ممنون از توضيحتون
نقل قول: Mahboob
گر در موردش میخواین بیشتر بدونید کافیه توی گوگل پیش فعالی در بزرگسالی رو سرچ کنید 1
حتما.نكنه منم بيش فعالمو خبر ندارم؟
نقل قول: shaparak64
حالا یه چیزی گفتم بابا 56 از کنجکاوی خوندم 56
به هر حال افتخار دادين به تاپيكم اومدين
نقل قول: helen_ari
پسر منم بیش فعاله .این دوسال که به مدرسه می ره منو دیوونه کرده . 13 102 البته درساش خوبه ولی خوب همه تو مدرسه بخاطر کارهاش و عاصی شدن 4 20
نمايش يا پنهان متناوه!كه اينطور!يه پيشنهاد دارم.خواهرزاده من 4سالشه و با اينكه هيكل لاغري داره بخاطر بيش فعاليش خيلي شيطوني مي كنه.دكترش گفته روزي 8 ساعت بايد ورزش كنه!!!به مامانش گفته دوتا باشگاه ثبت نامش كن.اينطوري انرژي سرريزشده اش تخليه ميشه. شماهم امتحان كنيد.البته اگه دكترش تاييد مي كنه و البته حتما دكتر بردين كه متوجه بيش فعاليش شدين.بله؟ نمايش يا پنهان متنراستي چرا كلاهتون هنوز سبزه؟ نمايش يا پنهان متنو اينكه روزتون مبارك
متشکرم . بیش فعالی پسرمو دکتر تایید کرده .منتها همسرم اصلا موافق نیست که از دارو برای درمان استفاده بشه . مشاور برای پسرم هم توصیه کرده به کلاس شطرنج بره یا سنگ نوردی تا انرزیش تخلیه بشه .ولی خوب هنوز به مرحله اجرا در نیومده .به همین خاطر همه انرزیشو با سر به سر گذاشتن با من یا مدام سوال کردن و صحبت کردن و گاهی هم بازی با برادرش تخلیه می کنه خلاصه خیلی خوش می گذره .خصوصا این روزا که امتحاناتش شروع شده !!!!!!!!
ممنون دوست عزيز.ببخشيد ظاهرا تشكر از شما رو از قلم انداخته بودم. نمايش يا پنهان متنشرمنده
نقل قول: helen_ari
همه انرزیشو با سر به سر گذاشتن با من یا مدام سوال کردن و صحبت کردن و گاهی هم بازی با برادرش تخلیه می کنه 13 20 خلاصه خیلی خوش می گذره .خصوصا این روزا که امتحاناتش شروع شده !!!!!!!! 101
آخي....چي بگم؟ نمايش يا پنهان متناينو بدونيد درمان داروي براي خود كودك آرامشبخشه.شايد داروها به نظرتون جالب نيان و اونها رو در رده داروهاي ضد افسردگي بيابيد اما من نظرم اينه كه دارو و حتي هميشگي بودنش اونقدرها هم ترسناك نيست.خب اگه همسرتون موافق نيستن تفريحات خودتون رو زياد تر كنيد تا صبورتر شين .(اين حرفي بود كه اتفاقا همين امروز به خواهرم گفتم وقتي كه درباره پسر كوچولوش شكايت داشت.)
IQ
نمايش يا پنهان متن
گزارش دلخراش كودك آزاري اي كه چند روز پيش در سايت مطالعه كردم باعث شد به ياد اين موضوع مهم و فراموش شده بيفتم.همه خوانندگان آن مطلب با خشم و تنفر از موضوع ياد شده ابراز ناراحتي كرده بودند و البته همه حق داشتند.از جمله خودم كه از با ديدن تصوير آن پسر بچه ي ناز و معصوم گريه كردم.اما اين ناراحتي ها زماني باارزش است كه بتوان كاري انجام داد.چون من خودم از نزديك با يك كودك بيش فعال در ارتباط بوده ام و آنچه كه به اصطلاح شيطوني بچه هاست رو چند برابر از آن كودك ديده ام يادآور مي شوم اين نوع شيطوني كردن واقعا خسته كننده و كلافه كننده است.اما راه حل ساده آن درمان دارويي و مشاوره است كه اغلب والدين از آن بي خبرند.لطفا به اطلاع هر كسي كه فرزند بيش فعال دارد و خودش بي خبر است برسانيد.اين مشكل راه حلش آزار كودك معصوم نيست.اين كودكان خودشان بيش از والدينشان زجر مي كشند.اما اين هم مثل همه ي بيماريها قابل درمان است.ADHDیا اختلال بیش فعالی و فقدان توجه، یک اختلال رفتاری شایع است که حدود 3-5 درصد کودکان را مبتلا می کند. احتمال تشخیص این اختلال در پسران سه برابر دختران است ولی علت این تفاوت هنوز مشخص نشده است. کودکان بیش فعال بدون فکر کردن عمل می کنند، بیش از اندازه فعالند و در تمرکز کردن مشکل دارند.
غالباً متوجهاند که والدین چه انتظاری از آنان دارند اما برای برآورده ساختن این انتظار برای آنان مشکل است چون نمیتوانند آرام بنشینند، دقت کنند یا به جزئیات توجه کنند. البته بیشتر بچه ها در سنین خردسالی خصوصاً اگر مضطرب یا هیجان زده باشند چنین رفتارهایی می کنند. امادرکودکان بیش فعال این علائم مدت زمان طولانی وجود دارند و در شرایط و محیطهای مختلف روی می دهند.
این اختلال به عملکرد خانوادگی، اجتماعی و تحصیلی کودک آسیب میرساند. با درمان مناسب کودکان میتوانند بیاموزند که چگونه با این مشکل کنار بیایند و علائم خود را کنترل کنند.
علائم بیش فعالی کدامند؟
اختلال بیش فعالی و فقدان توجه سه نوع دارد که هر کدام الگوی رفتاری خود را دارند.
1- علائم بیش فعالی در نوع بی توجه:
* ناتوانی در توجه به جزئیات و بی دقتی در تکالیف مدرسه یا سایر فعالیتها
* مشکل در ادامه دادن توجه و حفظ دقت در طی فعالیتها.
* مشکل آشکار در گوش دادن.
* مشکل در پیروی از دستورات.
* بی نظمی.
* اجتناب از کارهایی که به تلاش ذهنی و تفکر نیاز دارد.
* گم کردن اسباب بازیها کتابها و وسایل.
* واکنش بیش از حد به محرکها.
* فراموشی در فعالیتهای روزانه.
2- علائم بیش فعالی در نوع بیش فعال- برانگیخته:
* بی قراری و ناآرامی.
* مشکل در حفظ حالت نشسته.
* دویدن بیش از حد و یا بالا و پایین پریدن.
* ناتوانی از بازی کردن در سکوت.
* به نظر می رسد که همیشه در حرکت و آمادهی رفتن هستند.
* زیاد صحبت میکنند.
* قبل از اینکه سوال تمام شود پاسخ میدهند.
* منتظر ایستادن و در صف ایستادن برایشان سخت است.
* حرف دیگران را قطع میکنند و فضولانه وارد بحث دیگران میشوند.
3- نوع سوم بیش فعالی که شایعتر نیز هست شامل ترکیبی از علائم بیش فعالی نوع اول و دوم است.
اگرچه بزرگ کردن کودک بیش فعال کار سادهای نیست اما باید به خاطر داشت که این بچه ها بد نیستند و غرض ندارند. کودکان مبتلا به بیش فعالی بدون درمان دارویی و یا رفتار درمانی نمیتوانند رفتار خود را کنترل کنند.
بیش فعالی چگونه تشخیص داده میشود؟
بسیاری از موارد بیش فعالی توسط پزشک عمومی درمان میشود. آزمون یا آزمایشی که بیش فعالی را تشخیص دهد وجود ندارد. تشخیص، به یک ارزیابی کامل نیاز دارد. اگر تشخیص قطعی نشده باشد تشخیصهای دیگر مانند سندرم تورت، ناتوانی در یادگیری یا افسردگی مطرح می شود. ممکن است کودک به متخصص اعصاب، روانپزشک و یا روانشناس ارجاع دادهشود. در نهایت علائم و اطلاعات جمع آوری شده وتشخیص داده میشود و درمان آغاز میگردد.
برای تشخیص بیش فعالی باید:
1- کودک رفتارها و علائم گفته شده را قبل از سن 7 سالگی نشان دهد.
2- این رفتارها در مقایسه با کودکان همسن و سال آنان شدیدتر باشد.
3- علائم حداقل باید 6 ماه ادامه داشته باشند.
4- این علائم بر روی حداقل دو زمینه زندگی کودک مانند مدرسه، خانه،، پرستار کودک، دوستان و... تاثیر منفی داشته باشد.
علائم نباید در اثر فشار روانی و استرس ایجاد شده باشد. کودکانی که طلاق، جدایی، بیماری، تغییر مدرسه یا تغییر ناگهانی در زندگی را تجربه می کنند ممکن است بی توجه یا فراموشکار شوند. برای تشخیص اختلال باید این عوامل در نظر گرفته شود. همچنین زمان شروع علائم درست بعد از این وقایع در تشخیص درست کمک کننده است.
سابقهی پزشکی کودک و خانواده بسیار مهم است زیرا تحقیقات نشان داده است بیش فعالی زمینهی ژنتیکی داشته و اغلب سابقهی خانوادگی ابتلا دیده می شود. معاینهی فیزیکی باید انجام شود و شنوایی، بینایی و سایر تواناییها بررسی شوند. برخی از بیماریهای دیگر مانند استرس، افسردگی و اضطراب میتوانند مانند بیش فعالی تظاهر کنند. ممکن است از والدین سوالاتی در مورد این بیماریها و نیز در مورد سیر رشد و تکامل کودک، رفتار کودک در خانه، در مدرسه و در بین دوستان، پرسیده شود.
از سایر افرادی که کودک شما را مرتب میبینند نیز باید در این موارد سوال شود. معلمان معمولا اولین کسانی هستند که متوجه علائم بیش فعالی می شوند. ارزیابی سیر آموزش کودک نیز باید انجام شود. اما این نکته نیز اهمیت دارد که این افراد باید صادق و مورد اعتماد باشند و از نقاط قوت و ضعف کودک شما تا حد امکان آگاهی داشته باشند.
علت ایجاد بیش فعالی چیست؟
علت ایجاد بیش فعالی این نیست که شما والدین خوبی نبودهاید. همچنین رابطهی قطعی با مصرف زیاد مواد قندی ندارد. واکسنها نیز موجب ایجاد آن نمیشوند. علل ایجاد آن منشاء زیست شناختی دارد که هنوز به درستی شناخته نشدهاست. محققان بیان میکنند که احتمالا ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی عامل به وجود آمدن این اختلال است.
عوامل مستعد کننده برای ابتلا کدامند؟
مطالعاتی بر روی کودکان مبتلا انجام گرفتهاند نشان میدهند که در بسیاری از موارد این اختلال در خویشاوندان نزدیک آنان نیز وجود داشتهاست. محققان بیان میکنند که نواحی خاصی از مغز در این کودکان در حدود 10-5 درصد کوچکتر و کم فعالیتتر از حد نرمال است. اگرچه آنان مطمئن نیستند که این مسئله علت ایجاد اختلال باشد. همچنین نشان داده شده که تغییرات شیمیایی در مغز این کودکان وجود دارد.
مطالعات اخیر نشان دهندهی این است که مصرف سیگار در دوران بارداری با ایجاد بیش فعالی در کودک مرتبط است. سایر عوامل خطر برای ایجاد این اختلال شامل تولد پیش از موعد، نوزاد با وزن بسیار کم، و آسیبهای مغزی حین تولد هستند. ممکن است تماشای بیش از حد تلویزیون در سنین کم موجب کم توجهی کودک شود. به گفتهی پزشکان کودکان زیر دو سال نباید تلویزیون نگاه کنند و یا به بازیهای ویدئویی و کامپیوتری بپردازند.
در کودکان دو ساله و بالاتر نیز باید زمان این فعالیتها به 2-1 ساعت و به برنامههای مناسب سن آنان محدود باشد. ......
ماهی
ولی آزارش به کسی نمیرسه...تا حالا شاکی نداشته
حورا
دلشاد
shaparak64
ولی کاش مردم آگاه تر بشن
مرسی آیکیو جون
IQ
ولی آزارش به کسی نمیرسه...تا حالا شاکی نداشته 4
خواهش می کنم .متشکرم که این مطلب طولانی رو مطالعه کردین.اگرچه اطلاعات تخصصی ندارم ولی گمان نمی کنم فرزند عزیزتون بیش فعالی داشته باشه.گاهی با صبوری والدین مساله به راحتی قابل حله اما گاهی هم درمان دارویی برای آرامش خود کودک لازمه.اگه طولانی نمیشد بیشتر می نوشتم....بعدا تغذیه کودکان بیش فعال رو تاپیک خواهم کرد....
من هم از شما ممنوم.
خواهش می کنم دوست گرامی
بله من هم به قصد یادآوری گفتم تا هر کسی که مطالعه می کنه به اطلاع نزدیکانش برسونه.همونطور که می دونید این والدین از دست شیطنت های بچه هاشون دیگه حوصله مطالعه ندارن در صورتی که راه حل این مشکل راحتتر از اونه که فکر می کنند.
من از شما ممنونم که مطالعه کردین
باز هم از همه تشکر می کنم بخاطر حضورتون و نظرتاتتون.سپاس
shaparak64
حرفتون درسته ها ولی با اینکه تجربه ندارم و نمیدونم چی به چیه، اما خوب شاید مسئله کم حوصلگی برای مطالعه نباشه، بیشترش برمیگرده به سطح پایین فرهنگ و حتی مسئله ی مالی
بازم ممنون
مسلما تو حوصله ی من که نمیگنجه برم یه کتاب در این مورد بخرم و بخونم ، ولی همچین تاپیکی خیلی مفید و آموزنده است. به خصوص برای متاهل ها
منم یاد میگیرم واسه بعدا
IQ
شما به صبوري خودتون ببخشين
بله بله
اي ول!چه آينده نگر
Mahboob
و یه چیزی اضافه کنم که در اکثر مواقع تا بزرگسالی هم ادامه داره با این تفاوت که وقتی شخص بزرگ میشه شخصیت بی قراری داره و البته بحث طولانی داره ... در بزرگسالی هم با دارو قابل درمان هست اما متاسفانه به دلیل نا آگاهی هیچ وقت شخص فکر نمی کنه که این مسئله یک بیماری هست وگاهی با افسردگی اشتباه گرفته میشه و شخص با قرص های ضد افسردگی هم خوب نمیشه ...
اگر در موردش میخواین بیشتر بدونید کافیه توی گوگل پیش فعالی در بزرگسالی رو سرچ کنید
Holtek
ماهی
خودمم فکر نمی کنم.چون اذیت کن نیست.ولی خیلی حرف میزنه.نمی خوابه و ....
shaparak64
حالا یه چیزی گفتم بابا
helen_ari
IQ
خواهش مي كنم.منم ممنون.
بله البته.ممنون از توضيحتون
حتما.نكنه منم بيش فعالمو خبر ندارم؟
به هر حال افتخار دادين به تاپيكم اومدين
نمايش يا پنهان متن
اوه!كه اينطور!يه پيشنهاد دارم.خواهرزاده من 4سالشه و با اينكه هيكل لاغري داره بخاطر بيش فعاليش خيلي شيطوني مي كنه.دكترش گفته روزي 8 ساعت بايد ورزش كنه!!!به مامانش گفته دوتا باشگاه ثبت نامش كن.اينطوري انرژي سرريزشده اش تخليه ميشه. شماهم امتحان كنيد.البته اگه دكترش تاييد مي كنه و البته حتما دكتر بردين كه متوجه بيش فعاليش شدين.بله؟نمايش يا پنهان متن
راستي چرا كلاهتون هنوز سبزه؟نمايش يا پنهان متن
و اينكه روزتون مباركدوستان بازم ممنونم ازتون
helen_ari
بیش فعالی پسرمو دکتر تایید کرده .منتها همسرم اصلا موافق نیست که از دارو برای درمان استفاده بشه . مشاور برای پسرم هم توصیه کرده به کلاس شطرنج بره یا سنگ نوردی تا انرزیش تخلیه بشه .ولی خوب هنوز به مرحله اجرا در نیومده .به همین خاطر همه انرزیشو با سر به سر گذاشتن با من یا مدام سوال کردن و صحبت کردن و گاهی هم بازی با برادرش تخلیه می کنه
خلاصه خیلی خوش می گذره .خصوصا این روزا که امتحاناتش شروع شده !!!!!!!!
IQ
ممنون دوست عزيز.ببخشيد ظاهرا تشكر از شما رو از قلم انداخته بودم.
نمايش يا پنهان متن
شرمندهخلاصه خیلی خوش می گذره .خصوصا این روزا که امتحاناتش شروع شده !!!!!!!! 101
آخي....چي بگم؟
نمايش يا پنهان متن
اينو بدونيد درمان داروي براي خود كودك آرامشبخشه.شايد داروها به نظرتون جالب نيان و اونها رو در رده داروهاي ضد افسردگي بيابيد اما من نظرم اينه كه دارو و حتي هميشگي بودنش اونقدرها هم ترسناك نيست.خب اگه همسرتون موافق نيستن تفريحات خودتون رو زياد تر كنيد تا صبورتر شينآخرین ورود:
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→