زن گرفتم شدم اي دوست به دام زن اسير … من گرفتم تو نگير
چه اسيري كه ز دنيا شده ام يكسره سير … من گرفتم تو نگير
بود يك وقت مرا با رفقا گردش و سير … ياد آن روز بخير
زن مرا كرده ميان قفس خانه اسير … من گرفتم تو نگير
ياد آن روز كه آزاد ز غمها بودم … تك و تنها بودم
زن و فرزند ببستند مرا با زنجير … من گرفتم تو نگير
بودم آن روز من از طايفه دّرد كشان … بودم از جمع خوشان
خوشي از دست برون رفت و شدم لات و فقير … من گرفتم تو نگير
اي مجرد كه بود خوابگهت بستر گرم … بستر راحت و نرم
زن مگير ؛ ار نه شود خوابگهت لاي حصير … من گرفتم تو نگير
بنده زن دارم و محكوم به حبس ابدم … مستحق لگدم
چون در اين مسئله بود از خود مخلص تقصير … من گرفتم تو نگير
من از آن روز كه شوهر شده ام خر شده ام … خر همسر شده ام
مي دهد يونجه به من جاي پنير … من گرفتم تو نگير

دختـــــره شوهـــر نــــكن !!!


الا ای دختر چون غنچه شاداب
الا ای دختر زیبا و جذاب

تو ای دوشیزه ی دانا و با هوش
ز من این یک نصیحت را بکن گوش


مکن ای نازنین هرگز تو شوهر
که باشد شوهر از ابلیس بدتر


وفا در جنس نر هرگز نباشد
در او از مهر اثر هرگز نباشد


بود کارش فریب و حقه بازی
بود استاد فن صحنه سازی


به جز دوز و کلک کاری بلد نیست
ره و رسم وفاداری بلد نیست


نه او داند که همیاری چه باشد
نه می داند که زن داری چه باشد


نبرده بویی از مهر و محبت
نشان در او نباشد از صداقت


پس از ماه عسل از تو شود سیر
کند اخلاق او ناگاه تغییر


ز« قربانت روم» دیگر خبر نیست
ز « می میرم برایت» هیچ اثر نیست


« فدایت می شوم» گردد فراموش
شود آتشفشان عشق خاموش


دلش را می زنی بعد از دو سه ماه
بجنبد چشم و گوشش گاه و بیگاه


بیفتد در پی زن ها شب و روز
تو می مانی و اشک و آه جانسوز


رود هر دم پی دلدار دیگر
گزیند هر زمان او یار دیگر


نه بر زشت و نه بر زیبا کند رحم
نه بر پیر و نه بر برنا کند رحم


نه شوهر دار از او در امان است
نه ایمن بیوه زن زان قلتبان است


نصیب تو ولی از اوست سردی
خیانت، بی وفایی، هرزه گردی


بر آن گل گونه هایت می زند چک
نوازد گونه ات با مشت، مردک


نبرده از حیا و آبرو بو
نثارت می کند مشت و لگد او


زند بر صورت ناز تو سیلی
اگر شوهر کنی خوار و ذلیلی


نداری جیره جز فحش و فضاحت
نداری بهره ای غیر از فلاکت


کتک داری تو از او جیره هر روز
نوایت ناله و آه جگر سوز


ز بس زجرت دهد آن دیو ملعون
شود یک چشمت اشک و آن یکی خون


نمی خواهی اگر عمری تباهی
اگر خواری و خفت را نخواهی


نشو تسلیم جنس نر تو هرگز
نکن شوهر نکن شوهر تو هرگ ز