رباعی (به معنی چهارتایی یا چهارگانی) یکی از قالبهای شعر فارسی است که در فارسی به آن ترانه نیز میگویند. این قالب، یک قالب شعر ایرانی است، که در زبانهای دیگری (از جمله عربی و ترکی و اردو) نیز مورد استفاده قرار گرفته است. وزن آن هم وزن ِعبارت لا حَولَ و لا قُوَّةَ اِلاّ بِالله است. اما عروض دانان ایرانی و خارجی، برای رباعی دو یا یک وزن اصلی قائلاند. عروضدانان قدیم، وزن رباعی را در دو شجره اخرب و اخرم قرار دادهاند که از آن 24 وزن منشعب میشود. دکتر شمیسا، برای رباعی یک وزن برشمرده و معتقد است از آن یازده وزن فرعی به دست میآید.
در مورد منشأ رباعی، در کتابهای تاریخی دو روایت متفاوت درج شده است. روایت اول، رودکی را واضع این نوع شعر (به صورت امروزی) میداند و گوید که وزن آن را از ترانهای که کودکان به هنگام بازی میخواندند اقتباس کرده است. طبق روایت دوم، یعقوب لیث قهرمان اصلی ماجراست و شعرای دربار او این وزن را اختراع کردهاند رباعی متشکل از دو بیت (چهار مصراع) است. رعایت قافیه در مصراعهای نخست، دوم و چهارم الزامی و در مصراع سوم اختیاری است. شعرای اولیه، به گفتن رباعیات چهار قافیهای گرایش داشتند، اما به تدریج و از اوایل قرن ششم هجری، شکل سه مصراعی قافیه در رباعی رایج شد.
معروفترین رباعیسرا در تاریخ ادب فارسی حکیم عمر خیام نیشابوری است. رباعیات عطار، مولوی، اوحدالدین کرمانی و باباافضل کاشی نیز شهرت دارند. در دوران معاصر، نیما یوشیج به سرودن رباعی اشتیاق تمام از خود نشان داد و بیش از 1800 رباعی از او بجای مانده است. بعد از نیما، سایر شاعران نوپرداز همچون سیاوش کسرایی و منصور اوجی به این قالب توجه ویژه داشتند. در احیاء مجدد رباعی امثال سید حسن حسینی و قیصر امینپور نقش بسزایی داشتند.
اگر از دوستان کسی علاقه منده که با اندیشه های خیام به صورت جدی و عمیق آشنا بشه ، توصیه میکنم کتاب \"هستی و مستی\" رو حتمن مطالعه کنه. این کتاب، مجموعه گفتگوهایی با دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی در مورد شخصیت و اندیشه ی خیام و تحلیل و تفسیر رباعیاتش هست. ناشر کتاب هم انتشارات اطلاعات
دانی ز جهان چه طرف بربستم؟ هیچ / وز حاصل ایام چه در دستم؟ هیچ شمع طربم ولی چو بنشستم، هیچ / آن جام جمم ولی چو بشکستم، هیچ
حورا
▧ تصویر در دسترس نیست
رباعی (به معنی چهارتایی یا چهارگانی) یکی از قالبهای شعر فارسی است که در فارسی به آن ترانه نیز میگویند.
این قالب، یک قالب شعر ایرانی است، که در زبانهای دیگری (از جمله عربی و ترکی و اردو) نیز مورد استفاده قرار گرفته است.
وزن آن هم وزن ِعبارت لا حَولَ و لا قُوَّةَ اِلاّ بِالله است.
اما عروض دانان ایرانی و خارجی، برای رباعی دو یا یک وزن اصلی قائلاند.
عروضدانان قدیم، وزن رباعی را در دو شجره اخرب و اخرم قرار دادهاند که از آن 24 وزن منشعب میشود. دکتر شمیسا، برای رباعی یک وزن برشمرده و معتقد است از آن یازده وزن فرعی به دست میآید.
در مورد منشأ رباعی، در کتابهای تاریخی دو روایت متفاوت درج شده است.
روایت اول، رودکی را واضع این نوع شعر (به صورت امروزی) میداند و گوید که وزن آن را از ترانهای که کودکان به هنگام بازی میخواندند اقتباس کرده است.
طبق روایت دوم، یعقوب لیث قهرمان اصلی ماجراست و شعرای دربار او این وزن را اختراع کردهاند رباعی متشکل از دو بیت (چهار مصراع) است.
رعایت قافیه در مصراعهای نخست، دوم و چهارم الزامی و در مصراع سوم اختیاری است.
شعرای اولیه، به گفتن رباعیات چهار قافیهای گرایش داشتند، اما به تدریج و از اوایل قرن ششم هجری، شکل سه مصراعی قافیه در رباعی رایج شد.
معروفترین رباعیسرا در تاریخ ادب فارسی حکیم عمر خیام نیشابوری است.
رباعیات عطار، مولوی، اوحدالدین کرمانی و باباافضل کاشی نیز شهرت دارند. در دوران معاصر، نیما یوشیج به سرودن رباعی اشتیاق تمام از خود نشان داد و بیش از 1800 رباعی از او بجای مانده است.
بعد از نیما، سایر شاعران نوپرداز همچون سیاوش کسرایی و منصور اوجی به این قالب توجه ویژه داشتند. در احیاء مجدد رباعی امثال سید حسن حسینی و قیصر امینپور نقش بسزایی داشتند.
▧ تصویر در دسترس نیست
هر چند که رنگ و روی زيباست مرا
چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا
معلوم نشد که در طربخانه خاک
نقاش ازل بهر چه آراست مرا
▧ تصویر در دسترس نیست
مهـتاب بــه نـور دامـن شـب بـشکافت
می نوش دمی خوش تر از اين نتوان یافت
خوش بــاش و بـينديش که مـهتاب بسی
اندر سر گور یک به یک خـواهد تافت
▧ تصویر در دسترس نیست
از مـن رمقی بـسعی سـاقی مانده است
وز صحبت خلق بی وفایی مانده است
از بـاده دوشــین قــدحی بـيش نــمـاند
از عـمر نـدانم که چه باقی مانده است
▧ تصویر در دسترس نیست
اين کوزه چو من عاشق زاری بوده است
در بند ســر زلف نــگاری بــوده است
ايــن دسته کــه بر گردن او می بـینی
دستی است که بر گردن ياری بوده است
▧ تصویر در دسترس نیست
بنگر ز جهان چه طرف بر بستم ؟ هیچ
وز حاصل عمر چیست در دستم ؟ هیچ
شـمع طـربم ولی چـو بنـشستم هیچ
من جام جمم ولی چو بشکستم هیچ
▧ تصویر در دسترس نیست
خیام اگر ز باده مستی خوش باش
با لاله رخی اگر نشستی خوش باش
چون عاقبت کار جهان نیستی است
انگار که نیستی چو هستی خوش باش
▧ تصویر در دسترس نیست
ای کاش که جای آرمیدن بودی
يا اين ره دور را رسيدن بودی
کاش از پی صد هزار سال از دل خاک
چون باد اميد بر دمیدن بودی
▧ تصویر در دسترس نیست
اسرار ازل را نه تو دانی و نه من
وین حرف معما نه تو خوانی ونه من
هست از پس پرده گفتگوی من و تو
چون پرده برافتد نه تو مانی و نه من
چکاوک
mz56mz
اى دل چو زمانه ميكند غمناكت
نا گه برود ز تن روان پاكت
بر سبزه نشين و خوش بزى روز چند
ز آن پيش كه سبزه بردمد از خاكت
شيفته رباعيات خيامم
mojde
gilas
KuRoSh
تو این مدت دنبال کتاب خیام می گشتم که بخونم ولی بی نصیب بودم تا حال
ولی جاش فروغ می خوانده ایم
قشنگ بود سپاس حورای عزیز دلم برای شعر ها و تاپیک های قشنگت تنگ شده بود
حورا
mati
ماهی
حورا
sib
حورا
محسن صائب
.
من بنده آن دمم که ساقی گوید *** یک جام دگر بیگر و من نتوانم
حورا
Life Dream
چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا
معلوم نشد که در طربخانه خاک
نقاش ازل بهر چه آراست مرا
اين قسمتش خيلي قشنگ بود
hosseinhn82
مرسی
حورا
ژنرال
اگر از دوستان کسی علاقه منده که با اندیشه های خیام به صورت جدی و عمیق آشنا بشه ، توصیه میکنم کتاب \"هستی و مستی\" رو حتمن مطالعه کنه.
این کتاب، مجموعه گفتگوهایی با دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی در مورد شخصیت و اندیشه ی خیام و تحلیل و تفسیر رباعیاتش هست.
ناشر کتاب هم انتشارات اطلاعات
دانی ز جهان چه طرف بربستم؟ هیچ / وز حاصل ایام چه در دستم؟ هیچ
شمع طربم ولی چو بنشستم، هیچ / آن جام جمم ولی چو بشکستم، هیچ
Kishe Mehr
قومی به گمان فتاده در راه یقین
می ترسم از آن که بانگ آید روزی
که ای بی خبران راه نه آن است و نه این
مرسی حورا بانو
حورا
آخرین ورود:
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→