همانا نیکی ها، بدی ها را پاک می کند. هود/ 114 این دیگر قشنگ ترین تشویقی است که تا حالا شنیده ام. اینکه ستاره های ما، منفی های ما را پاک می کند. اینکه خوبی ها جای بدی ها را می گیرد. خدایا فکر نمی کنی این دیگر خیلی زیادی است. شاید ما آدم ها جنبه این همه مهربانی تو را نداشته باشیم. قبلاً همیشه فکر می کردم تو مثل معلم های مهربان
می مانی؛ اما حالا احساس می کنم مهربانی تو، یک جور مهربانی مادرانه است. شاید هم مهربانی تو با همه مهربانی های دنیا فرق دارد. تو همه نوع مهربانی را با هم داری. خدایا، چرا؟ چرا این قدر می بخشی چرا این قدر تشویقمان می کنی چرا این قدر جایزه می دهی شاید می خواهی به هر قیمتی که شده خوب باشیم.
تو از هر راهی وارد می شوی تا ما را راهنمایی کنی. گاهی ما را می ترسانی، گاهی دعوایمان می کنی و خیلی وقت ها هم تشویق مان می کنی. پشت همه این دعوت کردن ها چیزی هست. چیزی که من آن را نمی فهمم. اما تو می خواهی ما به آن برسیم. شاید خودت باشی. خودت هستی که پشت همه نیکی ها ایستاده ای. خوبی ها جاده ای است که ما را به تو می رساند. خدایا! ممنون که بدی های ما را با خوبی های خودت پاک می کنی
برگرفته از کتاب: نامه های خط خطی نوشته: عرفان نظرآهاری
ashkanmb, منو بردی به... چه نامه هایی که واسش نوشتم و حرفای توو سینه مونده و تلنبار شدمو جلوش با بغض شکوندم چه لحظه هایی رو باهاش داشتم حسی که از سبکی و آرامش از رهایی پر بود دوستــش دارم به اندازه ی یه نوردبون تا آسمون اونقدر که هر چی بری بهش نرسی و از حسرتش آب شی و اون تو رو با روحش وسعت بده آنقدر که فقط مدهوش او شی و به اوج رهایی برسی...
ashkanmb
هود/ 114
این دیگر قشنگ ترین تشویقی است که تا حالا شنیده ام. اینکه ستاره های ما، منفی های ما را پاک می کند. اینکه خوبی ها جای بدی ها را می گیرد. خدایا فکر نمی کنی این دیگر خیلی زیادی است.
شاید ما آدم ها جنبه این همه مهربانی تو را نداشته باشیم. قبلاً همیشه فکر می کردم تو مثل معلم های مهربان
می مانی؛ اما حالا احساس می کنم مهربانی تو، یک جور مهربانی مادرانه است. شاید هم مهربانی تو با همه مهربانی های دنیا فرق دارد. تو همه نوع مهربانی را با هم داری.
خدایا، چرا؟ چرا این قدر می بخشی چرا این قدر تشویقمان می کنی چرا این قدر جایزه می دهی
شاید می خواهی به هر قیمتی که شده خوب باشیم.
تو از هر راهی وارد می شوی تا ما را راهنمایی کنی. گاهی ما را می ترسانی، گاهی دعوایمان می کنی و خیلی وقت ها هم تشویق مان می کنی.
پشت همه این دعوت کردن ها چیزی هست. چیزی که من آن را نمی فهمم. اما تو می خواهی ما به آن برسیم.
شاید خودت باشی. خودت هستی که پشت همه نیکی ها ایستاده ای. خوبی ها جاده ای است که ما را به تو می رساند.
خدایا! ممنون که بدی های ما را با خوبی های خودت پاک می کنی
برگرفته از کتاب: نامه های خط خطی
نوشته: عرفان نظرآهاری
دلشاد
نخبه
حورا
-------------
عکس کوچک
Aramesh
منو بردی به...
چه نامه هایی که واسش نوشتم و حرفای توو سینه مونده و تلنبار شدمو جلوش با بغض شکوندم چه لحظه هایی رو باهاش داشتم حسی که از سبکی و آرامش از رهایی پر بود دوستــش دارم به اندازه ی یه نوردبون تا آسمون اونقدر که هر چی بری بهش نرسی و از حسرتش آب شی و اون تو رو با روحش وسعت بده آنقدر که فقط مدهوش او شی و به اوج رهایی برسی...
Kishe Mehr
gilas
پرسپولیس
آخرین ورود:
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→