₪ انجمن بوف بوفی ₪ » دانستنیها » معجزه ای بنام ژاپن؛ ویرانه ای بنام ایران!
آبان
9
ساعت: (فنلاند)
امروز: یکشنبه، 9 آبان 1395 (30 اکتبر 2016)
Tänään: Sunnuntai, 30 Lokakuuta 2016
سالروز عضویت garfild
به آرشیو بوف بوفی خوش آمدید این مجموعه انجمن ایرانیان فنلاند (فروم iranian.fi) و شامل ۲۹۰٬۸۸۴ نوشته از ۱٬۱۷۷ نویسنده است که در فاصلهٔ بهمن ۱۳۸۹ تا بهمن ۱۳۹۵ منتشر شده‌اند و بدون تغییر در دسترس قرار گرفته‌اند.
ثبت‌نام و ارسال نوشته در این وب‌سایت امکان‌پذیر نیست. چنانچه نوشته‌ای متعلق به شماست و مایل نیستید در آرشیو باقی بماند، می‌توانید از طریق گزینهٔ «گزارش» در زیر همان نوشته، درخواست حذف آن را ثبت کنید.


₪ انجمن بوف بوفی ₪ » دانستنیها » معجزه ای بنام ژاپن؛ ویرانه ای بنام ایران!

یک نت روی دیوار انجمن pAshMak
1 هفته پیش

آدرس جدید سایت:
www.boooofi.com



معجزه ای بنام ژاپن؛ ویرانه ای بنام ایران!

598 بازدید، 16 پست، نویسنده: EVANESCENCE

  • EVANESCENCE

    معجزه ای بنام ژاپن؛ ویرانه ای بنام ایران!
    هنوز چند ماهی از سونامی دهشتناک ژاپن نمی گذرد که خبر می رسد مردم دیار آفتاب تابان با جدیت درحال پایین آوردن قایق ها و اتومبیل هایی هستند که سیل آنها را روی پشت بام ساختمان های چند طبقه برده بود، خیابان را جارو کرده اند و مصمم در پی ساختن ویرانه ها هستند ، ایمیلی به دستم رسید که بسیار قابل تامل بود، نوشته شده بود:
    "پنجاه نفر علی رغم خطر مرگ برای کنترل راکتور فوکوشیما باقی مانده اند. این گروه کوچک مهندسین و تکنیسین ها به صورت قهرمانان ملی ژاپن درآمده اند. به آنها "کامیکازه" و سامورایی گفته می شود. آنها در معرض تشعشعات بسیار قوی رادیو اکتیو هستند و بدون شک بسیاری از پیامد آن جان خواهندسپرد.
    جایشان را هر پانزده دقیقه عوض میکنند که از تشعشع نسوزند. پنجاه نفر داوطلب کنترل کننده در مرکز راکتور مانده اند و بیست نفر دیگر علی رغم خطر مرگ به آنها پیوسته اند تا آن را از کار بیاندازند. امروز در ژاپن همه می دانند که اگر از بروز فاجعه ای بزرگ جلوگیری شده است به خاطر فداکاری مردانی بوده که هویتشان اعلام نشده است. در میان آنها فردی 59 ساله وجود دارد که تنها 18 ماه تا بازنشستگی اش مانده است. دختر وی پیامی تکان دهنده در سایتی که به قربانیان زمین لرزه اختصاص یافته است، منتشر کرده است:
    نقل قول

    "حالا دیگر وقتی پرسیدند دلیل پیشرفت یک کشور چیست نگویید: هوش، ذکاوت، فرهنگ قدیمی و...! بگویید تعهد و از خود گذشتگی ، بگویید فرهنگ بالا، فرهنگی که در آن سامورایی ها افسانه نیستند بلکه واقعیت است... من خودم بعید بدانم که بتوانم مثل آنها بزرگ باشم، ولی امیدوارم بتوانم برای آنها احترام لازم را قائل باشم."

    قصد ندارم از آنچه در ژاپن رخ داده چماقی برای کوبیدن بر سر خودمان بسازم ولی تلخی تازه، به از قند مکرر است!
    در دشوارترین روزها که سونامی بخشهایی از ژاپن صنعتی را درهم کوبید گزارشگی فارسی از یکی از شهرهای این کشور گزارش داد: "برخورد ژاپنی ها با کمبود امکانات در این شهر بی نهایت عجیب است. آنها ساعت ها در صف بنزین یا موارد غذایی می ایستند و وقتی اعلام می شود کالای مورد نیازشان تمام شده است بدون کوچکترین اعتراضی یا حمله و غارت و شکستن شیشه های ادارات و بانک ها، جای دیگری می روند و از نو در صف می ایستند. آنها آموخته اند که به سیستم اداری شان اعتماد کنند و ایمان دارند اگر متصدی آن کالا اعلام می کند که کالای مورد نیاز تمام شده است، قطعا صادقانه این حرف را می زند."

    این درجه از تعهد به آب و خاک و مسوولیت پذیری در مقابل کشور را با رفتار خودمان قیاس کنیم... حتما خیلی ها شانه بالا می اندازند که این چیزها تازگی ندارد و ما در زمان جنگ صدها نمونه از این جان فشانی و مسوولیت پذیری ها را داشته ایم. شکی نیست... اما همیشه بحث فداکاری که می شود از جنگی که 23 سال پیش تمام شده است خرج می کنیم، انگار پس از آن نیازی به فداکاری و مسوولیت پذیری نیست...
    حسن نراقی در کتاب "جامعه شناسی خودمانی" می نویسد:
    اگر بخواهید و بتوانید! یک روزی کاستی های این مملکت را ریز و درشت، از آشغال سیگاری که در خیابان افتاده تا ترافیک، آلودگی هوا، سیاست خارجی و امنیت و تهیه ارزاق عمومی و... به فرض محال لیست کنید، شاید روزانه به میلیون ها نقطه منفی ، حال کوچک و بزرگش فرقی نمی کند، سر خواهدزد.
    اگر توانستید فقط برای پانصدتای آن، مسوول، آن هم مسوول معترف پیدا کنید؟ یعنی این که رفتگر شهرداری بگوید بله آقا امروز صبح که جارو می کردم این قسمت یادم رفت و مسوولیت آن را می پذیرم و فلان وزیر بگوید این تصمیمی که شش ماه پیش گرفتم این زیان ها را به بار آورد و من اشتباه کردم... در صادقانه ترین حالتش یک بهانه، یک عذر موجهی برای شما خواهندآورد و مسئله را به سادگی آب خوردن گردن این و آن خواهند انداخت. روزنامه ها را نگاه کنید... در طول تاریخ مدون معاصر این مملکت، دقت کنید که یک دولت مرد پیدا شود که در پشت میز کارش و وقتی هنوز سوار اسب مراد است بیاید و بگوید من اشتباه کردم. آخر پس این همه اشتباه را در این کشور چه کسی مرتکب می شود؟ چه بلایی سرمان آمده است؟! "برگه 103 و 104

    بدون تردید دولت ها در مسوولیت ناپذیری مردم و رشد این فرهنگ بسیار تاثیرگذار هستند ولی وظیفه شهروندی ما چه می شود؟! شاید یکی از عمده دلایل این حادثه آن باشد که دل با این خانه نداریم و در پی یافتن اندک روزنه ای هستیم که ترک اش کنیم...
    دکتر پرویز رجبی تاریخ نگار در کتاب "عقلانیت و نوگرایی" می نویسد:
    واقعیت این است که ما هیچکدام با میل، خانه های پدری خودرا، اگر داشته باشیم، قابل سکونت نمی دانیم، در خانه پدری زندگی نمی کنیم و آن را نگه نمی داریم. یکی پس از دیگری ، اگر برایمان امکان داشته باشد، خانه های پدری را ترک می کنیم و آن را با سنگدلی و بی مهری به فرزندان پدرانی دیگر می سپاریم. فرزندانی که خود خانه پدری شان را ترک گفته اند و آنها را به دیگری سپرده اند...
    ...
    به امید روزی که برای معجزه چشممان به دستان دیگری نباشد و ایمان داشته باشیم خود ما هم بخشی از معجزه تغییر هستیم.


  • بچه مثبت

    نقل قول: EVANESCENCE
    آخر پس این همه اشتباه را در این کشور چه کسی مرتکب می شود؟
    :105:

    می‌رسد روزی که بی‌هم می‌شویم ..... یک‌به‌یک از جمع هـم کم می شویم
    می‌رسد روزی کــه مــا در خاطـرات ..... موجـب خنـدیـــدن و غـــم می‌شویم
    گاه گاهـی یـــاد مـا کـن ای رفیـــق ..... می‌رسد روزی که بی‌هم می‌شویم

  • hadi04


  • baron jon

    نقل قول: EVANESCENCE
    به امید روزی که برای معجزه چشممان به دستان دیگری نباشد و ایمان داشته باشیم خود ما هم بخشی از معجزه تغییر هستیم.

    :1:
    :46:


  • arash52

    افسوسک
    و جالب تر این که این جامعه را خودمان می سازیم و در موقعیت که قرار می گیریم دیگر هیچ چیزی حالیمان نمی شود و ....


  • shaakhe_nabat

    سلام
    متاسفانه ما ایرانیها دنبال نقاط ضعف هستیم و مسئولیت اشتباهات فردی خودمونم گردن دیگران میندازیم وتو عالم خاله زنک بازی سیر میکنیم.
    به جای اینکه مشکلات کوچک را در حد توان رفع کنیم , تا اندازه ای بزرگشون میکنیم که زیر بار چکنم چکنم له میشیم.


  • دلشاد

    مرسی پرستوی عزیز

  • gilas

    فکر کنم از خودمون باید شروع کنیم :1:

  • Life Dream

    چند ماه قبل مدير توليدي شركت تويوتا جلوي تلوزيون به مردم دنيا تعظيم كردو از همه دنيا به خاطر نقص فني كه در سيتم كلاج يكي از مدلهاي خودرو وجود داشت معذرت خواهي كرد، و اعلام كرد كه همه خودروي هاي فروخته شده از اين مدل را پس خواهد گرفت و خودروي ديگري را جايگذين خواهد كرد!! اين هست صداقت در گفتار و عمل.
    نميدونم چرا هر وقت كلمه ايران رو ميشنوم ناخوداگاه ياد ويران ميوفتم!!! :88:


  • ماهی

    راستش من زیاد قبول ندارم که خودمون باید شروع کنیم و این حرفا...
    70،000،000 جمعیت چند تاش می تونه قدرت فهم این مسئله رو داشته باشه؟
    توی یه خونواده قرار نیست بچه ها همه ، همه چیز رو بفهمند.تا پدر و مادر بستر مناسب رو فراهم نکنند و اصول رو مشخص نکنند نمیشه خونواده رو اداره کرد.اینم از اون حرفاست که مسئولین برا رفع مسئ.لیت خودشون باب کردند.باید فرض رو گذاشت بر اینکه هیچ کی هیچ چی نمی فهمه .تا قانون مشکل داره و تا کسی نیست قانون رو اجرا کنه هیچ چی درست نمیشه :1:
    این بود انشای من :46:


  • بندری

    واقعیت واقعا همینه پرستو جان

    نقل قول: EVANESCENCE
    "برگه 103 و 104

    من موندم این یعنی چی ؟ :7:


  • هاچو هاچو

    نمیدونم چی بگم :44:

  • EVANESCENCE

    مرسی بچه ها که سرزدید منم با حرفای ماهی عزیز موافقم :2:

  • The one

    نقل قول: arash52
    افسوسک

    :23:

    هایننن مساله خونوادگی بیده بید ولی اگه برای حل مشکلتون خواستین آش نذری بدید حاضرم نقش همساده رو ایفا کنم :4: :11:


  • ژنرال

    حتی اگر سیستم حکومتی رو هم کاملا ناکارامد فرض کنیم، باز هم باید از خودمون شروع کنیم.

  • KuRoSh

    میسی عاشق کوچولو :9:
پاسخ سریع   پاسخ   
1 نفر در حال مشاهده اين تاپيک هست: 1 ميهمان، 0 کاربر: