ساعت: (فنلاند)
امروز: یکشنبه، 9 آبان 1395 (30 اکتبر 2016)
Tänään: Sunnuntai, 30 Lokakuuta 2016
سالروز عضویت garfild
به آرشیو بوف بوفی خوش آمدید این مجموعه انجمن ایرانیان فنلاند (فروم iranian.fi) و شامل ۲۹۰٬۸۸۴ نوشته از ۱٬۱۷۷ نویسنده است که در فاصلهٔ بهمن ۱۳۸۹ تا بهمن ۱۳۹۵ منتشر شدهاند و بدون تغییر در دسترس قرار گرفتهاند.
ثبتنام و ارسال نوشته در این وبسایت امکانپذیر نیست. چنانچه نوشتهای متعلق به شماست و مایل نیستید در آرشیو باقی بماند، میتوانید از طریق گزینهٔ «گزارش» در زیر همان نوشته، درخواست حذف آن را ثبت کنید.
یک نت روی دیوار انجمن
pAshMak
1 هفته پیش
آدرس جدید سایت:
www.boooofi.com
معجزه ای بنام ژاپن؛ ویرانه ای بنام ایران!
EVANESCENCE
هنوز چند ماهی از سونامی دهشتناک ژاپن نمی گذرد که خبر می رسد مردم دیار آفتاب تابان با جدیت درحال پایین آوردن قایق ها و اتومبیل هایی هستند که سیل آنها را روی پشت بام ساختمان های چند طبقه برده بود، خیابان را جارو کرده اند و مصمم در پی ساختن ویرانه ها هستند ، ایمیلی به دستم رسید که بسیار قابل تامل بود، نوشته شده بود:
"پنجاه نفر علی رغم خطر مرگ برای کنترل راکتور فوکوشیما باقی مانده اند. این گروه کوچک مهندسین و تکنیسین ها به صورت قهرمانان ملی ژاپن درآمده اند. به آنها "کامیکازه" و سامورایی گفته می شود. آنها در معرض تشعشعات بسیار قوی رادیو اکتیو هستند و بدون شک بسیاری از پیامد آن جان خواهندسپرد.
جایشان را هر پانزده دقیقه عوض میکنند که از تشعشع نسوزند. پنجاه نفر داوطلب کنترل کننده در مرکز راکتور مانده اند و بیست نفر دیگر علی رغم خطر مرگ به آنها پیوسته اند تا آن را از کار بیاندازند. امروز در ژاپن همه می دانند که اگر از بروز فاجعه ای بزرگ جلوگیری شده است به خاطر فداکاری مردانی بوده که هویتشان اعلام نشده است. در میان آنها فردی 59 ساله وجود دارد که تنها 18 ماه تا بازنشستگی اش مانده است. دختر وی پیامی تکان دهنده در سایتی که به قربانیان زمین لرزه اختصاص یافته است، منتشر کرده است:
نقل قول
"حالا دیگر وقتی پرسیدند دلیل پیشرفت یک کشور چیست نگویید: هوش، ذکاوت، فرهنگ قدیمی و...! بگویید تعهد و از خود گذشتگی ، بگویید فرهنگ بالا، فرهنگی که در آن سامورایی ها افسانه نیستند بلکه واقعیت است... من خودم بعید بدانم که بتوانم مثل آنها بزرگ باشم، ولی امیدوارم بتوانم برای آنها احترام لازم را قائل باشم."
قصد ندارم از آنچه در ژاپن رخ داده چماقی برای کوبیدن بر سر خودمان بسازم ولی تلخی تازه، به از قند مکرر است!
در دشوارترین روزها که سونامی بخشهایی از ژاپن صنعتی را درهم کوبید گزارشگی فارسی از یکی از شهرهای این کشور گزارش داد: "برخورد ژاپنی ها با کمبود امکانات در این شهر بی نهایت عجیب است. آنها ساعت ها در صف بنزین یا موارد غذایی می ایستند و وقتی اعلام می شود کالای مورد نیازشان تمام شده است بدون کوچکترین اعتراضی یا حمله و غارت و شکستن شیشه های ادارات و بانک ها، جای دیگری می روند و از نو در صف می ایستند. آنها آموخته اند که به سیستم اداری شان اعتماد کنند و ایمان دارند اگر متصدی آن کالا اعلام می کند که کالای مورد نیاز تمام شده است، قطعا صادقانه این حرف را می زند."
این درجه از تعهد به آب و خاک و مسوولیت پذیری در مقابل کشور را با رفتار خودمان قیاس کنیم... حتما خیلی ها شانه بالا می اندازند که این چیزها تازگی ندارد و ما در زمان جنگ صدها نمونه از این جان فشانی و مسوولیت پذیری ها را داشته ایم. شکی نیست... اما همیشه بحث فداکاری که می شود از جنگی که 23 سال پیش تمام شده است خرج می کنیم، انگار پس از آن نیازی به فداکاری و مسوولیت پذیری نیست...
حسن نراقی در کتاب "جامعه شناسی خودمانی" می نویسد:
اگر بخواهید و بتوانید! یک روزی کاستی های این مملکت را ریز و درشت، از آشغال سیگاری که در خیابان افتاده تا ترافیک، آلودگی هوا، سیاست خارجی و امنیت و تهیه ارزاق عمومی و... به فرض محال لیست کنید، شاید روزانه به میلیون ها نقطه منفی ، حال کوچک و بزرگش فرقی نمی کند، سر خواهدزد.
اگر توانستید فقط برای پانصدتای آن، مسوول، آن هم مسوول معترف پیدا کنید؟ یعنی این که رفتگر شهرداری بگوید بله آقا امروز صبح که جارو می کردم این قسمت یادم رفت و مسوولیت آن را می پذیرم و فلان وزیر بگوید این تصمیمی که شش ماه پیش گرفتم این زیان ها را به بار آورد و من اشتباه کردم... در صادقانه ترین حالتش یک بهانه، یک عذر موجهی برای شما خواهندآورد و مسئله را به سادگی آب خوردن گردن این و آن خواهند انداخت. روزنامه ها را نگاه کنید... در طول تاریخ مدون معاصر این مملکت، دقت کنید که یک دولت مرد پیدا شود که در پشت میز کارش و وقتی هنوز سوار اسب مراد است بیاید و بگوید من اشتباه کردم. آخر پس این همه اشتباه را در این کشور چه کسی مرتکب می شود؟ چه بلایی سرمان آمده است؟! "برگه 103 و 104
بدون تردید دولت ها در مسوولیت ناپذیری مردم و رشد این فرهنگ بسیار تاثیرگذار هستند ولی وظیفه شهروندی ما چه می شود؟! شاید یکی از عمده دلایل این حادثه آن باشد که دل با این خانه نداریم و در پی یافتن اندک روزنه ای هستیم که ترک اش کنیم...
دکتر پرویز رجبی تاریخ نگار در کتاب "عقلانیت و نوگرایی" می نویسد:
واقعیت این است که ما هیچکدام با میل، خانه های پدری خودرا، اگر داشته باشیم، قابل سکونت نمی دانیم، در خانه پدری زندگی نمی کنیم و آن را نگه نمی داریم. یکی پس از دیگری ، اگر برایمان امکان داشته باشد، خانه های پدری را ترک می کنیم و آن را با سنگدلی و بی مهری به فرزندان پدرانی دیگر می سپاریم. فرزندانی که خود خانه پدری شان را ترک گفته اند و آنها را به دیگری سپرده اند...
...
به امید روزی که برای معجزه چشممان به دستان دیگری نباشد و ایمان داشته باشیم خود ما هم بخشی از معجزه تغییر هستیم.
بچه مثبت
میرسد روزی کــه مــا در خاطـرات ..... موجـب خنـدیـــدن و غـــم میشویم
گاه گاهـی یـــاد مـا کـن ای رفیـــق ..... میرسد روزی که بیهم میشویم
hadi04
baron jon
arash52
و جالب تر این که این جامعه را خودمان می سازیم و در موقعیت که قرار می گیریم دیگر هیچ چیزی حالیمان نمی شود و ....
shaakhe_nabat
متاسفانه ما ایرانیها دنبال نقاط ضعف هستیم و مسئولیت اشتباهات فردی خودمونم گردن دیگران میندازیم وتو عالم خاله زنک بازی سیر میکنیم.
به جای اینکه مشکلات کوچک را در حد توان رفع کنیم , تا اندازه ای بزرگشون میکنیم که زیر بار چکنم چکنم له میشیم.
دلشاد
gilas
Life Dream
نميدونم چرا هر وقت كلمه ايران رو ميشنوم ناخوداگاه ياد ويران ميوفتم!!!
ماهی
70،000،000 جمعیت چند تاش می تونه قدرت فهم این مسئله رو داشته باشه؟
توی یه خونواده قرار نیست بچه ها همه ، همه چیز رو بفهمند.تا پدر و مادر بستر مناسب رو فراهم نکنند و اصول رو مشخص نکنند نمیشه خونواده رو اداره کرد.اینم از اون حرفاست که مسئولین برا رفع مسئ.لیت خودشون باب کردند.باید فرض رو گذاشت بر اینکه هیچ کی هیچ چی نمی فهمه .تا قانون مشکل داره و تا کسی نیست قانون رو اجرا کنه هیچ چی درست نمیشه
این بود انشای من
بندری
من موندم این یعنی چی ؟
هاچو هاچو
EVANESCENCE
The one
هایننن مساله خونوادگی بیده بید ولی اگه برای حل مشکلتون خواستین آش نذری بدید حاضرم نقش همساده رو ایفا کنم
ژنرال
KuRoSh
آخرین ورود: امروز, 07:39
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→