▧ تصویر در دسترس نیست

عمری به هر کوی و گذر گشتم که پیدایت کنم

اکنون که پیدا کرده ام ، بنشین تماشایت کنم



الماس اشک شوق را تاجی به گیسویت نهم

گل های باغ شعر را زیب سراپایت کنم



بنشین که با من هر نظر،با چشم دل ،با چشم سر

هر لحظه خود را مست تر ، از روی زیبایت کنم



بنشینم و بنشانمت آنسان که خواهم خوانمت

وین جان بر لب مانده را مهمان لبهایت کنم



بوسم تو را با هر نفس ، ای بخت دور از دسترس

وربانگ برداری که بس ! غمگین تماشایت کنم



تا کهکشان ، تا بی نشان ، بازو به بازویت دهم

با همزمانی ، همدلی ، جان را هم آوایت کنم



ای عطر و نور توامان یک دم اگر یابم امان

در شعری از رنگین کمان با نوی رویایت کنم



بانوی رویاهای من ، خورشید دنیاهای من

امید فرداهای من ، تا کی تمنایت کنم ؟

فریدون مشیری

چنان گرفته ترا بازوان پیچکی ام

که گویی از تو جدا نه که با تو من یکی ام



نه آشنایی ام امروزی است با تو همین

که می شناسمت از خوابهای کودکی ام



عروسوار خیال منی که آمده ای

دوباره باز به مهمانی عروسکی ام



همین نه بانوی شعر منی که مدحت تو

به گوش می رسد از بانگ چنگ رودکی ام



نسیم و نخ بده از خاک تا رها بشود

به یک اشاره ی تو روح بادباکی ام



چه برکه ای تو که تا آب، آبی است در آن

شناور است همه تار و پود جلبکی ام



به خون خود شوم آبروی عشق آری

اگر مدد برساند سرشت بابکی ام



کنار تو نفسی با فراغ دل بکشم

اگر امان بدهد سرنوشت بختکی ام


حسین منزوی