آدم همیشه گرسنه است...

₪ انجمن بوف بوفی ₪ » هنر و ادبیات » آدم همیشه گرسنه است...

یک نت روی دیوار انجمن

pAshMak
1 هفته پیش

آدرس جدید سایت:
www.boooofi.com

436 بازدید، 13 پست، نویسنده: gilas

+1 سوابق امتیازات
gilas۲۸ مهر ۱۳۹۰ 1
این همه گندم، این همه کشتزارهای طلایی، این همه خوشه در باد را که می خورد؟ آدم است، آدم است که می خورد.
این همه گنج آویخته بر درخت، این همه ریشه در خاک را که می خورد؟ آدم است، آدم است که می خورد.
این همه مرغ هوا و این همه ماهی دریا، این همه زنده بر زمین را که می خورد؟ آدم است ، آدم است که می خورد.
هر روز و هر شب، هر شب و هر روز زنبیل ها و سفره ها پر می شود، اما آدم گرسنه است. آدم همیشه گرسنه است.

دست های میکائیل از رزق پر بود. از هزار خوراک و خوردنی. اما چشم های آدمی همیشه نگران بود. دست هایش خالی و دهانش باز.
میکائیل به خدا گفت: خسته ام ، خسته ام از این آدم ها که هیچ وقت سیر نمی شوند. خدایا چقدر نان لازم است تا آدمی سیر شود؟ چقدر !
خداوند به میکائیل گفت: آنچه آدمی را سیر می کند نان نیست، نور است. تو مامور آن هستی که نان بیاوری. اما نور تنها نزد من است و تا هنگامی که آدمی به جای نور، نان می خورد گرسنه خواهد ماند.
***
میکائیل راز نان و نور را به فرشته ای گفت. و او نیز به فرشته ای دیگر. و هر فرشته به فرشته دیگری تا آنکه همه هفت آسمان این راز را دانستند. تنها آدم بود که نمی دانست. اما رازها سر می روند. پس راز نان و نور هم سر رفت. و آدمی سرانجام دانست که نور از نان بهتر است. پس در جستجوی نور برآمد. در جستجوی هر چراغ و هر فانوس و هر شمع.

اما آدم، همیشه شتاب می کند. برای خوردن نور هم شتاب کرد. و نفهمید نوری که آدمی را سیر می کند نه در فانوس است و نه در شمع. نه در ستاره و نه در ماه.
او ماه را خورد و ستار ها را یکی یکی بلعید. اما باز هم گرسنه بود.

***

خداوند به جبرئیل گفت: سفره ای پهن کن و بر آن کلمه و عشق و هدایت بگذار.
و گفت: هر کس بر سر این سفره بنشیند، سیر خواهد شد.
سفره خدا گسترده شد؛ از این سر جهان تا آن سوی هستی. اما آدم ها آمدند و رفتند. از وسط سفره گذشتند و بر کلمه و عشق و هدایت پا گذاشتند.
آدم ها گرسنه آمدند و گرسنه رفتند. اما گاهی، فقط گاهی کسی بر سر این سفره نشست و لقمه ای نور برداشت. و جهان از برکت همان لقمه روشن شد. و گاهی ، فقط گاهی کسی تکه ای عشق برداشت و جهان از همان تکه عشق رونق گرفت. و گاهی، فقط گاهی کسی جرعه ای از هدایت نوشید و هر که او را دید چنان سرمست شد که تا انتهای بهشت دوید.

***
سفره خدا پهن است اما دور آن هنوز هم چقدر خلوت است.
میکائیل نان قسمت می کند. آدم ها چنگ می زنند و نان ها را از او می ربایند.
میکائیل گریه می کند و می گوید: کاش می دانستید، کاش می دانستید که نور از نان بهتر است.

عرفان نظر آهاری
↑ آسانسور
گزارش
+41 سوابق امتیازات
دلشاد۲۸ مهر ۱۳۹۰ 2
مرسی گیلاسی زیبا بود
↑ آسانسور
گزارش
0 سوابق امتیازات
الهام۲۸ مهر ۱۳۹۰ 3
قشنگ بود
↑ آسانسور
گزارش
0 سوابق امتیازات
بهونه۲۸ مهر ۱۳۹۰ 4
مرسی
↑ آسانسور
گزارش
+9 سوابق امتیازات
ماهی۲۸ مهر ۱۳۹۰ 5
خیلی زیبا بود
↑ آسانسور
گزارش
+1 سوابق امتیازات
baron jon۲۸ مهر ۱۳۹۰ 6
نقل قول: gilas
کاش می دانستید، کاش می دانستید که نور از نان بهتر است.

خيلي خيلي عالي بود
دستت درد نكنه گيلاسي
↑ آسانسور
گزارش
+4 سوابق امتیازات
حورا۲۸ مهر ۱۳۹۰ 7
مرسی
↑ آسانسور
گزارش
0 سوابق امتیازات
sib۲۹ مهر ۱۳۹۰ 8
ممنون
↑ آسانسور
گزارش
+2 سوابق امتیازات
hadi04۲۹ مهر ۱۳۹۰ 9
ممنون گيلاسي نوشته هاي عرفان خانوم خيلي زيباست
↑ آسانسور
گزارش
0 سوابق امتیازات
The one۲۹ مهر ۱۳۹۰ 10
↑ آسانسور
گزارش
+3 سوابق امتیازات
ژنرال۲۹ مهر ۱۳۹۰ 11
نقل قول: gilas
عرفان نظر آهاری

نوشته های جالبی داره...

اخیراً آهارش زیاد شده
↑ آسانسور
گزارش
0 سوابق امتیازات
malakeh۳۰ مهر ۱۳۹۰ 12
↑ آسانسور
گزارش
+5 سوابق امتیازات
نخبه۳۰ مهر ۱۳۹۰ 13
↑ آسانسور
گزارش