حورا۷ آذر ۱۳۹۰ 1

همه چیز از خواستن شروع می شود

خواستن، غریزی ترین واکنش بشر نسبت به نداشته هایش است

همین که خیره میشوی به چیزی که تنها دلت تصاحبش را میخواهد،

اینجاست که خواستن، قدرتش را به رخ می کشد ...

مشکل انسان ها در خواستن ِ نداشته هایشان نیست

مشکلشان در کنار آمدن با این نداشته هاست ...

اینجاست که احساس خوشبختی مقطعی می شود

به محض اینکه شما چیزی را دیدید که داشتنش را میخواهید

خوشبحتی تبدیل به احساسی می شود که تا آن را بدست نیاورید از آن محرومید

و اینجاست که حسادت رخ میدهد

حسادت مفهومی لحظه ایست که در یک لحظه در ناخود آگاه شما جوشش میکند

و شما را ملزم به تصاحب میکند

حسادت یعنی تشخیص چیزی که دیگران دارند و شما ندارید

اما میخواهید داشته باشید

در حسادت، مشکل شما نداشته های دیگران نیست،

بلکه داشته هایی است که آنها دارند و شما ندارید

به عنوان مثال شما هیچوقت برای داشتن یک سیاره حسادت نمیکنید،

زیرا دیگران هم سیاره ندارند

خیلی مهم است که بدانید میزان حسادت به میزان ارزشی است، که شما برای دیگران قائلید

تا مادامی که در درون شما به همان اندازه که حواستان به دیگران هست

به خودتان نیست، حسادت رخ می دهد

زیرا حواس ِ چندگانه ی بشر ذاتا عاشق جستجو است.

و نسل ما را از کودکی طوری بار آورده اند

که بیشتر در دیگران جستجو کنیم تا خودمان

اینگونه است که به چشم خود با بهترین هایمان نمی آییم

اما مراقبیم دیگران با چه چیزهایی به چشممان می آیند

تا مادامی که دنیایمان درگیر بدست آوردن ِ داشته های دیگران است

هیچگاه احساس خوشبختی در ما متولد نمی شود

زیرا همیشه در هر سطحی که باشیم یا هر چقدر از دیگران به دست آورده باشیم

باز هم چیزی هست که نداشته باشیم

و دوباره درگیر تصاحب میشویم و تا بدست نیاوریمش آرام نیستیم ...

و این چرخه ی باطل ادامه دارد

سخت است باور اینکه یک انسان میتواند خودش را با نداشته هایش بپذیرد

انسان تا وقتی خود را کشف نکرده، از خود لذت نمی برد و

تا مادامی که از خود لذت نبرد نمی تواند به خودش قناعت کند

تا وقتی هم که نتواند به خودش قناعت کند، جواب سوال هایش را در دیگران میجوید

آنهم چه دیگرانی ؟ که همه شبیه خودش گم کرده ای دارند ...

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: golmangoli

+5 سوابق امتیازات

نخبه۷ آذر ۱۳۹۰ 2

نقل قول: حورا

انسان تا وقتی خود را کشف نکرده، از خود لذت نمی برد

نگران نباشید خودم میرم کشفش میکنم 1142

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: حورا

+1 سوابق امتیازات

baron jon۷ آذر ۱۳۹۰ 3

نقل قول: حورا

میزان حسادت به میزان ارزشی است، که شما برای دیگران قائلید

مطلب قشنگي بود
مرسي عزيز :46:

↑ آسانسور
گزارش

+9 سوابق امتیازات

ماهی۷ آذر ۱۳۹۰ 4

نقل قول: نخبه

نگران نباشید خودم میرم کشفش میکنم 1142

شیرین جون میشه بی زحمت منو هم کشف کنی؟ :66:

مرسی حورا جان .زیبا بود :46:

نقل قول: حورا

همه چیز از خواستن شروع می شود

زدست دیده و دل هر دو فریاد
که هر چه دیده بیند دل کند یاد
بسازم خنجری نیشش ز فولاد
زنم بر دیده تا دل گردد آزاد
:110:

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: حورا

+1 سوابق امتیازات

gilas۷ آذر ۱۳۹۰ 5

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: حورا

+2 سوابق امتیازات

garfild۷ آذر ۱۳۹۰ 6

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: حورا

+41 سوابق امتیازات

دلشاد۷ آذر ۱۳۹۰ 7

مرسی حورا جان عالی بود

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: حورا

+2 سوابق امتیازات

hadi04۷ آذر ۱۳۹۰ 8

خیلی عالی بود ممنون حورا جان :46:

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: حورا

0 سوابق امتیازات

پری سا۷ آذر ۱۳۹۰ 9

عالی بود حورا جان ممنون :8:

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: حورا

0 سوابق امتیازات

The one۷ آذر ۱۳۹۰ 10

نقل قول: حورا

حسادت...

نعوذ با... هیچی خانمانسوزتر از حسادت نیست..

نمایش یا پنهان متن

مخصوصا حسادت فامیل و نزدیکان.. خدا ازشون نگذره..

مرسی حورا جان :46:

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: حورا

+79 سوابق امتیازات

Holtek۷ آذر ۱۳۹۰ 11

مرسي حورا ، خيلي بسيار فراوان عالي بود :46:

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: حورا

+1 سوابق امتیازات

mz56mz۷ آذر ۱۳۹۰ 12

ممنون عمو جان حورا عزيز :46:

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: حورا

0 سوابق امتیازات

بهونه۷ آذر ۱۳۹۰ 13

مرسی

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: حورا

+1 سوابق امتیازات

maryamlondon1۷ آذر ۱۳۹۰ 14

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: حورا

0 سوابق امتیازات

ali41۷ آذر ۱۳۹۰ 15

مرسی از تاپیک خوبت
من معتقدم كه حسادت مي‌تونه هيجان منفي و همچنين هيجان مثبت باشه.در متون اخلاقي‌ ما هم يك نوع حسادت مثبت داريم كه به آن غبطه مي‌گن. غبطه در واقع همون حسادت است اما هيجان منفي توليد نمي‌كنه. ما وقتي كه يك دانشمند ايراني را مي‌بينيم كه در يك المپياد علمي جايزه مي‌گيره ممكن است به او غبطه بخوريم؛ در واقع حسادت و غبطه يك احساس هستند فقط جهت‌شان با هم فرق مي‌كنه.
حسادت جهتش به سمت شخص ديگر است. اما غبطه جهتش به سمت خود فرد است. مثلا ما وقتي به يك فرد زيبا حسادت مي‌كنيم در دل مي‌گيم اي كاش زيبايش زايل بشه اما وقتي غبطه مي‌خوريم مي‌گيم من بايد ورزش كنم تا تناسب اندام پيدا كنم و پوستم شاداب بشه، تا ظاهرم بهتر بشه.
كساني بيشتر حسادت مي‌كنند كه توانمندي‌هاي خودشون را دست‌كم مي‌گيرن ولي كساني كه خودشون را توانا مي‌دونن ممكن است به موقعيت والاي ديگران غبطه بخورن تا اينكه حسادت كنند.
اما يك نكته ديگر در مورد حسادت وجود دارد و آن اينكه بيشتر افراد هم‌سطح و هم‌طبقه به هم حسادت مي‌كنن. هر چه پايگاه اجتماعي افراد به هم نزديك‌تر باشد بيشتر به هم حسادت مي‌كنن. مثلا دو نفر از يك شهر که تبديل به چهره شده اند: علي دايي و رضازاده كه يكي فوتباليست قهرمان و يكي هم وزنه‌بردار قهرمان. حال اگر كه هر كدامشون هر چقدر هم موفقيت به دست بيارن به هم حسادت نمي‌كنن چون نوع رشته ورزشي آنها با هم فرق داره ولي ممكن است دو فوتباليست به هم حسادت كنند.
راه از بين بردن حسادت چيست؟
راهش اينه كه توانايي‌هاي خود را بشناسيم و آنها را تقويت كنيم و وقتی به پذیرش نفس برسیم حسادت دوباره عود نمیکنه.
گوته میگه: " موفقيت يعني اينكه آنچه را كه مي‌خواهي به دست آوري اما خوشبختي آن است كه از آنچه به دست آوردي لذت ببري"

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: حورا

+4 سوابق امتیازات

حورا۸ آذر ۱۳۹۰ 16

ممنون بچه ها واقعا از نظراتتون کلی استفاده بردم جدی میگم :46:

↑ آسانسور
گزارش

+5 سوابق امتیازات

soheyla۸ آذر ۱۳۹۰ 17

حورا,
سلام و سپاس .
خیلی زیبا بود .

نقل قول: حورا

اینگونه است که به چشم خود با بهترین هایمان نمی آییم
اما مراقبیم دیگران با چه چیزهایی به چشممان می آیند
تا مادامی که دنیایمان درگیر بدست آوردن ِ داشته های دیگران است
هیچگاه احساس خوشبختی در ما متولد نمی شود

دقیقاً .
حورا جان متنی تو دانشگاه نوشتم و سر کلاس خوندم که استادم حسابی تشویقم کرد . یه تیکه شو براتون مینویسم .
مرد و زن جوونی که تو یه ماشین نشستن و درحال خوردن بستنی هستن به زن و مردی که تو سرما پیاده میرن و لبو میخورن نگاه میکنن . زوجی که تو ماشینن به این فکر میکنن کاش ماه پیاده بودیم و از پیاده روی لذت میبردیم و لبوی داغ میخوردیم . چه حالی میداد . خوش بحالشون ...
زوجی که پیاده بودن هم به زن و مرد تو ماشین نگاه میکردن و با خودشون میگفتن ای کاش ما هم ماشین داشتیم تا الآن توش راحت نشسته بودیم و بستنی میخوردیم . چه حالی میداد . خوش به حالشون ...
تو یه جشن عروسی خانمی که تازه زایمان کرده درحالیکه فرزندش و درآغوش گرفته و هنوز وقت نکرده اندامش و به حالت نرمالش برگردونه با حسرت تمام به دخترای خوش اندامی نگاه میکنه که تو جشن میرقصن و خودنمائی میکنن و از ته دل آهی میکشه و میگه چه زود ازدواج کردم و هیکل قشنگمو خراب کردم ...
دخترای جوون هم به اون خانم نگاه میکنن و تودلشون هزاران آه میکشن که ما کی میخوایم ازدواج کنیم و بچه دار بشیم . ببین چه به موقع ازدواج کرده و چه به موقع هم بچه دارشد . خوش بحالش چقدر خوشبخته ...