نه ماه پیش وقتی حسنی مبارک از قدرت کنار رفت، معترضان به نظامیان اعتماد داشتند و برای گذار به دموکراسی امید زیادی به آنها بسته بودند. اما حالا دو طرف رویاروی هم ایستاده اند ! اوایل امسال که صدها هزار معترض مصری در برابر نفرات دستگاه مخوف پلیس مبارک مبارزه می کردند، ارتش تا جایی که ممکن بود با تظاهرکننده ها درگیر نشد و بی طرفی خود را حفظ کرد. این موضعگیری نیروهای مسلح، باعث شد تا معترضان شعار دهند که ملت و ارتش دست به هم داده و یکجا در برابر رژیم مبارک ایستاده اند؛ تا جاییکه محبوبیت و اعتبار نیروهای مسلح نیز در میان بسیاری از مصریها بالا رفت.
پس از بدست گرفتن قدرت، شورای نظامی اعلام کرد که بیش از ۶ ماه در قدرت نخواهد ماند اما پس از گذشت نزدیک به ده ماه از سرنگونی مبارک، فرمانروایان نظامی مصر نه تنها هنوز زمانی را برای تحویل قدرت تعیین نکرده اند بلکه از دید معترضان بجز رأس نظام، یعنی مبارک و وزیران او تغییرقابل ملاحظه دیگری در کشور رخ نداده است؛ گویا مصر هرگز شاهد انقلابی نبوده و بیش از ۸۵۰ نفر در ۱۸ روز نا آرامیها جان نداده اند ... این در حالیست که نظامیان حاکم در مصر تابحال و در هر فرصتی که پیش آمده، همواره تأکید کرده اند که اگر نیروهای مسلح از معترضان حمایت نمی کرد رژیم ۳۰ ساله حسنی مبارک پایان نمی یافت و شاید هم مصر به سرنوشت لیبی، یمن و یا سوریه دچار می شد. اما امروز بنظر می رسد ساختار قدرت هنوز به حال خود باقی است، وضعیت فوق العاده لغو نشده و حاکمان مصر با همان ذهنیت و طرز تفکر رژیم مبارک با مردم برخورد می کنند.
نا آرامیهای اخیر در قاهره، اسکندریه و سوئز و سرکوب خشونت آمیز معترضان توسط نیروهای امنیتی و نیروهای پلیس نظامی وابسته به ارتش مصر، زنگ خطری را به صدا درآورد که بسیاری از ناظران نگران آن بودند: قرار گرفتن ارتش در برابر انقلابیون. گروههای مختلف سیاسی در مصر بر این باورند که حکومت عصام شرف از صلاحیت های کافی برای تصمیم گیری برخوردار نیست تا با رفتن او موج اعتراضها خاموش شود، و این ارتش است که همه چیز را همچنان در دست دارد. پیچیدگی وضعیت آشفته کنونی، که یک دسته از ناظرین آن را مرحله دوم قیام مردم مصر خوانده اند، از چندین جهت موضع ارتش مصر را دشوار کرده است.
صحنه های سرکوب معترضان با استفاده از گلوله های لاستیکی، گازاشک آور که تاکنون دستکم بیش از ۳۰ کشته بر جای گذاشته است، یاد آور روزهای پرآشوب انقلاب ۲۵ ژانویه است. تظاهرات کنونی در میدان تحریر قاهره ادامه تظاهرات روز جمعه است که ده ها هزار نفر (عمدتا اسلامگرا) در آن شرکت کردند. اما ارتش مصر که از سال ۱۹۵۲ میلادی به این سو سایه سنگین خود را بر نظام سیاسی و اقتصادی مصر حفظ کرده است، بعید به نظر میرسد که برای از دست دادن امتیازاتی که از آن برخوردار است، آماده باشد.
دلشاد
نه ماه پیش وقتی حسنی مبارک از قدرت کنار رفت، معترضان به نظامیان اعتماد داشتند و برای گذار به دموکراسی امید زیادی به آنها بسته بودند. اما حالا دو طرف رویاروی هم ایستاده اند ! اوایل امسال که صدها هزار معترض مصری در برابر نفرات دستگاه مخوف پلیس مبارک مبارزه می کردند، ارتش تا جایی که ممکن بود با تظاهرکننده ها درگیر نشد و بی طرفی خود را حفظ کرد. این موضعگیری نیروهای مسلح، باعث شد تا معترضان شعار دهند که ملت و ارتش دست به هم داده و یکجا در برابر رژیم مبارک ایستاده اند؛ تا جاییکه محبوبیت و اعتبار نیروهای مسلح نیز در میان بسیاری از مصریها بالا رفت.
پس از بدست گرفتن قدرت، شورای نظامی اعلام کرد که بیش از ۶ ماه در قدرت نخواهد ماند اما پس از گذشت نزدیک به ده ماه از سرنگونی مبارک، فرمانروایان نظامی مصر نه تنها هنوز زمانی را برای تحویل قدرت تعیین نکرده اند بلکه از دید معترضان بجز رأس نظام، یعنی مبارک و وزیران او تغییرقابل ملاحظه دیگری در کشور رخ نداده است؛ گویا مصر هرگز شاهد انقلابی نبوده و بیش از ۸۵۰ نفر در ۱۸ روز نا آرامیها جان نداده اند ... این در حالیست که نظامیان حاکم در مصر تابحال و در هر فرصتی که پیش آمده، همواره تأکید کرده اند که اگر نیروهای مسلح از معترضان حمایت نمی کرد رژیم ۳۰ ساله حسنی مبارک پایان نمی یافت و شاید هم مصر به سرنوشت لیبی، یمن و یا سوریه دچار می شد. اما امروز بنظر می رسد ساختار قدرت هنوز به حال خود باقی است، وضعیت فوق العاده لغو نشده و حاکمان مصر با همان ذهنیت و طرز تفکر رژیم مبارک با مردم برخورد می کنند.
نا آرامیهای اخیر در قاهره، اسکندریه و سوئز و سرکوب خشونت آمیز معترضان توسط نیروهای امنیتی و نیروهای پلیس نظامی وابسته به ارتش مصر، زنگ خطری را به صدا درآورد که بسیاری از ناظران نگران آن بودند: قرار گرفتن ارتش در برابر انقلابیون. گروههای مختلف سیاسی در مصر بر این باورند که حکومت عصام شرف از صلاحیت های کافی برای تصمیم گیری برخوردار نیست تا با رفتن او موج اعتراضها خاموش شود، و این ارتش است که همه چیز را همچنان در دست دارد. پیچیدگی وضعیت آشفته کنونی، که یک دسته از ناظرین آن را مرحله دوم قیام مردم مصر خوانده اند، از چندین جهت موضع ارتش مصر را دشوار کرده است.
صحنه های سرکوب معترضان با استفاده از گلوله های لاستیکی، گازاشک آور که تاکنون دستکم بیش از ۳۰ کشته بر جای گذاشته است، یاد آور روزهای پرآشوب انقلاب ۲۵ ژانویه است. تظاهرات کنونی در میدان تحریر قاهره ادامه تظاهرات روز جمعه است که ده ها هزار نفر (عمدتا اسلامگرا) در آن شرکت کردند. اما ارتش مصر که از سال ۱۹۵۲ میلادی به این سو سایه سنگین خود را بر نظام سیاسی و اقتصادی مصر حفظ کرده است، بعید به نظر میرسد که برای از دست دادن امتیازاتی که از آن برخوردار است، آماده باشد.
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
gilas
ماهی
ژنرال
ولی خوشم میاد از این سماجت و کوتاه نیومدن مردم مصر!
مسلماً هر رژیمی روی کار بیاد وضع مردم مصر بدتر از دوران مبارک نخواهد بود.
aac198000
آخرین ورود:
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→