به روز جشن ميلاد من امروز
بيا جانا تو هم شعري برافروز

سي و شش سال از عمرم گذشته
شدم ابليسِ عالم يا فرشته

كدامين يار از دستم برنجيد
كدامين يار با من خوش بخنديد

كجا بودم كجا هستم خدايا؟
چقدر از عمر من شد فكر فردا؟

كنون از شاخه ام گشتم جدا من
بگشتم ريشه و طفلم به دامن

صبوري پيشه و اميدوارم
دلي بي كينه و اسوده دام

ولي غمگينم از نامهرباني
ز مهر بي ثبات عين جواني

وليكن يار بوفي، نازنينم
هميشه با تو در اين سرزميم