سلام دو روز پیش یه مقاله در مورد علی کریمی تو عصر ایران خوندم چون به نظر خودم مطلب چرتی میومد به اسم بهروز یه کامنت بلند بالا در انتقاد از نویسنده مطلب در قسمت نظرات گذاشتم. مسلما کامنت باید مورد تایید قرار بگیره تا زیر کامنتهای دیگه گذاشته بشه. امروز طبق عادتی که دارم یه سر به صفحه مربوط به این مقاله زدم تا ببینم کسی جواب گفته های منو داده یا نه که با یه صحنه عجیب مواجه شدم و اون واکنش خشمگینانه خیل عظیم طرفدارن علی کریمی اعم از استقلالی و پرسپولیسی نسبت به مطلب فوق الذکر بود و جالبتر عدم درج نظر من در سیاهه بقیه نظرات بود. لینک مطلب: اینجا
بازیکنی تکنیکی با هوش اندک!
عصر ایران ورزشی، اهورا جهانیان - پرسپولیسی ها در هفته های اخیر، به حضور قریب الوقوع علی کریمی در ترکیب تیم مجبوبشان دل خوش بودند. بسیاری از آنها، بویژه علی پروین، درخشش کریمی را پس از بازگشت به میادین فوتبال وعده می دادند؛ درخششی که قرار بود گره از کار فروبسته سرخ ها بگشاید و عصای دست تیم ضعیف حمید استیلی باشد.
اما علی کریمی در بازی با استقلال، هیچ نشانی از بزرگی نداشت. او نه تنها نتوانست در سرنوشت بازی تاثیر مثبتی برای پرسپولیس ها به جای بگذارد، بلکه بهترین فرصت پرسپولس را نیز در دقیقه 68 بازی از دست داد.
کریمی در آن صحنه، مدافع استقلال را از پیش رو برداشت ولی از فاصله ای نزدیک، به جای اینکه توپ را وارد دروازه استقلال کند، راهی آسمان کرد.
شاید مدافعان سبک بازی کریمی بگویند حالا اتفاقی است که افتاده و در این تحقیر تاریخی پرسپولیس در برابر استقلال، به غیر از کریمی کسان دیگری هم مقصر بودند.
صد البته که این حرف درست است اما نکته اصلی این نوشته کوتاه، یادآوری حقیقتی بزرگ درباره علی کریمی است و آن اینکه علی کریمی، دیگر نامی بی مسماست. او به روزهای آخر فوتبال خود نزدیک شده است و دیگر نشانی از آن بازیکن تاثیرگذار سال های قبل ندارد.
کریمی احتمالاً دیر یا زود جایگاه خود را در تیم ملی نیز تحویل مجتبی جباری می دهد. موقعیت تک به تکی که علی کریمی در برابر مهدی رحمتی از دست داد، کمابیش شبیه فرصت گلی بود که در بازی ایران و کره جنوبی در جام ملتهای آسیا در سال 2000 نصیب وی شد.
کریمی آن جا نیز مدافع پیش رویش را دریبل کرد و از فاصله ای نزدیک حتی نتوانست توپ را در چارچوب دروازه کره جای دهد که لااقل بتوان از دست رفتن فرصت گل را به حساب درخشش دروازه بان کره جنوبی گذاشت. فرصتی که کریمی در بابر رحمتی از دست داد، نه تنها از کم هوشی ذاتی وی در زدن ضربات آخر خبر داد بلکه آشکارا نشان داد که میزان پختگی کریمی در محوطه جریمه حریف، از سال 1379 تا به امروز، تغییر چندانی نکرده است.
او هنوز همان بازیکنی است که در زدن ضربات آخر فاقد هوش کافی است؛ همان بازیکنی که در سال 1380 در برابر ایرلند دو موقعیت تک به تک را در دوبلین از دست داد و زمینه ساز عدم صعود ایران به جام جهانی 2002 شد.
از اينكه بازيكن بزرگى هست و افتخارات زيادى براى ايران داشته هيچ شكى نيست من هم بازيهاشو دوست دارم اما فكر ميكنم بايد خدا حافظى كنه و جاشو به جوانترها بده
ریمی احتمالاً دیر یا زود جایگاه خود را در تیم ملی نیز تحویل مجتبی جباری می دهد
در اینکه مجتبی جباری چند وقتی است خودشو پیدا کرده شکی نیست ولی به این راحتی در مورد علی کریمی حرف زدن و ندیدن سوابق خوبش دور از انصافه....... ما ایرانیها عادت داریم که وقتی یه لغزش از یه نفر یا یه تیم میبینم ، اصل و فرعو پنبشو با هم میزنیم و کمی فکر نمیکنیم که این علی کریمی در بازیهای ملی چقدر میدرخشید و عنوان جادوگرو بهش دادن........ از این دست حرفا پشت علی دایی هم کم نگفتن ولی آیا کسی منکر اینه که علی دایی آبروی فوتبال ایرانه و اگه تو فیفا جواب سلام ما رو میدن بخاطر اونه.......
تو بازیکن بزرگ بودنش شکی نیست اما وقتی نتونه کاری بکنه بهتره با احترام خدافظی کنه نه مثل بعضیا زورکی براش برنامه خدافظی ترتیب بدن تعارف نداریم که بزرگترین بازکن جهان هم باشی تو یه زمانی بدن دیگه جواب نمیده باید بری کنار نمیگم الان یا چند سال دیگه این چیه که خودش باید تشخیص بده البته یه تشخیص عاقلانه نه احساسی تو رو کم کنی
levrone
دو روز پیش یه مقاله در مورد علی کریمی تو عصر ایران خوندم چون به نظر خودم مطلب چرتی میومد به اسم بهروز یه کامنت بلند بالا در انتقاد از نویسنده مطلب در قسمت نظرات گذاشتم. مسلما کامنت باید مورد تایید قرار بگیره تا زیر کامنتهای دیگه گذاشته بشه.
امروز طبق عادتی که دارم یه سر به صفحه مربوط به این مقاله زدم تا ببینم کسی جواب گفته های منو داده یا نه که با یه صحنه عجیب مواجه شدم و اون واکنش خشمگینانه خیل عظیم طرفدارن علی کریمی اعم از استقلالی و پرسپولیسی نسبت به مطلب فوق الذکر بود و جالبتر عدم درج نظر من در سیاهه بقیه نظرات بود.
لینک مطلب:
اینجا
عصر ایران ورزشی، اهورا جهانیان - پرسپولیسی ها در هفته های اخیر، به حضور قریب الوقوع علی کریمی در ترکیب تیم مجبوبشان دل خوش بودند. بسیاری از آنها، بویژه علی پروین، درخشش کریمی را پس از بازگشت به میادین فوتبال وعده می دادند؛ درخششی که قرار بود گره از کار فروبسته سرخ ها بگشاید و عصای دست تیم ضعیف حمید استیلی باشد.
اما علی کریمی در بازی با استقلال، هیچ نشانی از بزرگی نداشت. او نه تنها نتوانست در سرنوشت بازی تاثیر مثبتی برای پرسپولیس ها به جای بگذارد، بلکه بهترین فرصت پرسپولس را نیز در دقیقه 68 بازی از دست داد.
کریمی در آن صحنه، مدافع استقلال را از پیش رو برداشت ولی از فاصله ای نزدیک، به جای اینکه توپ را وارد دروازه استقلال کند، راهی آسمان کرد.
شاید مدافعان سبک بازی کریمی بگویند حالا اتفاقی است که افتاده و در این تحقیر تاریخی پرسپولیس در برابر استقلال، به غیر از کریمی کسان دیگری هم مقصر بودند.
صد البته که این حرف درست است اما نکته اصلی این نوشته کوتاه، یادآوری حقیقتی بزرگ درباره علی کریمی است و آن اینکه علی کریمی، دیگر نامی بی مسماست. او به روزهای آخر فوتبال خود نزدیک شده است و دیگر نشانی از آن بازیکن تاثیرگذار سال های قبل ندارد.
کریمی احتمالاً دیر یا زود جایگاه خود را در تیم ملی نیز تحویل مجتبی جباری می دهد. موقعیت تک به تکی که علی کریمی در برابر مهدی رحمتی از دست داد، کمابیش شبیه فرصت گلی بود که در بازی ایران و کره جنوبی در جام ملتهای آسیا در سال 2000 نصیب وی شد.
کریمی آن جا نیز مدافع پیش رویش را دریبل کرد و از فاصله ای نزدیک حتی نتوانست توپ را در چارچوب دروازه کره جای دهد که لااقل بتوان از دست رفتن فرصت گل را به حساب درخشش دروازه بان کره جنوبی گذاشت. فرصتی که کریمی در بابر رحمتی از دست داد، نه تنها از کم هوشی ذاتی وی در زدن ضربات آخر خبر داد بلکه آشکارا نشان داد که میزان پختگی کریمی در محوطه جریمه حریف، از سال 1379 تا به امروز، تغییر چندانی نکرده است.
او هنوز همان بازیکنی است که در زدن ضربات آخر فاقد هوش کافی است؛ همان بازیکنی که در سال 1380 در برابر ایرلند دو موقعیت تک به تک را در دوبلین از دست داد و زمینه ساز عدم صعود ایران به جام جهانی 2002 شد.
نظریات رو از لینک اصلی بخونین.
اینجا
mz56mz
ali41
در اینکه مجتبی جباری چند وقتی است خودشو پیدا کرده شکی نیست
arash52
نخبه
gilas
نه مثل بعضیا زورکی براش برنامه خدافظی ترتیب بدن
تعارف نداریم که بزرگترین بازکن جهان هم باشی تو یه زمانی بدن دیگه جواب نمیده باید بری کنار
نمیگم الان یا چند سال دیگه این چیه که خودش باید تشخیص بده البته یه تشخیص عاقلانه نه احساسی تو رو کم کنی
دلشاد
بهونه
آخرین ورود:
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→