"داشتن احساس قدرشناسی و ابراز نکردن آن مثل کادو کردن یک هدیه و تقدیم نکردن آن میماند." – ویلیام آرتور وارد (William Arthur Ward) در دنیای پرمشغله امروز خیلی راحت میشود در هیاهوی رقابتها گم شد و چیزهایی در زندگیمان که باید قدردان آنها باشیم را نادیده گرفت. ما نسبت به خیلی مسائل بیتوجه هستیم. نمیبینیم که این واقعیت تا چه اندازه اسرارآمیز است. آنقدر درگیر مسائل جزئی و پیش پا افتاده میشویم که مسائل مهم زندگیمان، که خودِ زندگی است، فراموشمان میشود. و ازآنجاکه با زندگی یکی هستیم، خودمان و وجودمان را نادیده میگیریم. زندگی، واقعیت، خوشبختی... همه در لحظه حال هستند. هیچ کجای دیگر پیدا نمیشوند، به همین دلیل به تنها چیزی که نیاز می باشد این است که یاد بگیریم چطور به بافت غنی و زنده لحظه حال توجه کنیم. باید از همه چیزهایی که ما را از بودن در لحظه حال دور میکند آگاه شویم (عمدتاً روند فکریمان). باید هوشیاری پیدا کنیم که لحظه به لحظه بدون چسبیدن به چیزی، گوش بزنگ باشد (تمرین مدیتیشن). حفظ ارتباط با لحظه حال باعث میشود بتوانید زیباترین جلوه های زندگی را که قبلاً قدرشان را نمیدانستید، ببینید. وقتی شروع به داشتن زندگی هوشیار و آگاه میکنید، لحظات و افکار زیادی مثل این را تجربه خواهید کرد، "خدایا! من زندهام... این چقدر شگفت انگیز است!..." بنابراین اولین چیزی که باید قدردان آن باشیم، زنده بودنمان است. میدانم زندگی میتواند واقعاً سخت باشد اما وقتی بفهمید که چقدر عالی است که فرصت تجربه این واقعیت را داشتهایم، همه چالشها و مشکلات زندگی قابل حل میآیند و باعث میشود عمیقاً زندگی را با وجود تمام مشکلاتش قدردان باشیم. زندگی سراسر رنج است اما زمانی توام با درد است که با نادانی زندگی کنید... وقتی برخلاف مسیر آن حرکت میکنید، وقتی خلاف جهت زمان حال حرکت میکنید. وقتی هوشیاریتان رشدی عمودی پیدا کند و بتوانید زندگی را همانطور که هست ببینید، حسی قوی پیدا خواهید کرد تا فراتر از آنچه که رنج مینامید بالا رود. با درک رنج میتوانید قدر داشتن زندگی پر از نعمت و شادی را بدانید. اگر این مقاله را میخوانید، پس زنده هستید... شگفتانگیز نیست؟ اجازه بدهید این فکر به عمق ذهنتان نفوذ کند. سعی کنید چند دقیقه را فقط از "بودن" لذت ببرید و انرژی و هوشی که با اینکار وارد بدنتان میشود را احساس کنید. چیزی معجزه آسا است. آلبرت انیشتین میگوید، زندگی کردن دو راه دارد. یکی طوریکه انگار هیچ چیز معجزه نیست. دومی طوریکه همه چیز معجزه است. انتخاب با شماست. شگفتانگیز نیست؟
ممنون علی اقا نمی دونم چرا بعضی ادمها نمی تونن حتی یک لحظه ،حتی یک لحظه ارامش ادمو ببینن نمایش یا پنهان متنمی دونم این مطلبی که گفتم به موضوع تایپک نمی خوره . اخه دلم خیلی گرفته
آخه اون دفعه که من یادم رفته بود احساس کردم دلگیر شدی بعدشم نگرانم که یه موقع نیوفتی از رو شاخه 404
اولش فکر کردم چون منو نمیشناسی تحویل نگرفتی ولی بعدش فهمیدم سوهه تفاوت بوده (همون سوء تفاهم) درضمن تو مثبت جوابتو دادم که آخه من تپلی ام بیفتم هم قل میخورم
ali41
در دنیای پرمشغله امروز خیلی راحت میشود در هیاهوی رقابتها گم شد و چیزهایی در زندگیمان که باید قدردان آنها باشیم را نادیده گرفت.
ما نسبت به خیلی مسائل بیتوجه هستیم. نمیبینیم که این واقعیت تا چه اندازه اسرارآمیز است. آنقدر درگیر مسائل جزئی و پیش پا افتاده میشویم که مسائل مهم زندگیمان، که خودِ زندگی است، فراموشمان میشود. و ازآنجاکه با زندگی یکی هستیم، خودمان و وجودمان را نادیده میگیریم.
زندگی، واقعیت، خوشبختی... همه در لحظه حال هستند. هیچ کجای دیگر پیدا نمیشوند، به همین دلیل به تنها چیزی که نیاز می باشد این است که یاد بگیریم چطور به بافت غنی و زنده لحظه حال توجه کنیم. باید از همه چیزهایی که ما را از بودن در لحظه حال دور میکند آگاه شویم (عمدتاً روند فکریمان). باید هوشیاری پیدا کنیم که لحظه به لحظه بدون چسبیدن به چیزی، گوش بزنگ باشد (تمرین مدیتیشن). حفظ ارتباط با لحظه حال باعث میشود بتوانید زیباترین جلوه های زندگی را که قبلاً قدرشان را نمیدانستید، ببینید.
وقتی شروع به داشتن زندگی هوشیار و آگاه میکنید، لحظات و افکار زیادی مثل این را تجربه خواهید کرد، "خدایا! من زندهام... این چقدر شگفت انگیز است!..."
بنابراین اولین چیزی که باید قدردان آن باشیم، زنده بودنمان است. میدانم زندگی میتواند واقعاً سخت باشد اما وقتی بفهمید که چقدر عالی است که فرصت تجربه این واقعیت را داشتهایم، همه چالشها و مشکلات زندگی قابل حل میآیند و باعث میشود عمیقاً زندگی را با وجود تمام مشکلاتش قدردان باشیم.
زندگی سراسر رنج است اما زمانی توام با درد است که با نادانی زندگی کنید... وقتی برخلاف مسیر آن حرکت میکنید، وقتی خلاف جهت زمان حال حرکت میکنید. وقتی هوشیاریتان رشدی عمودی پیدا کند و بتوانید زندگی را همانطور که هست ببینید، حسی قوی پیدا خواهید کرد تا فراتر از آنچه که رنج مینامید بالا رود. با درک رنج میتوانید قدر داشتن زندگی پر از نعمت و شادی را بدانید.
اگر این مقاله را میخوانید، پس زنده هستید... شگفتانگیز نیست؟ اجازه بدهید این فکر به عمق ذهنتان نفوذ کند. سعی کنید چند دقیقه را فقط از "بودن" لذت ببرید و انرژی و هوشی که با اینکار وارد بدنتان میشود را احساس کنید. چیزی معجزه آسا است.
آلبرت انیشتین میگوید، زندگی کردن دو راه دارد. یکی طوریکه انگار هیچ چیز معجزه نیست. دومی طوریکه همه چیز معجزه است. انتخاب با شماست. شگفتانگیز نیست؟
حورا
نخبه
دلشاد
ali41
قربونت برم داش بهروز
ماهی
mz56mz
خداوندا شكرو سپاس
shaparak64
جمله اولش خیلی قشنگ بود مرسی
ali41
نخبه,
ماهی,
mz56mz,
shaparak64,
از نظر لطف شما سپاسگزارم
نمایش یا پنهان متن
نفری یه گل خدمتتون به شاپرک که زود دلگیر میشه 2 تا (آخری)shaparak64
آخ جون
ولی من که زود دلگیر نمیشم
ali41
آخه اون دفعه که من یادم رفته بود
پری سا
نمی دونم چرا بعضی ادمها نمی تونن حتی یک لحظه ،حتی یک لحظه ارامش ادمو ببینن
نمایش یا پنهان متن
می دونم این مطلبی که گفتم به موضوع تایپک نمی خوره . اخه دلم خیلی گرفتهali41
نمی دونم چرا بعضی ادمها نمی تونن حتی یک لحظه ،حتی یک لحظه ارامش ادمو ببینن
خواهش میکنم و امیدوارم همیشه در پناه خدا هم آرامش و هم آسایش داشته باشید
shaparak64
اولش فکر کردم چون منو نمیشناسی تحویل نگرفتی
درضمن تو مثبت جوابتو دادم که
ali41
مرسی از لطفت
آخرین ورود:
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→