براي شروع يك سوال مي كنم؟ به نظر شما مسير مهم است يا مقصد؟ زندگي = زمان مسير + زمان مقصد مقصدها فاقد زمان هستند به عنوان مثال فردي سال ها براي خريد يك خانه تلاش مي كند و وقتي به محضر رفت و سند را امضا كرد به مقصدش رسيده است و در واقع زمان مقصد آن به اندازه برداشتن خودكار از روي كاغد است. اگر تمام مقصدهاي زندگيمان را روي هم بگذاريم با اين تعريفي كه كرديم هيچ است. پس: زندگي = مسير = در راه بودن ما چه ادراكي از اين مسئله داريم؟ اكثر افراد مسيرها را نمي خواهند و فقط و فقط به دنبال مقصد ها هستند . مثلا وقتی از فردی می پرسیم بزرگترین ارزویت چیه جواب میدهد دوست دارم زودتر بازنشسته بشوم (با 10 سال سابقه - یعنی 20 سال زود بگذرد تا بتوانم بازنشسته بشوم یا ..) انسان در واقع قاتل زمان و مسير است. در آينده يكي از شاكيان ما زمان است. والعصر اِنّ الانسانَ لَفي خُسر زمان شاهد است كه انسان خسارت خواهد ديد.
در واقع ما با زمان همفاز نيستيم چون مي گوييم بگذرد و يا نگذرد. مثلا يك زنداني مي گويد بگذر و مي خواهد زمان زودتر بگذرد ولي براي او نميگذرد. چون زمان موجوديت دارد و مانند یک موجود زنده هوشمند است زماني كه مي گوييم نگذر به سرعت مي گذرد و بالعكس . ما بايد نسبت به زمان ديكتاتوري را كنار بگذاريم. بايد با آن گام به گام جلو رويم. نه بگوييم بگذر و نه بگوييم نگذر. همفازي با زمان = عدم ديكتاتوري نسبت به زمان در آخر شب زیبای سهراب را در مورد هم فازی با زمان و در حال بودن را با هم بخوانیم زندگی تر شدن پی در پی ،
شما ممکنه یک عمر یه مسیری رو بری و آخر سر ببینی مقصدت اشتباه بوده!
هم باید مقصد درست اتخاب بشه و هم باید اراده ای برای طی مسیر برای رسیدذن به مقصد وجود داشته باشه.
دوست خوبم با تشکر از توجهت - منظور نوشته بالا این نیست که ما مقصدی انتخاب نکنیم یا مقصدهایمان را بد انتخاب کنیم - منظور این است که تمام فکر و ذکرمان را روی مقصد خلاصه نکنیم و از مسیر هم لذت ببریم چون تمام عمر ما در مسیرهاست و اگر از مسیرها لذت نبریم بک طوری از زندگیمون لذت نبردیم
ashkanmb
زندگي = زمان مسير + زمان مقصد
مقصدها فاقد زمان هستند به عنوان مثال فردي سال ها براي خريد يك خانه تلاش مي كند و وقتي به محضر رفت و سند را امضا كرد به مقصدش رسيده است و در واقع زمان مقصد آن به اندازه برداشتن خودكار از روي كاغد است. اگر تمام مقصدهاي زندگيمان را روي هم بگذاريم با اين تعريفي كه كرديم هيچ است.
پس:
زندگي = مسير = در راه بودن
ما چه ادراكي از اين مسئله داريم؟
اكثر افراد مسيرها را نمي خواهند و فقط و فقط به دنبال مقصد ها هستند . مثلا وقتی از فردی می پرسیم بزرگترین ارزویت چیه جواب میدهد دوست دارم زودتر بازنشسته بشوم (با 10 سال سابقه - یعنی 20 سال زود بگذرد تا بتوانم بازنشسته بشوم یا ..)
انسان در واقع قاتل زمان و مسير است. در آينده يكي از شاكيان ما زمان است.
والعصر اِنّ الانسانَ لَفي خُسر
زمان شاهد است كه انسان خسارت خواهد ديد.
در واقع ما با زمان همفاز نيستيم چون مي گوييم بگذرد و يا نگذرد. مثلا يك زنداني مي گويد بگذر و مي خواهد زمان زودتر بگذرد ولي براي او نميگذرد.
چون زمان موجوديت دارد و مانند یک موجود زنده هوشمند است زماني كه مي گوييم نگذر به سرعت مي گذرد و بالعكس . ما بايد نسبت به زمان ديكتاتوري را كنار بگذاريم.
بايد با آن گام به گام جلو رويم. نه بگوييم بگذر و نه بگوييم نگذر.
همفازي با زمان = عدم ديكتاتوري نسبت به زمان
در آخر شب زیبای سهراب را در مورد هم فازی با زمان و در حال بودن را با هم بخوانیم
زندگی تر شدن پی در پی ،
زندگی آب تنی کردن در حوضچه “اکنون”است.
رخت ها را بکنیم:
آب در یک قدمی است.
روشنی را بچشیم.
شب یک دهکده را وزن کنیم، خواب یک آهو را.
گرمی لانه لک لک را ادراک کنیم.
روی قانون چمن پا نگذاریم.
در موستان گره ذایقه را باز کنیم.
و دهان را بگشاییم اگر ماه در آمد.
و نگوییم که شب چیز بدی است.
و نگوییم که شب تاب ندارد خبر از بینش باغ.
gilas
دلشاد
ژنرال
شما ممکنه یک عمر یه مسیری رو بری و آخر سر ببینی مقصدت اشتباه بوده!
هم باید مقصد درست اتخاب بشه و هم باید اراده ای برای طی مسیر برای رسیدذن به مقصد وجود داشته باشه.
زمان شاهد است كه انسان خسارت خواهد ديد.
با عرض معذرت ترجمه این آیه غلطه.
شما کدوم ترجمه رو داری؟
ترجمه هایی که من دیدم اینه: قسم به عص ر(زمان). به درستیکه انسان در زیان و خسران است مگر آنان که . . .
ashkanmb
شما ممکنه یک عمر یه مسیری رو بری و آخر سر ببینی مقصدت اشتباه بوده!
هم باید مقصد درست اتخاب بشه و هم باید اراده ای برای طی مسیر برای رسیدذن به مقصد وجود داشته باشه.
دوست خوبم با تشکر از توجهت - منظور نوشته بالا این نیست که ما مقصدی انتخاب نکنیم یا مقصدهایمان را بد انتخاب کنیم - منظور این است که تمام فکر و ذکرمان را روی مقصد خلاصه نکنیم و از مسیر هم لذت ببریم چون تمام عمر ما در مسیرهاست و اگر از مسیرها لذت نبریم بک طوری از زندگیمون لذت نبردیم
آخرین ورود:
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→