موفقيت محقق ايراني در استفاده از زبان براي هدايت صندلي چرخدار



زبان يکي از آخرين اندامهاي بدن افراد قطع نخاعي است که ممکن است از کنترل آنها خارج شود، از اين رو محقق ايراني موسسه تکنولوژي جورجيا از اين توانايي استفاده کرده و سيستم هدايت زباني جديدي را ويژه اين نوع بيماران ابداع کرده ست.

به گزارش خبرگزاري مهر، اين سيستم هدايت زباني يا TDS ابزاري بي سيم و قابل اتصال به دهان است که به کاربر خود امکان مي دهد عملکرد رايانه ها يا حرکت ويلچيرهاي الکتريکي را با استفاده از حرکات زبان کنترل کند. کنترل جديد ويلچيرهاي الکتريکي در واقع قطعه اي مشابه قالبها و سيمهاي نگهدارنده دندان (ارتودنسي) است که حسگرهايي درون آن کار گذاشته شده و بر روي سقف دهان قرار مي گيرد و توسط تکه آهن ربايي که بر روي زبان وصل شده کنترل مي شود به اين شکل سطح جديدي از ارتباطات و حمل و نقل را در اختيار بيماران قطع نخاع قرار مي دهد.

"ميثم قوانلو" استاديار مهندسي رايانه و الکترونيک در موسسه تکنولوژي جورجيا پيش از اين نسخه اي متفاوت از ابزار TDS را ابداع کرده بود. در آن نسخه از اين فناوري بيمار بايد سرپوشي را به سر مي گذاشت تا اين ابزار بتواند حرکت قطعه مغناطيسي بر روي زبان را رديابي کرده و کنترل ابزارها را به عهده بگيرد، اما متاسفانه اين نسخه از ابداع داراي محدوديتهايي بود، از جمله اينکه چرخش کامل سر به معني نياز به تنظيم سازي مجدد کل سيستم هدايتگر بود.

اما قوانلو در نسخه جديد اين فناوري حسگرها را درون دهان فرد قرار داده و سيستم کنترل زباني جديدي را با پايداري مکانيکي بالاتر و راحتي بيشتر ارائه کرده است. به گفته قوانلو، از آنجايي که ابزارهاي دندانپزشکي درون دهان قرار مي گيرند و متناسب با ابعاد و نيازهاي فک بيمار قالب گرفته مي شوند، اين سيستم کنترلي جديد در هنگام استفاده آشکار نخواهد بود و کاربر احساس راحتي بيشتري خواهد داشت.

▧ تصویر در دسترس نیست

حرکت زبان به سمت چپ و راست بالاي دهان براي حرکت دادن ويلچير به سمت چپ و راست، حرکت دادن زبان به سمت چپ و راست ميانه دهان براي کليک چپ و راست در رايانه، ميانه دهان براي توقف و حرکت به سمت چپ و راست پايين دهان براي جلو و يا عقب رفتن در نظر گرفته شده است

در هر چهار گوشه سيستم جديد کنترل زباني حسگرهايي قرار دارند که حرکات آهن رباي روي زبان را رديابي مي کنند. خروجي اين حسگرها به صورت بي سيم به ابزاري مانند يک آي-پد يا آي-پاد ارسال شده و دستور مورد نظر کاربر به واسطه تعيين موقعيت آهن رباي روي زبان متناسب با ديگر حسگرها رمزگشايي مي شود. سپس اين داده ها مي توانند نشانگر رايانه را حرکت داده و يا کنترل ويلچيري را به دست بگيرد.

انرژي اين سيستم با کمک سلول ليتيومي قابل شارژي تامين مي شود، اين سلول توسط لايه اي در برابر آب عايق شده و در درون ابزار اکريليکي ويژه دندانپزشکي قالب گرفته شده است.

قوانلو و تيمش طي ماه هاي گذشته از داوطلباني براي آزمودن اين سيستم کنترلي جديد استفاده کرده بودند، به گفته وي طي اين آزمايشها کاربران توانسته اند استفاده از سيستم را به خوبي فراگرفته و نمايشگر رايانه را با سرعت و دقت حرکت دهند و همچنين توانسته اند با سرعتي بالاتر و با برخوردهايي کمتر از ميان مسيري پر مانع عبور کنند.

بر اساس گزارش گيزمگ، قوانلو انتظار دارد در آينده اي نزديک و با اجراي آزمايشهايي که در آنها کاربران بايد از سيستم هدايت کننده در کارهاي روزانه خود استفاده کنند، نتايج بهتري به دست بيايد.