بهنام: اعتراف می کنم بچه که بودم می
>> خواستم برم دستشویی تلویزیون رو خاموش
>> می کردم تا کارتون تموم نشه و بعد می
>> آمدم گریه می کردم به مادرم می گفتم کار
>> تو بود روشن کردی کارتون تموم شد!
>>
>> شمیم: اعتراف می کنم معلم دوم دبستانم
>> می گفت: املاها رو خودتون بنویسید که من
>> با دوربین مخفی می بینم کی به حرفام گوش
>> می ده... از اون روز کار من شده
بود گشتن
>> سوراخ سمبه
های خونه و سوال های مشکوک
>> از مامان بابام: امروز کی اومد؟ کی رفت؟
>> به کدوم وسیله ها دست زد؟ بیشتر هم به
>> دریچه کولر شک داشتم!
>>
>> مهرشاد: یک روز ایستاده بودم منتظر
>> تاکسی هی می گفتم میدون ونک! بعد از 2-3
>> بار دیدم بهم بد نگاه می کنن! دور و برم
>> رو که نگاه کردم فهمیدم ایستاده ام توی
>> میدان ونک می گم ونک!
>>
>> لادن: اعتراف می کنم وقتی بچه بودم
>> کارتون فوتبالیستها رو نشون می داد، من
>> هم که بدون استثنا عاشق تک تک پسرای توی
>> کارتون بودم، می رفتم لباسمو عوض می
>> کردم، یه لباس خشگل و شیک می پوشیدم،
تا
>> وقتی توی دوربین نگاه می کنند، منو
>> ببینند و عاشقم بشن!
>>
>> ستاره: اعتراف می کنم یه بار اتو کشیدن
>> موهام یک ساعت طول کشید، چون موهام بلند
>> بود، بعد از کلی کیف کردن و احساس
>> رضایت، نگاه کردم دیدم اتوی مو خاموشه!
>>
>> نگار: کلاس اول دبستان بودم سر درس "ص"
>> وقتی داشتم مشقاشو می نوشتم به ذهنم
>> رسید ما تو زبان عامیانه می گیم "بارون"
>> اما کتابیش می شه "باران"، پس صابون هم
>> لابد صابان هست اصلش! از این نبوغ خودم
>> کیف کردم، همه مشقامو نوشتم صابان!
>> فرداش معلممون به شدت نبوغمو برد زیر
>>
سوال!
>>
>> علی: اعتراف می کنم بار اول که یه بز از
>> نزدیک دیدم بچه بودم، از ترس بهش سلام
>> کردم بعد فرار کردم.
>>
>>
>> شیوا: اعتراف می کنم بچه که بودم یه بار
>> با آجر زدم تو سر یکی از بچه های اقوام،
>> تا ببینم دور سرش از اون ستاره ها و
>> پرنده ها می چرخه یا نه! تازه هی چند بار
>> پشت سر هم این کار رو کردم، چون هر چی می
>> زدم اتفاقی نمی افتاد!
>>
>> نگین: اعتراف می کنم یه بار پسر همسایه
>> چهارساله مون رو با باباش تو خیابون
>> دیدم گفتم سلام نوید چه طوری؟
>> دیدم بچه تحویلم نگرفت باباهه خندید.
>> اومدم خونه به
مامانم گفتم نوید ماشالا
>> چه قدر بزرگ شده!
>> مامان گفت نوید کیه؟
>> گفتم: پسر آقای...
>> گفت اون اسمش پارساست، اسم باباش نویده!
>>
>> بهزاد: اعتراف می کنم کلاس اول دبستان
>> بودم تحت تاثیر این حرفا که نباید به
>> غریبه آدرس خونه تون رو بدید، روز اول
>> به راننده سرویس آدرس اشتباهی دادم و از
>> یه مسیری الکی تا خونه پیاده رفتم و
>> تازه فرداش موقعی که سرویس دنبالم
>> نیامد تازه شاهکارم برای خانواده معلوم
>> شد!
>>
>> اعتراف می کنم چند ماه پیش تو شرکت بودم
>> سر کارام یهو مدیر عامل از تو اتاق خودش
>> گفت:
امیـــــــر جووون... بلند گفتم
>> جانم؟ گفت خیلی می خوامـــت... گفتم منم
>> همین طور... گفت پیش ما نمیای؟ گفتم چرا،
>> حتماً... از پشت میزم بلند شدم برم توی
>> اتاقش. به در اتاقش که رسیدم دیدم داره
>> تلفنی با دوستش حرف می زنه و من از شدت
>> ضایعگی دیوار رو گاز گرفتم...
>>
>> مونا: چند روز پیش دختر خالم گوشی
>> موبایلش رو خونه ما جا گذاشته بود... بهش
>> اس ام اس زدم: گوشیتو جا گذاشتی!
>>
>> چند وقت پیش تو حیاط خونه سیگار می
>> کشیدم که صدای باز شدن در حیاط اومد منم
>> حول شدم سیگار رو روی گوشیم خاموش کردم
>> و بدتر از اون
این که بلافاصله گوشی رو
>> پرت کردم توی باغچه و سیگار خاموش موند
>> تو دستم!
>>
>> بتی: اعتراف می کنم یکی از معضلات دوران
>> بچگیم این بود که چرا من نمی تونم مثل
>> شخصیت های کارتونی که اشک هاشون به دو
>> طرف پرت می شد گریه کنم! کلی تلاش می
>> کردم موقع گریه کردن مثل اونا باشم.
>> مثلا سرمو بالا بگیرم دهنمو باز کنم یا
>> چشامو تنگ کنم! ولی باز هم جواب نمی داد