نسخه سبکتر سایت
جستجوی دقیق
آپلود سنتر
کیبورد فارسی
پستهای شما
تاپیکهای شما
اشتراکهای شما
پستهای جدید
انجمن بوف بوفی
صفحه اصلی
آبان
9
ساعت: (فنلاند)
امروز: یکشنبه، 9 آبان 1395 (30 اکتبر 2016)
Tänään: Sunnuntai, 30 Lokakuuta 2016
به آرشیو بوف بوفی خوش آمدید این مجموعه انجمن ایرانیان فنلاند (فروم iranian.fi) و شامل ۲۹۰٬۸۸۴ نوشته از ۱٬۱۷۷ نویسنده است که در فاصلهٔ بهمن ۱۳۸۹ تا بهمن ۱۳۹۵ منتشر شدهاند و بدون تغییر در دسترس قرار گرفتهاند.
ثبتنام و ارسال نوشته در این وبسایت امکانپذیر نیست. چنانچه نوشتهای متعلق به شماست و مایل نیستید در آرشیو باقی بماند، میتوانید از طریق گزینهٔ «گزارش» در زیر همان نوشته، درخواست حذف آن را ثبت کنید.
ثبتنام و ارسال نوشته در این وبسایت امکانپذیر نیست. چنانچه نوشتهای متعلق به شماست و مایل نیستید در آرشیو باقی بماند، میتوانید از طریق گزینهٔ «گزارش» در زیر همان نوشته، درخواست حذف آن را ثبت کنید.
baron jon
با خود گفت: تو می تونی...تو می تونی بپری!...برای چی زنده باشی و هرروز یک مشکل سرو کله اش توی زندگیت پیدا بشه؟! بپر!چند لحظه بیشتر طول نمیکشه!
چند ثانیه مانده بود که تصمیمش را عملی کند که یک فکر ناخوانده از راه رسید!
-من که شهامت خاتمه دادن به زندگیم رو دارم،چرا شهامت ادامه دادن به اون رو نداشته باشم؟! مطمئنا زندگی کردن- با تمام مشکلاتش-راحت تر از پایان دادن به زندگیه!
انگار خیلی وقت بود که انتظار این فکر ناخوانده،این بهانه بی نظیر را می کشید!اصلا انگار از اول هم قصد پریدن نداشت! فقط می خواست به زور هم که شده این فکر وارد ذهنش شود!
انگار اصلا هم فکرناخوانده ای نبود!
پشت به پرتگاه کرد و به روزگارش ادامه داد....
یک وقت ایی توی زندگی،امیدمان بوی نان بیات می گیرد! انگیزه هایمان رنگ پس می دهند روی هوا!!!اصلا دلمان نمی خواهد به ذهنمان یک تکان هرچند کوچک بدهیم. این جاست که لحظه آخر، لحظه صفر، لحظه رسوب از راه می رسد.
خیلی هایمان-اگر نخواهم بگویم همه-این لحظه ناخوشایند را تجربه کرده ایم. تنها چیزی که بوی نان بیات را محو می کند و رنگ را پررنگ،یاری خدای بزرگ است که معجزه وار در روزگارمان جاری می شود. آن قدر خدا به موقع کمکمان می کند که اصلا متوجه اعجازش نمی شویم.مثلا یکی از انسان هایش را که روح بزرگی دارد،مامور می کند تا ناخودآگاه با حرف هایش به ما آرامش از دست رفته مان را باز گرداند؛منظورم همان آدم های بی نظیر اطرافمان هستند که نان قلب مهربانشان را می خورند. همه این ها ظرف یک ساعت،یک هفته...اتفاق می افتد و ما در آخر ماجرا نفس راحتی می کشیم و می گوییم"خدایا شکرت".
شمایی که دارید سطرهایم را می خوانید،اگر در چنین شرایطی قرار گرفته اید و به لطف خدا آن را پشت سر گذاشته اید،حتما حواستان به آدم های پیرامونتان باشد. شما هم می توانید آن هایی را که در شرایط سخت روحی گرفتار شده اند و غصه روزگاشان را احاطه کرده، کمک کنید.
در روزهای شادی و خنده ، به یاد دیگران و کنارشان بودن ،هنر نیست. بزرگی زمانی نمود پیدا می کند که با وجود مشغله های بسیار و بدون اینکه دیگران متوجه بشوند ،به دوستی که دارد روزهای سخت زندگی اش را سپری می کند،کمک کنیم؛درست مثل آن هایی که نان قلب مهربانشان را می خورند.
"پرستو عوض زاده "
دلشاد
حورا
ماهی
malakeh
soheyla
بسیار زیبا بود
زیباترین تاپیکی که تو این هفته دیدم
بارها تو این موقعیت بودم و دقیقاً آخرین حرفی که زدم خدایا شکرت بوده ...
Kishe Mehr
farzane
baron jon
gilas
baron jon
مرسی
ژنرال
فعلا برم بازی رو ببینم
hosseinhn82
Mahboob
baron jon
بابک
بعضی وقتها امیدت را از دست میدی و فکر میکی که آخر خط است، خدا از اون بالا بهت لبخند میزنه و میگه : آرام باش عزیزم ، این فقط یک پیچه نه پایان .ذ
آخرین ورود: امروز, 07:39
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→