نسخه سبکتر سایت
جستجوی دقیق
آپلود سنتر
کیبورد فارسی
پستهای شما
تاپیکهای شما
اشتراکهای شما
پستهای جدید
انجمن بوف بوفی
صفحه اصلی
آبان
9
ساعت: (فنلاند)
امروز: یکشنبه، 9 آبان 1395 (30 اکتبر 2016)
Tänään: Sunnuntai, 30 Lokakuuta 2016
به آرشیو بوف بوفی خوش آمدید این مجموعه انجمن ایرانیان فنلاند (فروم iranian.fi) و شامل ۲۹۰٬۸۸۴ نوشته از ۱٬۱۷۷ نویسنده است که در فاصلهٔ بهمن ۱۳۸۹ تا بهمن ۱۳۹۵ منتشر شدهاند و بدون تغییر در دسترس قرار گرفتهاند.
ثبتنام و ارسال نوشته در این وبسایت امکانپذیر نیست. چنانچه نوشتهای متعلق به شماست و مایل نیستید در آرشیو باقی بماند، میتوانید از طریق گزینهٔ «گزارش» در زیر همان نوشته، درخواست حذف آن را ثبت کنید.
ثبتنام و ارسال نوشته در این وبسایت امکانپذیر نیست. چنانچه نوشتهای متعلق به شماست و مایل نیستید در آرشیو باقی بماند، میتوانید از طریق گزینهٔ «گزارش» در زیر همان نوشته، درخواست حذف آن را ثبت کنید.
mojde
اما با این بضاعت اندک، آمار میگوید که ایران عزیز، 25 میلیون نفر جمعیت جوان دارد که از داشتن آن باید به خود ببالد!
البته روشن است که این آمار را از روی سن و سال میگوید و این که آیا این 25 میلیون نفر هم خودشان را جوان میدانند یا خیر، از پرسشهای مهمی است که شاید به آن توجه نشده باشد!
هماکنون چه 25 میلیون نفر، چه هر رقمی کمتر از آن، جوانان ایران امروز دغدغههایی دارند که البته بر کسی پوشیده نیست؛ کار، ازدواج، مسکن، رفاه، آینده و بسیاری چیزهای دیگر که اینها مهمترین پرسشهای زندگی جوانان امروز را تشکیل میدهد.
برای نمونه، همین روز گذشته بود که بسیاری از جوانان ایرانی در بزرگترین آزمون علمی کشور شرکت کردند؛ آزمونی که شکل زندگی و دغدغههای جوانان را ـ دستکم ـ تا ده سال آینده زندگیشان رقم خواهد زد، اما تا چه اندازه برای این دغدغهها چارهای اندیشیده شده است؟
پرسش مهمتر این که آیا جوان ایرانی امروز، از جوانی خود لذت میبرد؟
جوانها تا چه اندازه به شاد زیستن خود اهمیت میدهند و چه میزان ابزار شاد زیستن برای آنان فراهم است؟
جوانان به چه میزان آینده خود را در گرو تلاش خود دانسته و تا چه اندازه آن را وابسته به عوامل بیرونی و نهادهای دولتی و ...میدانند؟
آمار جوانان ایرانی را 25 میلیون تن معرفی میکند؛ اما آیا سن جوانی در ایران تغییر نکرده است؟!
برخی بر این باورند، جوانهای ایرانی نسبت به نسل پیش خود، تنبلتر و پر توقعتر شدهاند و برخی نیز میگویند، فرصتی برای رشد جوانان در اختیار آنان گذارده نمیشود. نظر شما چیست؟
*** *** ***
میخواهم در قالبی جدید با شما به تعامل بپردازم؛ به این شیوه که بررسی و تحلیل، از دیدگاههای شما بیرون آمده و به متن افزوده خواهد شد .
شاید بد نباشد که برخی چهارچوبهای قانونی را برای بهتر شدن بحث مرور کنیم:
* از به کار بردن نام افراد (حقیقی یا حقوقی)، سازمانها، نهادهای عمومی و خصوصی خودداری کنید.
* از توهین به افراد، قومیتها و نژادها خودداری کرده و از تمسخر دیگران پرهیز کنید.
* از اتهامزنی به دیگران خودداری کنید.
* دیدگاههای خود را درباره بهتر شدن بحث با هم در میان بگذارید.
دلشاد
mz56mz
به شخصه از جوانى لذت نبردم البته مشكل خودم بودم اخه هميشه عاشق كار كردن بودم با اينكه احتياج مادى هم نداشتم از وقتى كه خودم رو شناختم به دنبال كار و تلاش بودم و هستم از اينكه نسل جديد تنبل هستند كاملا مخالفم بلكه فعالتر ميبنم و از لحاظ شاد بودن به نظر من اول بايد شاد بودن رو تعريف كرد يا اينكه هر فرد با چه چيزى شاد خواهد شد به عنوان مثال خودم بامسافرت و در جمع بودن شاد ميشم و در مورد سوم توقعات بله يكم بيشتر از زمان ما شده و كاملا طبيعى ميبينم
حورا
ماهی
برای جوان ایرانی لذت هنوز تعریف مشخصی نداره.ما در جامعه ای زندگی می کنیم که مسیر زندگیمون رو اول سنتها و بعد دین مشخص می کنه و باید در چارچوب اون حرکت کنیم.با صنعتی شدن زندگی و مشکلات اقتصادی در سطح دنیا باید پا روی بیشتر لذتها گذاشت .چون اصلا شرایطش برای جوان امروزی وجود نداره.
برای این که منظورم روشن شه چند تا سوال می پرسم :
1- جوان امروزی در طول در سال چند بار موفق به سفر میشه؟و در کل چه تفریحات سالمی برای جوان امروزی وجود داره؟اگر هم وجود داره هزینه هاش چقدره؟
2- جوان امروزی از چه سنی صاحب مسکن و خانواده میشه .برای بدست آوردن اون چقدر باید تلاش کنه و با فرض اینکه هیچ حمایتی از هیچ جا نشه چند سال طول می کشه تابتونه صاحب خانواده و مسکن بشه؟
3- جوان امروزی اگر بخواد در چارچوب سنتها و قوانین حرکت کنه از چه سنی موفق به هم نشینی با جنس مخالفش میشه؟
4- اگر به هر دلیلی بعد از اینکه موفق شد تشکیل خانواده بده دچار مشکل بشه چقدر طول میکشه و چقدر باید هزینه کنه از هر لحاظ، تا خودش رو از وضعیت اسف بار در بیاره؟
همه دوس دارن شاد باشن.اما انگار شاد بودن و همه ی عوامل شادی گناه آلود هستند و باید ازشون اجتناب کرد.
به نظرم جوونای امروزی خیلی نا امید هستن.
در این مورد چیزی نمی دونم.باید آمار ها جوابگو باشه که من اطلاعی ندارم.
نمایش یا پنهان متن
یه مثال دیگه ای می زنم.برنامه امریکن آیدل رو می دیدم.یکی از افرادی که جزو نفرات برتر مسابقه بود و گیتار و پیانو میزد شغل اصلیش راننده تاکسی بود.چند تا راننده ی تاکسی توی جامعه مون سراغ داریم که می تونه پیانو بزنه یا گیتار .این نشون می ده توی جامعه ما پرداختن به خیلی کارها مثل موسیقی هزینه بالایی داره و بچه ها در هر سطحی نمی تونن سراغ خیلی لذتها برن.و خیلی از استعدادها ناشناخته باقی می مونهgilas
اما خوب .....
soheyla
سلام و سپاس
من و همسرم هردومون جوونیم .
همسرم ساعت 5:30 از خواب بیدار میشه ، نماز میخونه و بعد میره سرکار و ساعت 9 یا 10 شب از کار برمیگرده خونه .
منم 5:30 بیدار میشم با همسرم نماز میخونیم و بعد بدرقه اش میکنم و دوباره تا 7 میخوابم . 7صبح بیدار میشم و آماده میشم میرم سرکار و 3 بعداز ظهر برمیگردم خونه . تا عصر خواب هستم . گاهی هم میرم استخر یا باشگاه ورزشی ( البته فقط چند روز تو سال )
نمیتونم تنها یا بادوستام برم جائی . چون محیط و اجتماع مشکل دارن و همسرم رضایت ندارن که بیرون از خونه باشم .
شب که همسرم میاد خونه خیلی خسته است یه شامی باهم میخوریم و بعد هم خواب و روز از نو ، روزی از نو
تنها تفریح ما رفتن به فروشگاه و خرید مایحتاجمون هست .
گاهی هم یه قلیونی بار میکنیم ودوتائی میکشیم
از این بیشتر باید خوشحال باشیم ؟؟؟؟
مگه تو زندگی شادی دیگه ای ام هست ؟؟؟؟؟!!!!!!
فکر نمیکنم ...
ژنرال
موافقم
نخبه
ژنرال
حالا چرا عزیز ؟
نخبه
چون نظر میده باقلوا
ژنرال
حالا چرا باقلوا؟
بچه مثبت
و مسلماً مقصر اصلی خودم بودم
میرسد روزی کــه مــا در خاطـرات ..... موجـب خنـدیـــدن و غـــم میشویم
گاه گاهـی یـــاد مـا کـن ای رفیـــق ..... میرسد روزی که بیهم میشویم
mahsa joon
آخرین ورود: امروز, 07:39
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→