خواهم آمد به در خانه ی زیبایی تو!

تا بکوبم در دیدار تماشایی تو!



عطشم داند وعشقم که چه ها خواهم کرد.

چون در آیم بسرا پرده زیبایی تو!



شاید این گرسنه از ذوق بمیرد آری

...بر سر سفره رنگین پذیرایی تو!



چون نسیم نفس سبز ترینم بوزد

گل من سرخ ترین باد شکوفایی تو !



آی ! دردست تو از خویش برون خواهم رفت

باغ در باغ به گل گشت شناسایی تو!



ای تو ان می که زانگور بهشتش کردند!

وی همه درد کشان سره سودایی تو!



مست ومستم کن از انگونه که در هم شکند

قید شرم من وزنجیر شکیبایی تو!



آسمان آبی وعشق آبی وشک آبی شد..

زیر چتر گل نیلوفر بودایی تو!



کاش یک لحظه شوم کودک وخوابم ببرد

فارغ از هر چه به گهواره لالایی تو