نسخه سبکتر سایت
جستجوی دقیق
آپلود سنتر
کیبورد فارسی
پستهای شما
تاپیکهای شما
اشتراکهای شما
پستهای جدید
انجمن بوف بوفی
صفحه اصلی
آبان
9
ساعت: (فنلاند)
امروز: یکشنبه، 9 آبان 1395 (30 اکتبر 2016)
Tänään: Sunnuntai, 30 Lokakuuta 2016
به آرشیو بوف بوفی خوش آمدید این مجموعه انجمن ایرانیان فنلاند (فروم iranian.fi) و شامل ۲۹۰٬۸۸۴ نوشته از ۱٬۱۷۷ نویسنده است که در فاصلهٔ بهمن ۱۳۸۹ تا بهمن ۱۳۹۵ منتشر شدهاند و بدون تغییر در دسترس قرار گرفتهاند.
ثبتنام و ارسال نوشته در این وبسایت امکانپذیر نیست. چنانچه نوشتهای متعلق به شماست و مایل نیستید در آرشیو باقی بماند، میتوانید از طریق گزینهٔ «گزارش» در زیر همان نوشته، درخواست حذف آن را ثبت کنید.
ثبتنام و ارسال نوشته در این وبسایت امکانپذیر نیست. چنانچه نوشتهای متعلق به شماست و مایل نیستید در آرشیو باقی بماند، میتوانید از طریق گزینهٔ «گزارش» در زیر همان نوشته، درخواست حذف آن را ثبت کنید.
lion1360
وابستگی زیاد دنیای امروز به وسائل ارتباطی و الکترونیکی به جایی رسیده که تقریباً در هر موقعیت و فرصتی از تلفن همراه یا وسایل الکترونیکی خود استفاده میکنیم. این مسأله به خودی خود مشکل خاصی ندارد ولی در مواقعی که انجام کار نیازمند تمرکز است و عدم تمرکز و دقت میتواند منجر به خسارتهای جانی شود، باید درباره انجام این کار تجدید نظر نمود. یکی از این مواقع، رانندگی است.
حواسپرتی و عدم تمرکز در هنگام رانندگی تنها در آمریکا سالانه بیش از 3,000 نفر قربانی میگیرد. این در حالی است که در کشور خود ما و تنها در فصل بهار و تابستان امسال، 10 هزار و 609 نفر در تصادفات جاده ای جان خود را از دست داده اند. آمار تاسف برانگیز و شاید فاجعه بار!
توجه کردن به آینه، خوردن خوراکی و همراهی با موسیقی و آواز در هنگام رانندگی، همگی تمرکز ما را در هنگام هدایت غولهای آهنی چند تنی به هم میزنند، اما خطرناکترین عامل شناخته شده در به هم زدن تمرکز راننده، تلفنهمراه است.
در هنگام انجام مشترک رانندگی و ارسال پیامک، به طور متوسط ۵ ثانیه چشم ما از مسیر منحرف شده و به تلفنهمراه خیره میشود، در حالیکه اتومبیل همچنان در حرکت است.
در این حالت اگر با سرعت 88 کیلومتر بر ساعت در حرکت باشید، مسافتی معادل با طول یک زمین فوتبال را در عرض پنج ثانیه طی میکنید.
با این سرعت اگر مجبور به ترمز گرفتن شوید، خودرو تا توقف کامل مسیری در حدود 100 متر را طی میکند. که در آن صورت بهتر است امیدوار باشید، فاصله شما تا مانع به اندازهای باشید که بتوانید بهموقع عکسالعمل نشان داده و خودرو را متوقف کنید.
بازی با اعداد
در سال میلادی گذشته، تنها در ایالات متحده ۱۱٪ از تصادف رانندگان در زمانی اتفاق افتاده که راننده در حال کار با تلفنهمراه خود بوده است. ۱۱٪ یعنی۱.۳ میلیون تصادف. حالا این آمار را در ایران، با وجود خودروهای ناایمن و جادههای غیراستاندارد تصور کنید.
از هر ۴ آمریکایی یکنفر پشت فرمان اتومبیل پیامک میزند و از هر ۱۰ آمریکایی، ۶ نفر در حال حرکت، با تلفن صحبت میکند. احتمالاً این آمار آنقدر تکاندهنده است که اگر شما نیز این عادت را دارید، به فکر ترک آن باشید.
در نظرسنجی مرکز تحقیقاتی پیو (Pew) که در سال ۲۰۰۹ انجام شد، ۴۰٪ از نوجوانان گفتهاند که هنگامی که در اتومبیل حضور داشتهاند، راننده به خاطر مکالمه با تلفنهمراه، حرکات خطرناکی انجام داده است.
امروزه ۷۷٪ از نوجوانان، به طور متوسط روزانه حدود ۱۶۷ پیامک دریافت یا ارسال میکنند. اینکه چه میزان از این ارسال و دریافتها در هنگام رانندگی انجام می شود& مشخص نیست. اما ۱۳٪ از رانندگان بین ۱۸ تا ۲۰ ساله تأیید کردهاند که در هنگام یک تصادف رانندگی درحال مکالمه یا ارسال پیامک بودهاند.
با توجه به این مسائل نیز، قوانین مختلفی در سراسر دنیا تصویب شده است.
در سال ۲۰۱۰، گروه ملی ایمنی حملونقل آمریکا، تلاش نمود، استفاده از وسائل الکترونیکی را در هنگام رانندگی ممنوع کند. در حال حاضر ارسال و دریافت پیامک در ۳۹ ایالت و در دست داشتن تلفنهمراه در هنگام رانندگی در ۱۰ ایالت آمریکا غیرقانونی است. در ایران نیز مکالمه با تلفن همراه در هنگام رانندگی ممنوع بوده و علاوه بر جریمه با ثبت نمره منفی برای راننده خاطی همراه است. با همه اینها کافی است کمی به اطراف خود دقت کنید تا بازهم افرادی را ببینید که در هنگام رانندگی، سرگرم تلفن همراه خود هستند.
من نیز خاطی هستم!
اعتراف میکنم من نیز از این کارها میکنم. البته سعی میکنم تا به چراغراهنمایی رسیده و پشت چراغ قرمز به پیامکهای خود رسیدگی کنم. اما اخیراً تماسهای خیلی مهمی نیز داشتهام که شامل قانون چراغ قرمز نشدهاند و به همین دلیل نیز این پست را نوشتم. چرا که از این کار خود واقعاً متأسف شدم.
خیلیها رانندگی میکنند ولی در مواقعی احساس میکنم، فرهنگ رانندگی آنگونه که باید در میان ما وجود ندارد.
هفته گذشته، که من در حال ترک عادت کار با تلفنهمراه در حال رانندگی بودم و در زمانی که در حال عبور از عرض خیابان و از روی خط عابر پیاده بودم، رانندهای که پشت فرمان بود، متوجه چراغ قرمز نشد و به طرف من آمد. من تقریباً به طرف پیادهرو پریدم تا خود را نجات دهم. ولی چرا متوجه چراغ قرمز و من نشد؟ چون در حال ارسال پیامک بود.
روز گذشته نیز، وقتی در حال پارک کردن اتومبیل خود بودم متوجه یک تصادف شدم. از آن تصادفهایی که صدای آن را از چندین متر آن طرف تر نیز به راحتی میتوان شنید. من به همراه دوستم به طرف محل حادثه دویدیم که در صورت نیاز به سرنشینان کمک کنیم. یکی از خودرو تقریباً از بین رفته بود و شیشههای شکسته و جلو پنجره آن بر سطح خیابان افتاده بود. به طور دقیق مشخص نبود چه اتفاقی رخ داده ولی به نظر میرسید که یکی از خودروها بدون توجه به چراغ قرمز از تقاطع رد شده و به خودروی دیگر که سرنشینان آن یک زوج کهنسال بودند، برخورد کرده بود.
شاید گمان کنید که هیچوقت این اتفاق برای شما نمیافتد چرا که حتماً خود را در مقابل رعایت قانون مسئول میدانید و به ندرت چشمان خود را از جاده و خیابان منحرف میکنید تا شما و سرنشینان خودرو ایمن بمانید.
به هرحال امیدوارم که اینگونه باشد. تنها خواهش میکنم در هنگام رانندگی تلفنهمراه خود را فراموش کنید. اگر واقعاً نیاز به پاسخ یا ارسال پیامک دارید اینکار را پشت چراغ قرمز انجام داده یا ابتدا در گوشهای پارک کنید. مطمئن باشید هیچ اتفاقی نمیافتد اگر چند دقیقه بدون تلفنهمراه باشیم!
شما چطور؟ آیا از تلفنهمراه در هنگام رانندگی استفاده میکنید؟ آیا تجربه مشابهی در این زمینه دارید؟
آیا شما هم از آن دسته افرادی هستید که زمان زیادی را به کار کردن با کامپیوتر یا گجتهای دیگر اختصاص میدهید و میز و صندلی کارتان گاهی اوقات غیر قابل تحمل میشود و به تختخواب خود پناه میبرید؟ آیا از آن دسته افرادی هستید که قبل از خواب حتما باید با تبلت یا گوشی هوشمند خود در رختخواب ور بروید؟ حالا بگذارید سوال دیگری بپرسیم! فکر سلامتی خود را کردهاید؟! در این مقاله اول به شما توصیه میکنیم که حتیالمقدور از کار کردن در رختخواب پرهیز کنید و سپس روشهایی را آموزش میدهیم تا به شکل سالمتر و ارگونومیکتری به کار با گجت خود در تختخواب گرمونرمتان بپردازید.
احتمالا همه ما تجربه کار کردن از داخل رختخواب را داشتهایم. با وجود آن که از تاثیرات منفی این کار مطلعیم ولی برخی مواقع واقعا از میز و صندلی خسته میشویم و نمیتوانیم آنها را تحمل کنیم. بنا به گزارش والاستریت ژورنال کار کردن از درون رختخواب برای ساعتهای طولانی میتواند فرم اندام شما را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. البته راهکارهایی نیز برای کاهش تاثیرات منفی آن وجود دارد.
والاستریت ژورنال همه مسائل و مشکلاتی که ممکن است به خاطر کار کردن از درون رختخواب برای شما به وجود بیاید را مورد بررسی قرار داده است. اول از همه این که روشن ماندن نمایشگر یک گوشی یا کامپیوتر میتواند سیکل خواب شما را مختل نماید. از آن بدتر این که در هنگام کار از درون رختخواب فرم ارگونومیک اندامی خود را از دست میدهید که ممکن است در آینده برای شما مشکلات جدی را رقم بزند. در داخل رختخواب بدنتان را در وضعیت عجیب و غریب و بسیار مضری قرار میدهید یا مثلا آرنج خود را تکیهگاه بدن میکنید. کمرتان در نگه داشتن بدن کمکی نمیکند و معمولا گردنتان خمیدگی بیش از حد دارد که منجر به درد نیز میشود.
والاستریت ژورنال چند توصیه برای کسانی که نمیتوانند از رختخواب خود دل بکنند دارد تا کمی کار کردن در این شرایط راحتتر شده و ضرر کمتری داشته باشد:
دون چافین، رییس بازنشسته مرکز ارگونومیک دانشگاه میشیگان پیشنهاد میکند که از یک کیبورد مجزا استفاده کنیم و آن را روی یک میز کوچک یا بالشت قرار دهیم. این کار باعث میشود که به آرنج و بازوها لطمهای وارد نشود و مچها نیز شکل بهتری داشته باشند. نمایشگر دستگاهتان باید همسطح یا از سطح ارتفاع چشمها پایینتر باشد. زاویه نمایشگر با شما باید به میزانی باشد که گردنتان بیش از ۱۵ درجه خم نشود. استفاده از یک بالشت مخصوص برای پشت کمر و همچنین بالشتهای بیشتر در زیر پاها میتواند ماهیچهها را از حالت کشیدگی و انقباضی خارج کند. دکتر چافین همچنین میگوید که این افراد باید حدودا هر یک ساعت از جای خود بلند شده و کمی راه بروند.
توجه داشته باشید که تختخواب شما جایگزین خوبی برای یک میز و صندلی مناسب نیست، اما اگر به هر دلیلی میخواهید یا مجبورید از داخل رختخواب کارهایتان را انجام دهید، حداقل سعی کنید تا حد امکان به شکل ارگونومیک و سالمتری این کار را انجام دهید.
دلشاد
gilas
farzane
آخرین ورود: امروز, 07:39
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→