دیلی میل: در ماه آوریل امسال خانواده دختری به نام امیلی وایت هد تقریبا دیگر امید خود را برای درمان دخترشان از دست داده بودند.دخترک شجاع شش ساله دو سال بود که با بیماری سرطان خون دست و پنجه نرم می کرد و درطول دومین شیمی درمانی بیماری دوباره عود کرد.از آنجا که امیلی به حد کافی بهبود پیدا نمی کرد تا بتواند پیوند مغزاستخوان را برای وی انجام دهند ، پزشکان دیگر از درمان های معمول برای وی ناامید شده بودند.

بنابراین والدینش به نام های کری و تام شروع به جستجوی گزینه های دیگر درمانی کرده و به مرکز تحقیقات سرطانی در بیمارستان کودکان فیلادلفیا رفتند که در آنجا به تازگی شروع به آزمایش درمان جدیدی کرده بودند. پزشکان آنجا اعلام کردند که آنها نام امیلی را در این آزمایش ثبت نام کرده و از نوع ویروس غیر فعال HIV حامل ژن مقابله کننده با سرطان به سلول های T (سلول های دچار بیماری) تزریق می کنند.آنها بر این امید بودند که با این کار سیستم ایمنی بدن دوباره برنامه ریزی می کند و سلول های سرطانی را شناسایی و آنها را از بین می برد.

چند بزرگسال نیز قبلا در این مطالعه در بیمارستان دانشکده پنسیلویا شرکت کرده بودند و خوب جواب گرفته بودند ولی از آنجا که این تحقیق بسیار جدید بود بدون ریسک محسوب نمی شد. والدین امیلی تصمیم سختی گرفتند و از سر ناچاری راضی به این آزمایش شدند و در ۱۷ آوریل امیلی شش ساله اولین کودکی بود که تحت درمان CTL019 قرار گرفت.اگرچه پزشکان تصور می کردند نشانه های بعد از این آزمایش شبیه آنفولانزا باشد ولی نشانه های ظاهر شده در امیلی بسیار فراتر از حد انتظار پزشکان شد و او به وضع بحرانی رسید و در بخش مراقبت های ویژه بستری شد.

در ۲۴ آوریل پزشکان به والدینش اطلاع دادند که تنها ۱ از ۱۰۰۰ شانس نجات برای فرزند آنها وجود دارد.با تحقیقات بعدی پزشکان دلیل عکس العمل آنچنانی بدن را متوجه شده و با دارو شروع به کنترل آن کردند و وضع امیلی از حالت بحرانی خارج شد و مراحل دیگر درمان را در وی پیاده کردند.امیلی که به این نوع درمان به خوبی واکنش داده است بعد از سه ماه و بعد شش ماه وضع او کنترل شد و اگرچه هنوز سلول های T مقابله گر سرطان، هنوز در بدنش است و باید تا چند سال دیگر نیز مرتب مورد بررسی قرار گیرد ولی بعد از چند سال درمان، امیلی قادر شد در ماه ژوئن به خانه رفته و باز از مدرسه رفتن لذت برده و دوباره فوتبال بازی کند.به گفته دانشمندان اگرچه این نتایج جای امیدواری است ولی هنوز تحقیقات بسیار زیادی در این زمینه لازم است تا مشخص شود در طولانی مدت این راه حل برای کنترل سرطان کودکان و بزرگسالان ایمن و قابل اطمینان است یا خیر!