پیرامون هیو هفنر، موسس و سردبیر مجله پل/ی بوی Play/boy

هیو مارستون هیفنر (به انگلیسی: Hugh Marston Hefner)‏ یا به طور محاوره‌ای هِف (Hef)، مؤسس و سردبیر مجلهٔ پل/ی‌بوی است. او همچنین به عنوان نماد جنسیت‌گرایی آمریکایی و سخنران انقلاب جنسی و آزادی‌گرایی جنسی مطرح می‌شود.
وی از دانش‌آموختگان دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین است.

+++

اولین شماره مجله پلی بوی در دسامبر سال ۱۹۵۳ با قیمت پنجاه سنت و با عکس روی جلد مرلین مونرو منتشر شد

«هیو هفنر» در سال ١٩٥٣ میلادی مجله‌ی پل/ی بوی را با عکس‌های لخت «مریلین مانرو» به چاپ رساند. شماره‌ی اول با فروش ٧٠ هزار نسخه روبه‌رو شد و شماره‌ی دوم مجله نزدیک به ٢٠٠ هزار نسخه فروش داشت. مسیر افزایش فروش بدون هیچ عقب‌گردی ادامه یافت تا آن که در سال ١٩٧٢ به تیراژ ٧ میلیون نسخه‌ای رسید. در همین اوان امپراتوری «پل/ی بوی» به ترکیبی از هتل‌ها، کلوپ‌ها، مراکز تفریحی و تولید فیلم، موسیقی و کتاب تبدیل شد.

+++

خانه‌های کمی هستند که به اندازه ساکنانش شهرت دارند؛ کاخ باکینگهام، نورلند رنچ (خانه مایکل جکسون) و عمارت پل/ی بوی در بورلی هیلز.

این گوشه اعیان نشین بورلی هیلز که به بخشی از تاریخ منطقه تبدیل شده‌ است به خاطر مهمانی‌هایی که زیر چشمان تیزبین هیو مارستن هفنر در آن برگزار شده‌ مشهور است.

موسس و سردبیر مجله پل/ی بوی می‌گوید تا زمانی که زنده است این خانه را ترک نخواهد کرد.

+++

فروش پل/ی بوی در بسیاری از کشورهای آسیایی مانند چین و در تمام کشورهای اسلامی به جز ترکیه ممنوع است.

+++

نویسندگان ادبیات جدی
ممکن است برای برخی حیرت انگیز باشد؛ اما هیو هفنر، موسس مجله پل/ی بوی تا کنون برنده دو جایزه ادبی شده است.
اعطای دو جایزه توسط سازمان ادبی پن آمریکا (قلم آمریکا) بخاطر ۵۰ سال حمایت از نویسندگان بدون حامی و مبارزه با سانسور به آقای هفنر

این جوایز به خاطرتلاش برای آزادی بیان و مقالاتی که به همراه عکس‌ها منتشر شده‌اند، به این مرد ۸6 ساله که برای مدت بیش از ۵۰ سال عکس زنان برهنه را منتشر کرده است، اعطا شده است.

هفنر آثار سال بلو، جان آپدایک و گابریل گارسیا مارکز را منتشر کرده است. او ناشر طیف وسیعی از نویسندگان بوده ‌است.

نویسندگان ادبیات جدی که اگر حمایت او نبود، امروز کتابهایشان همه جا اینطور عمومی نبود که حتی در بقالی هم فروخته شود.

هیو هفنر آثار نویسندگانی را چاپ کرده که اسمشان در لیست سیاه بود و کسی حاضر نبود آثارشان را چاپ کند.

+++

او بارها به اتهام مستهجن بودن مجله به دادگاه احضار شده و برای دفاع از خود مبارزه کرده است.

در سال ۱۹۵۴ او از جدال دادگاهی با اداره پست آمریکا، برنده بیرون آمد. علت این دادخواهی مقاومت ژنرال آرتور سامرفیلد، رئیس کل پست آمریکا،‌ در رساندن بسته‌های پستی حاوی مجله پل/ی بوی به مقصدشان بود. او معتقد بود که این مجله مستهجن و غیراخلاقی است.

هفنر در دادگاه و در دفاع از خود گفت: «ما فکر نمی‌کنیم کار رئیس کل پست، آقای سامرفیلد، ویرایش مجلات باشد، بلکه وظیفه او رساندن بسته‌های پستی به مقصدشان است». پل/ی بوی برنده شد.
+++
ما دنیا را عوض کردیم

پل/ی بوی در دوران اوجش در دهه ۱۹۷۰ ماهیانه هفت میلیون نسخه می فروخت. موفقیت مجله باعث رونق کار بسیاری از»دختران خرگوشی»، بازار کلوپ های شبانه و کالاهای تجاری شد. شرکت حتی یک هواپیمای جت خرید و نام آن را «خرگوش بزرگ» گذاشت.

امروزه در حضور رقبایی مانند مجلات صرفا س/ک/سی، اینترنت و با وجود آزادی جنسی بیشتر، پلی بوی به اندازه قبل جذاب نیست و متقاضیانش هم کمتر شده اند. فروش این مجله به زیر دو میلیون نسخه در ماه رسیده که هنوز هم خوب است ولی با روزهای اوجش فاصله زیادی دارد.

هف می گوید:» ما دیگر هرگز نمی توانیم قدرت و نفوذ سال های ۶۰ را پیدا کنیم؛ آن دوران فرق داشت و ما دنیا را عوض کردیم.»

این شرکت در سال ۱۹۸۲ وارد شبکه های تلویزیونی کابلی شد که برنامه هایش نسبت به مجله بی پرده تر بود. اما اکنون حتی درآمد آن بخش هم کم شده است.

اکنون مهمترین دارایی شرکت علامت تجاریش است که از خود مجله، که منشاء این تجارت بوده، مهمتر شده است.