دیلی میل: يک مهندس امريکايي به نام "مارگاريتا ميلوا" 3 ماه وقت صرف کرد تا يک لباس رنگارنگ زيبا را طراحي کرده و بسازد ، البته گفتني است او در تهيه لباسهايش به جاي پارچه از انواع کش هاي رنگي و لاستيکي و گيره کاغذ و بيزينس کارت استفاده ميکند.

اين زن که بلغاري الاصل است در نيويورک زندگي ميکند و ميگويد من عاشق خلاقيت هستم. بعضي از اين لباسها با مقداري بيش از 18 هزار نوار کشي لاستيکي ساخته شده اند . او تمام لباسها و زيور الات طراحي شده اش را با استفاده از لوازم تحرير پيش پا افتاده تهيه ميکند.

وي 49 ساله است و بيش از 90 ساعت صرف برش و به هم بستن قطعات لاستيکي و کشي کرده است تا يک لباس خارق العاده 10 کيلوگرمي را طراحي کرده و بسازد.

او تاکيد ميکند همواره علاقه مند به توليد و طراحي لباس و جواهر آلات بوده است و قصد دارد براي اين لباسها کفشهاي مناسبي هم با همين مواد اوليه طراحي کرده و در نمايشگاهي در نيوزلند به نمايش بگذارد.

او ميگويد استفاده مناسب از رنگهاي براق و درخشان در طراحي لباسها به زيبايي آنها مي افزايد. او به کمک دخترش اين لباسها را با دست خالي و بدون استفاده از هيچ ابزاري تنها با گره زدن و پيچاندن کش هاي لاستيکي درست کرده است.

دیلی میل: مردی که زمانی از دیده شدن در مراکز عمومی خجالت می کشید ، بعد از 114 کیلو کم کردن وزن زندگی جدیدی را در پیش گرفت. واین رابینسون 37 ساله ، بعد از آنکه پی برد به دلیل سایز اندامش چیزهای زیادی را در زندگی از دست داده است، نه ماه گذشته را تحت یک رژیم سخت قرار گرفت. آخرین راه برای او جراحی معده در نظر گرفته می شد ، ولی این مرد 196 کیلویی به جای جراحی تصمیم گرفت تغییری در شیوه زندگی و رژیم غذایی خود بدهد.

کمتر از یک سال بعد او بیش تر وزن بدنش را از دست داد و گفت هیچ گاه در زندگی احساسی بهتر از این نداشته است. این کاهش وزن چشم گیر در حقیقت زندگی خانوادگی او را نجات داد و 3او اکنون از یک شیوه زندگی فعال لذت برده و نقش یک الگوی خوب را برای سه پسرش ایفا می کند.مردی که به عشق پسرانش 114 کیلو وزن کم کرد مردی که به عشق پسرانش 114 کیلووزن کم کرد.

بر طبق گفته خودش :مردم فکر می کنند حتما یک لحظه و اتفاق خاص موجب تصمیم من بر کاهش وزن شده است ولی در حقیقت به وجود آمدن چندین عامل باعث این تصمیم شد.من حتی از ملاقات با پزشک خجالت می کشیدم و واقعا برای سالها به معنای واقعی خودم را ترد کرده بودم. چیزی که بیشتر مرا ترغیب کرد این بود که در این صورت پسرانم بدون پدر بزرگ می شدند ، چرا که در هر جریانی خودم را کنار می کشیدم.