یک خبر خوب برای پدر و مادرهای سختگیر! اگر می خواهید فرزندتان در موسیقی از همه پیش بیفتد اکنون دلیل موجهی برای شروع یادگیری فرزندتان در سنین پائین دارید. شواهد تازه تصویربرداری ازمغز ۳۶ موسیقیدان با استعداد به دست آمده که نیمی از آنها قبل از هفت سالگی و نیمی دیگر بعد از هفت سالگی ولی به طور یکسان آموزش و تمرین داشته اند.

تصاویر ام آر آی نشان داده که “ماده سفید”در جسم پینه ای – منطقه ای از مغز که دو نیمکره مغزرا به هم وصل میکند – اتصال عصبی گسترده و ارتباط بیشتری در کسانی که از سنین پائین یادگیری موسیقی را شروع کرده بودند داشته است.

اتصالات عصبی مبتدیان قبل از هفت سال با آنها که دیرتر شروع کرده بودند فرق زیادی نداشت. این امر منطقی به نظر می رسد چرا که جسم پینه ای به سرعت و هماهنگی دستان برای نواختن آلت موسیقی کمک می کند.

«کریستوفر استیل» از بخش علوم مغز و ادراکی انستیتو مکس پلانک در لایپزیک آلمان که یکی از اعضای یک تیم تحقیق به رهبری ورجینیا پنیون از دانشگاه کانکوردیا در مونترال کانادا است، می گوید: «من فکر می کنم که ما مدرک مستدلی برای چیزی که مدت هاست موسیقی دانان و معلمین به آن اعتقاد دارند، یافته ایم: یادگیری در سنین پائین آثار بلند مدتی بر فعالیت شخص ومغز می گذارد».

استیل همچنین می گوید مزیت یادگیرندگان موسیقی در سنین پائین در این است که یادگیری آنها با زمان تغییرات مهم در مغز همراه می شود. در سنین ۷ یا ۸ سالگی جسم پینه ای بیشتر از هر زمان، دریافت و ادراک دارد. با این حال او خاطرنشان می کند که این تطبیق اتصالی ضمانتی برای داشتن نبوغ موسیقی به حساب نمی آید. او می افزاید: «آنچه ما نشان می دهیم، یادگیرندگان سنین پائین برخی استعدادهای بخصوص و تفاوتهائی به همراه آن در مغزخواهند داشت اما این به معنی آن نیست که آنها ضرورتاً موسیقیدانان بهتری هستند».

اجرای موسیقی به استعداد ربط دارد اما این مسئله با ارتباط برقرار کردن اشتیاق، سبک و چیزهای بسیار دیگری که ما نمیتوانیم اندازه بگیریم هم در ارتباط است. بنابراین آغاز یادگیری در سنین پائین ممکن است به شما کمک کند که نبوغ خود را اظهار کنید اما شما را یک نابغه نخواهد کرد. یادگیرندگان مشتاق در سنین بالاتر نیز نباید مایوس شوند و مطلقاً تسلیم نشوند. استیل می گوید: «هیچوقت برای یادگیری یک فن دیر نیست».