▧ تصویر در دسترس نیست

زمان میگذشت و دایره آبی کوچک، بزرگ میشد.
هر چقدر که دایره بزرگ تر میشد شعاع آن هم بیشتر میشد و
مساحت شیار که دیگر اکنون تبدیل به یک فضای خالی شده بود نیز بیشتر.
▧ تصویر در دسترس نیست


آنقدر این فضای خالی زیاد شد و دایره ناراحت تر که ناچار برای کمک
به سراغ پدر رفت و به او گفت: پدر شما چرا جای خالی ندارید؟
پدر گفت: عزیزم جالی خالی نه، قطعه گمشده.
هر کسی در زندگی خود قطعه گمشده دارد من هم داشتم،
مادرت قطعه گم شده‌ی من بود. با پیدا کردن او تکمیل شدم.
یک دایره کامل.
پسر از همان روز جست و جوی قطعه‌ی گمشده خود را آغاز کرد.
رفت و رفت تا به یک قطعه‌ای از دایره رسید شعاع و زاویه آن را اندازه
گرفت درست اندازه جای خالی بود ولی مشکل آن بود که قطعه زرد بود.


▧ تصویر در دسترس نیست


دایره باز هم رفت تا اینکه به یک مثلث رسید که فضای خالی خود
را با قطعه‌های رنگارنگ کوچک پر کرده بود.

▧ تصویر در دسترس نیست

دایره دیگر از جست و جو خسته شده بود تا اینکه به یک قطعه مربع
گمشده رسید، به او گفت:شما قطعه گمشده من را ندیدید؟
قطعه مربع گریه کرد و گفت: من هستم.
- ولی شما مربع هستید و قطعه گمشده‌ی من قسمتی از دایره.
- من اول قطعه‌ای از دایره بودم یعنی دقیقا بگویم قسمتی از شما
و منتظرتان که یک مربع قرمز آمد.
قطعه‌ی گمشده او مربع بود ولی من گول خوردم و خود را به زور داخل
فضای خالی او کردم، به مرور زمان تغییر شکل دادم و به شکل فضای
خالی مربع در آمدم .
ولی او قرمز بود و من آبی، به هم نمی‌خوردیم. اکنون پشیمانم.
من قطعه‌ی گمشده‌ی شما هستم.

▧ تصویر در دسترس نیست
دایره که دید قطعه گمشده خود را پیدا کرده سعی کرد او را در فضای
خالی خود جا دهد اما نشد، بنابراین او را با طناب به خود بست و
خوشحال راه افتاد.
حرکت کردن با یک قطعه که سبب بد قواره شدن دایره شده بود
خیلی سخت بود ولی دایره تمام این سختیها را به جان خریده بود و
با عشق حرکت میکرد.
▧ تصویر در دسترس نیست

رفت و رفت ولی ناگهان گودال را ندید و داخل آن افتاد و گیر کرد.
بخت به او رو کرده بود که قطعه‌ی گمشده‌اش قسمت بالای او بود
و گیر نکرده بود.
قطعه گمشده به او گفت: من را باز کن تا بروم و کمک بیاورم.

▧ تصویر در دسترس نیست