غضنفر رو مي‌برن سربازي، تمرين چتربازي.
موقع پريدن كه ميشه، همه مي‌پرن به جز غضنفر.

يارو گروهبانه ميگه: سرباز بپر!‌ غضنفر ميگه: من نمي‌پرم!
يارو ميگه: يعنی چي؟ گفتم بپر!
باز غضنفر ميگه: جناب سروان من نمي‌پرم!
گروهبانه ميگه: آخه چرا نمي‌پري؟
غضنفر ميگه: جناب سروان مادرم ديشب خواب ديده كه چتر من باز نميشه و من ميفتم ميميرم!

گروهبانه شاكی ميشه، ميگه: مرتيكه چرا مزخرف ميگي؟! خواب ننه تو چيكار داره به چتر بازي؟! يالله بپر!‌
غضنفر ميگه: نه جناب سروان، مادر من هرچی خواب ببينه درست درمياد، من نمي‌پرم!
آخر گروهبانه شاكی ميشه، ‌ميگه: ‌بابا اصلاً تو بيا چتر منو بگير، من چتر تورو مي‌گيرم.
غضنفر ميگه: خيلی خوب جناب سروان، ولی شما نپری ها!

خلاصه غضنفر چتر گروهبانه رو برمي‌داره و مي‌پره و از قضا چترش هم باز ميشه.
همين جور كه داشته واسه خودش خوش و خرم مي‌رفته پايين،
يهو مي‌بينه يك چيزی از بغلش مثل گلوله رد شد به طرف پايين و گفت :
مـــــــــــــــــــــا د ر تـــــــــــــــــــــــو ..........بووووووووووووم! :| :)))))