بچه مثبت۲۳ مرداد ۱۳۹۲ 1

یکی بود یکی نبود، روزی و روزگاری پینوکیویی بود. این پینوکیو آن پینوکیوی معروف نبود، او را یوسف نجار نساخته بود. او هم دروغگو بود، مثل آن پینوکیوی مشهور، هر باری که دروغ میگفت، دماغش به سرعت دراز می‌شد. وقتی دماغش دراز می‌شد، به جای این‌که وحشت بکند، یا از فرشته‌ها کمک بخواهد و... چاقویی و یا اره‌ای بر می‌داشت و قسمتی از دماغش را می‌برید. دماغش مگر از چوب نبود؟ خب، وقتی دماغش از چوب باشد اصلاً درد را حس نمی‌کند.
با خود گفت: «چه‌قدر عالی شد، با این همه چوب‌های خوب برای خودم صندلی و میز و تخت می‌سازم»
اول یک تخت ساخت و بعد میز، کمد، چند صندلی، چند قفسه کتاب و یک کاناپه. در آخر می‌خواست یک چهارپایه برای زیر تلویزیون بسازد، ولی به اندازه کافی چوب نداشت. با خود گفت:
- فهمیدم باید چه کار بکنم. باید یک دروغ حسابی بگویم.
با عجله به بیرون از خانه دوید تا آدم مناسبی برای گفتن دروغش پیدا کند.
- روز به خیر. می‌دانی که شما واقعاً آدم خوش‌شانسی هستی؟
- من! چه عجب؟
- هنوز نمی‌دانی؟ شما در قرعه‌کشی، برندۀ صد میلیون لیر شده‌اید، همین پنج دقیقه پیش، رادیو اعلام کرد.
- غیرممکنه
.
.
.
این دروغ دماغش را درست به اندازه‌ای دراز کرده بود که با آن می‌شد آخرین پایۀ چهارپایه را ساخت. وقتی مبلمان خانه را به پایان رساند، با خود گفت: «از طریق فروش چوب ثروتمند خواهم شد.»
در واقع چنان سرعت عملی در دروغگویی به خرج می‌داد که در مدت کوتاهی صاحب یک انبار چوب فروشی بزرگ شد. در این انبار صد کارگر کار می‌کردند و دوازده حسابدار به حساب‌های فروش مشغول بودند.
پینوکیو روز به روز ثروتمندتر می‌شد. حالا دیگر در انبار چوب‌فروشی او سه هزارو پانصد کارگر کار می‌کردند و چهارصد و بیست حسابدار به حسابداری مشغول بودند.
قدرت تخیل و فانتزی او رفته رفته کم می‌شد. برای پیدا کردن یک دروغ تازه باید می‌رفت بین مردم و دروغ‌های آن‌ها را گوش می‌داد و یکی از آن‌ها را برای تقلید انتخاب می‌کرد. دروغ‌هایی که بزرگ‌ها می‌گفتند. دروغ‌هایی که بچه‌ها می‌گفتند و ... همگی دروغ‌های کم اهمیتی بودند و دماغش برای هر یک از آن‌ها فقط چند سانتی‌متر دراز می‌شد.
آنگاه پینوکیو تصمیم گرفت که یک مشاور برای دروغگویی استخدام کند. با دریافت یک حقوق معین در ماه، مشاور دروغگویی، هشت ساعت در اداره‌اش کار می‌کرد، یعنی با قدرت تخیل، دروغ‌هایی می‌بافت و روی تکه کاغذهایی می‌نوشت و به ارباب خود می‌داد:
- بفرمایید که، گنبد کلیسای بزرگ واتیکان را شما ساخته‌اید.
- بفرمایید که به قطب شمال رفتید، در آنجا سوراخی کندید و سر از قطب جنوب درآوردید.
- که فیل‌ها نه سرپا و نه دراز کشیده، بلکه درحالی‌که روی خرطومشان بالانس زده‌اند می‌خوابند.
.
.
.
پینوکیو هر روز بیش از پیش، ثروتمندتر می‌شد و بی‌شک می‌توانست ثروتمندترین مرد دنیا بشود، به شرطی که روزی از آن طرف‌ها مردکی نمی‌گذشت که خیلی چیزها می‌دانست. آن مرد در واقع همه چیز را می‌دانست، حتی می‌دانست تمام ثروت پینوکیو دقیقاً روزی که به گفتن حقیقت مجبور شود، دود می‌شود و به هوا می‌رود.
- آقای پینو کیو، قضیه از این قرار است، خیلی دقت کنید که هرگز کوچکترین حرف راستی نزنید، حتی اشتباهی. در غیر این صورت ثروت بادآورده شما به باد می‌رود! فهمیدید؟
- آهان می‌خواستم بدانم آن ویلا مال شماست؟
پینوکیو با لکنت جواب داد:
- نه، نه.
- پس من صاحب آن هستم، به نظر می‌رسد این ساختمان را دقیقاً برای من ساخته‌اند. آن انبارها مال شما هستند؟
پینوکیو با دلتنگی، برای این‌که از گفتن حقیقت اجتناب بکند، گفت:
- نه، نه.
مردک، با این روش، صاحب اتومبیل، کامیون‌ها، تلویزیون و اره طلایی شد. پینوکیو رفته رفته خشمگین‌تر می‌شد، حاضر بود زبانش را قطع کند، ولی حرف راست نزند.
بالاخره مردک گفت:
- راستی، دماغتان مال خود شماست؟
پینوکیو دیگر تحمل نداشت، فریاد زد:
- معلومه که مال منه شما نمی‌توانید دماغم را از من بگیرید! دماغ مال خودمه و وای به حال کسی که بخواهد به دماغم دست بزنه!
مردک در حالی که لبخند می‌زد گفت:
- و این دقیقاً عین حقیقت است.
- درست در آن لحظه تمام چوب‌های پینوکیو تبدیل به خاک اره و تمام ثروتش تبدیل به گرد و خاک شدند، بعد باد شدیدی وزید و همه چیز را با خود برد، حتی مردک مرموز را.
پینوکیو تنها و فقیر باقی ماند، حتی بدون یک آب نبات ضد سرفه که بتواند در دهانش بگذراد.

برگرفته از کتاب «داستان‌هایی برای سرگرمی»
نوشته جان رُداری
ترجمه دکتر چنگیز داور پناه
(این کتاب شامل 20 داستان کوتاه است و هر داستان سه نوع پایان دارد که خواننده می‌تواند یکی از آن‌ها را که بیش از همه می‌پسندد، برگزیند.)
داستان پینوکیوی حیله‌گر را که در این تاپیک خوندید خلاصه شده داستان اصلی می‌باشد و من پایانی رو که میپسندیم نوشتم :4:

می‌رسد روزی که بی‌هم می‌شویم ..... یک‌به‌یک از جمع هـم کم می شویم
می‌رسد روزی کــه مــا در خاطـرات ..... موجـب خنـدیـــدن و غـــم می‌شویم
گاه گاهـی یـــاد مـا کـن ای رفیـــق ..... می‌رسد روزی که بی‌هم می‌شویم

↑ آسانسور
گزارش

14 سپاس: دلشاد، ژنرال، garfild، mz56mz، jaj، ♥Rose♥، نغمه، serpent، تنها، ماهی، Kishe Mehr، gilas، علیرضا، baron jon

+41 سوابق امتیازات

دلشاد۲۳ مرداد ۱۳۹۲ 2

داش امین نامزدیت مبارک :42:

↑ آسانسور
گزارش

4 سپاس: بچه مثبت، jaj، نغمه، علیرضا

+2 سوابق امتیازات

garfild۲۳ مرداد ۱۳۹۲ 3

چقد قشنگ بود و آموزنده

↑ آسانسور
گزارش

3 سپاس: بچه مثبت، ♥Rose♥، علیرضا

+3 سوابق امتیازات

ژنرال۲۳ مرداد ۱۳۹۲ 4

بچه مثبت,
شهردارش نکردی :4:

↑ آسانسور
گزارش

3 سپاس: بچه مثبت، Kishe Mehr، علیرضا

+7 سوابق امتیازات

jaj۲۳ مرداد ۱۳۹۲ 5

.

↑ آسانسور
گزارش

3 سپاس: بچه مثبت، دلشاد، علیرضا

+1 سوابق امتیازات

mz56mz۲۳ مرداد ۱۳۹۲ 6

داستانى بسيار آموزنده و عين حقيقت بود

↑ آسانسور
گزارش

3 سپاس: ♥Rose♥، بچه مثبت، علیرضا

+24 سوابق امتیازات

بچه مثبت۲۳ مرداد ۱۳۹۲ 7

نقل قول: دلشاد

داش امین نامزدیت مبارک

نقل قول: jaj

نامزدی کدومه داداش دلشاد امینو که پریروز دیدم داشت با عجله می رفت بیمارستان قرار بود بچه دومشون بدنیا بیاد

ایدۀ خوبیه! ادامه بدید ببینم کی مناسبتره برای مشاوره دادن به پینوکیو :bahone:

نقل قول: garfild

چقد قشنگ بود و آموزنده

بله بله! امروز که ماهی خانم تاپیک آمپاسش رو گذاشت این داستان یادم افتاد :4:

نقل قول: ژنرال

شهردارش نکردی

پینوکیو تمایلی نداشت شهردار بشه! :bahone:

-----

لازم به توضیحه که افتخار داشتم همراه با محسن عزیز به نمایشگاه برم و کتاب فوق رو بخرم. نشر قطره.
البته داستان‌های کتاب به نظرم فوق العاده نبود!

می‌رسد روزی که بی‌هم می‌شویم ..... یک‌به‌یک از جمع هـم کم می شویم
می‌رسد روزی کــه مــا در خاطـرات ..... موجـب خنـدیـــدن و غـــم می‌شویم
گاه گاهـی یـــاد مـا کـن ای رفیـــق ..... می‌رسد روزی که بی‌هم می‌شویم

↑ آسانسور
گزارش

7 سپاس: دلشاد، ♥Rose♥، garfild، jaj، نغمه، ژنرال، علیرضا

+8 سوابق امتیازات

♥Rose♥۲۳ مرداد ۱۳۹۲ 8

اصلنم آموزنده نبود :42:

فکر کنم این پینوکیو با ستاد چرندیات رابطۀ مستقیمی داشته باشه :105:

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: بچه مثبت

+7 سوابق امتیازات

jaj۲۳ مرداد ۱۳۹۲ 9

.

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: بچه مثبت

+3 سوابق امتیازات

نغمه۲۳ مرداد ۱۳۹۲ 10

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: بچه مثبت

+3 سوابق امتیازات

ژنرال۲۳ مرداد ۱۳۹۲ 11

نقل قول: بچه مثبت

لازم به توضیحه که افتخار داشتم همراه با محسن عزیز به نمایشگاه برم و کتاب فوق رو بخرم

بزرگواری

ما افتخار داشتیم کنار شما باشیم.

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: بچه مثبت

+9 سوابق امتیازات

ماهی۲۴ مرداد ۱۳۹۲ 12

بسیار عالی بود..با صدای بلند بخوندم..م.امین هم اینجاست :4:

نقل قول: بچه مثبت

«داستان‌هایی برای سرگرمی»
نوشته جان رُداری

عصر دارم می رم نمایشگاه کتاب...اگه دیدمش می خرمش..مرسی :3:

↑ آسانسور
گزارش

2 سپاس: بچه مثبت، Kishe Mehr

+1 سوابق امتیازات

gilas۲۴ مرداد ۱۳۹۲ 13

دومسش داشتم :5:

↑ آسانسور
گزارش

1 سپاس: بچه مثبت

+141 سوابق امتیازات

Kishe Mehr۲۴ مرداد ۱۳۹۲ 14

دنیا در حال حاضر داره به طرفی میگه که کسی دیگه "نمیتونه: دروغ بگه :86:

نقل قول: ژنرال

شهردارش نکردی

ر.ج بود دیگه :4:

نقل قول: بچه مثبت

(این کتاب شامل 20 داستان کوتاه است و هر داستان سه نوع پایان دارد که خواننده می‌تواند یکی از آن‌ها را که بیش از همه می‌پسندد، برگزیند.)

چه ایده خوبی :37:

↑ آسانسور
گزارش

2 سپاس: بچه مثبت، ژنرال

+24 سوابق امتیازات

بچه مثبت۲۴ مرداد ۱۳۹۲ 15

دلشاد,
garfild,
ژنرال,
jaj,
mz56mz,
♥Rose♥,
jaj,
نغمه,
ژنرال,
ماهی,
gilas,
Kishe Mehr,
ممنون دوستان گلم :46:

نقل قول: ماهی

عصر دارم می رم نمایشگاه کتاب...اگه دیدمش می خرمش..مرسی

من زیاد از داستانهاش خوشم نیومدا :4:

نقل قول: Kishe Mehr

چه ایده خوبی

بله بله! منم میخواستم از ایده‌ش استفاده کنم. یک داستانش رو بنویسم و نوشتن پایانش رو بذارم به عهده کاربرا.
اما گفتم فعلاً کاربرا حال ندارن :4:

می‌رسد روزی که بی‌هم می‌شویم ..... یک‌به‌یک از جمع هـم کم می شویم
می‌رسد روزی کــه مــا در خاطـرات ..... موجـب خنـدیـــدن و غـــم می‌شویم
گاه گاهـی یـــاد مـا کـن ای رفیـــق ..... می‌رسد روزی که بی‌هم می‌شویم

↑ آسانسور
گزارش

4 سپاس: ♥Rose♥، Kishe Mehr، ژنرال، ماهی

+114 سوابق امتیازات

علیرضا۲۴ مرداد ۱۳۹۲ 16

بلد نبود دیگه.. بعد از اینکه اون همه ثروتو به دست آورد باید پولهاشو منتقل می کرد به بانکهای سوئیس.. خودش هم میرفت کانادایی جایی.. اینجوری هر چقدر هم که مجبور بود اعتراف کنه ذره ای از ثروتش بر باد نمی رفت.