₪ انجمن بوف بوفی ₪ » هنر و ادبیات » ♥♥♥ تنها و تنها میخواهیم که ما را باور کنید و در کنارمان باشید ♥♥♥
جستجوی دقیق
آپلود سنتر
کیبورد فارسی
پستهای شما
تاپیکهای شما
اشتراکهای شما
پستهای جدید
قوانین انجمن
انجمن بوف بوفی
صفحه اصلی
₪ انجمن بوف بوفی ₪ » هنر و ادبیات » ♥♥♥ تنها و تنها میخواهیم که ما را باور کنید و در کنارمان باشید ♥♥♥
دلشاد
▧ تصویر در دسترس نیست
باورمان کنید
تقویم ورق می خورد و باز به 3 دسامبر یا 12 آذر سالروز جهانی معلولان می رسد.
به امید روزی که وضع نابسامان افراد دارای معلولیت این مرز و بوم با استمرار پیگیری پیوسته این عزیزان و تلاش مسئولان، به ویژه متولیان امور معلولان آنچنان سامانی یابد که عرض تبریک و تهنیت فرا رسیدن چنین روزی یادآور کاستیها و مشکلات برطرف نشده آنان نباشد و محمل رنج و غمی بر این عزیزان نشود.
افراد درای معلولیت بر این باورند که اگر تغییرات در شرایط خاص جسمانی آنان شدنی نباشد اما رفع تبعیضهای گوناگون یا موانعی که عزت نفس و کرامت انسانی آنان را در جامعه اسلامی نشانه گرفته قطعاٌ شدنی و تحقق پذیر است.
ما چیز زیادی نخواستیم و نمیخواهیم تنها به دنبال احقاق حقوق تضییع شده خود هستیم
نمیخواهیم باز هم در حاشیه و انزوا بمانیم.
نمیخواهیم همچنان شهروند درجه دو تلقی شویم.
نمیخواهیم شاهد نگاههای سرد و سنگین شما باشیم.
نمیخواهیم موانع متعدد خود ساخته، مانع شکوفایی خلاقیت و توانمندیهایمای ما شود.
نمیخواهیم به ما بر چسب ناتوان بزنید یا برایمان دل بسوزانید.
نمیخواهیم نارساییهای قوانین حمایتی شما بر محدودیت و محرومیت مان از امکانات اجتماعی و رفاهی بیافزاید.
تنها و تنها میخواهیم که ما را باور کنید و در کنارمان باشید ...
فریده حلمی
تنها
jaj
mojde
مرسی از مطلبت
ماهی
خیلی آدمهای سالم می شناسم که فقط باید گفت حیف ....
هاچو هاچو
روزتون مبارک
Holtek
garfild
سهیل22
نغمه
تا قبل اینکه بچه داشته باشم فکر میکردم تنها مشکل که میتونه براشون مهم باشه همین معلولیته اما فکر نمیکردم حالا که خواست خدا این بوده چه مشکلاتی دیگه ای میتونند داشته باشند حالا که دخترم رو با کالاسکه میبرم بیرون متوجه اولین و مهم ترین مشکل میشم اونم نبود کوچکترین راه برای عبور ویلچره... واقعا هر فرد معلول که بخواد بیرون از منزل ساعتی رو باشه باید چکار کنه؟ آخه واجب تر از حرکت ویلچر به راحتی چیزی هست؟؟؟
دلشاد
با تبریک پیشاپیش 12 آذر روز جهانی معلولان، با احترام جدول ویژه برنامه های این ایام که با همکاری اداره کل سلامت شهرداری تهران، دبیران کانون های مناطق و محلات شهر تهران، مدیران سلامت مناطق و مراکز و سازمان های مردم نهاد فعال در حوزه ی معلولیت برنامه ریزی گردیده است به خدمت شهروندان دارای معلولیت شهر تهران تقدیم می گردد.
این تدارک حاصل همکاری مشترک نهادهای دولتی و مردم نهاد است و کانون معلولان شهر تهران تمامی تلاش خود را برای حفظ کرامت، نمایش توانمندی و تعالی جایگاه اجتماعی شهروندان دارای معلولیت را در این ایام بکار گرفته است.
بوستان الغدیر رسالت
مجتمع نیکوکاران رعد شهرک غرب
برج میلاد
باغ پرندگان
....
جا دارد از تلاش تمامی عزیزانی که در طراحی، برنامه ریزی و اجرای این برنامه ها همکاری داشتند تشکر و قدردانی نماییم.
ژنرال
برای امثال ما که معلول نیستیم حرف زدن آسونه ولی واقعا معلولیت سختی ها و مشکلات طاقت فرسایی داره، اونم توی کشوری مثل کشور ما که متاسفانه حقوق افراد معلول به رسمیت شناخته نشده.
بهروز جان شاید حرفی که میخوام بزنم، شعاری به نظر بیاد یا خیلی شبیه جملاتی باشه که توی کتابهای روانشناسی مینویسن! اما من حقیقتاً و با تمام وجودم به این حرف ایمان دارم که:
انسان، اگر دارای روحیه سالم و افکار صحیح و معقول باشه، سرمایه اصلی برای خوشبختی در زندگی رو داره حتی اگر معلولیت جسمی داشته باشه؛ و اگر اون سرمایه اصلی نباشه، خوشبختی حاصل نمیشه حتی برای کسی که معلولیت نداره.
من با بند بند وجودم اینو لمس کردم بهروز جان.
نغمه
عههه این نزدیک ماست
jaj
بچه مثبت
من که خیلی باورت دارم
میرسد روزی کــه مــا در خاطـرات ..... موجـب خنـدیـــدن و غـــم میشویم
گاه گاهـی یـــاد مـا کـن ای رفیـــق ..... میرسد روزی که بیهم میشویم
ژنرال
اینجا به حاج جاج جانینا و نغمه اینا و هدیه ساداتینا نزدیکه
یه لحظه خوندم: من که خیلی باروت دارم
نمایش یا پنهان متن
نکنه واقعا باروت داری امین؟
jaj
maryamlondon1
baron jon
باورتون داریم .....
مبارک باشه آقا بهروز
" ...نمی دانی جه لذتی دارد چشمهای ســَـــرَت نبیند و دیگران باز آهی بکشند
ولی تو با چشم دلت ، قشنگی های دنیا را ببینی و آنها ندانند که تو هم می بینی !!!
نمـــــــــی دانی چه لذتی دارد که روی صندلی چرخدار بنشینی
و سراسر وجودت پر از دردهای جسمی و روحی باشد ولی تو
خدا را شـــــــکر بگویی...
نمـــــــی دانی چه لذتی دارد که با عصا راه بروی و
انسانهایی که از کنارت عبور میکنند در دلشان آهی بکشند ولی تو
اُمیدوار باشی که آنها با دیدنت ، لحظه ای خدا را شکر بگویند
نمی دانی چه لذتی دارد که روی صندلی چرخدار بنشینی و نگاهت به زندگی ؛
نگاهــــــــــــــــی متفاوت باشد
.....
نمیدانی چه لذتی دارد که دیگران تصور کنند
با این حرفها و اُمیدواری ها ، فقط شـــــــــــعار میدهی
ولی تو لبخند بزنی و تنها دلخوشی ات این باشد که
یار و همراه واقعی و همیشگی ات فقط خداست
" بخشی از دل نوشته ی یک معلول "
نخبه
این بچه نمیزاره بنویسممممممممممممم
آخرین ورود:
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→