‌ساعت یک نیمه‌شب در حال رانندگی هستید و عجله دارید، به یک مسیر یکطرفه می‌رسید، آیا خلاف می‌کنید؟
راستش را بگویم بله؛ ورود ممنوع می‌روم ولی در شرایطی که خیلی خطرناک نیست. پیش آمده که این کار را کرده باشم ولی قطعا نصفه‌شب و خیلی خلوت بوده ولی در شرایط عادی امکان ندارد که این کار را بکنم. اعتراف می‌کنم کار اشتباهی است و نباید تکرار کنم.

‌در تاکسی نشسته‌اید و صدای ضبط‌صوت ماشین بلند و غیرقابل تحمل است، آیا به راننده اعتراض می‌کنید؟
اتفاقا یکی از مواردی که خیلی حساسم این است که موزیک‌هایی که نمی‌پسندم از ضبط‌صوت آژانسی که گرفته‌ام پخش شود، آن زمان خیلی راحت می‌گویم لطفا ضبط را خاموش کنید یا گاهی می‌گویم آن را کم کنید که اغلب راننده در جواب می‌گوید می‌خواهید خاموش کنم که من قطعا می‌گویم ممنون می‌شوم خاموش کنید.

▧ تصویر در دسترس نیست[/center[center]]




‌آخرین‌باری که آشغال در خیابان پرت کردید چی بود؟
من سعی می‌کنم هیچ‌وقت از ماشینم آشغال پرت نکنم. ماجرای آشغال‌پرت‌کردن در شهرهای بزرگ خیلی بهتر از شهرستان‌هاست، مخصوصا شهرهای شمالی که رفت‌وآمد بیشتر است، در جنگل‌های شمال دیدن آن‌همه زباله آدم را ناراحت می‌کند. یادم است که همین چند وقت پیش با دوستم در جنگل آشغال‌ها را از روی زمین جمع کردیم.

‌چقدر در آلودگی محیط‌زیست نقش دارید؟
به اندازه ماشینی که دارم.

‌اگر دوچرخه‌سواری مرسوم شود حاضرید با این وسیله رفت‌وآمد کنید؟
در اروپا دوچرخه‌سواری خیلی رایج است و مسیر دوچرخه‌سواری دارند. اگر در ایران هم مسیر ایمن و استاندارد برای دوچرخه‌سواری ایجاد شود که حتی عابر پیاده از آن عبور نکند اتفاقا برایم جذاب است. البته شرط دیگرش این است که هوا هم تمیز باشد چون در هوای آلوده ورزش‌کردن چندبرابر به ریه آسیب می‌زند.

‌فکر کنید مسوولیتی در محیط‌زیست دارید، برای چه تخلفی بیشترین جریمه را اختصاص می‌دهید؟
کسانی که حیوانات را شکار می‌کنند. درست است که آلودگی هوا خیلی اهمیت دارد ولی من به‌خاطر شکارچی‌های غیرقانونی که حیوانات زبان‌بسته را می‌کشند حالم بد می‌شود. آزاردادن گربه‌ها و سگ‌ها در خیابان و اینکه شهرداری سگ‌ها را می‌کشد ناراحتم می‌کند.

‌نظرتان درمورد اتفاقی که برای صفحه فیس‌بوک «مسی» افتاد چیست؟
احساس می‌کنم بررسی این موضوع یک بحث جامعه‌شناسی می‌طلبد که چرا مردم آنقدر پرخاشگرند؟ انگار یک خشم فروخورده در مردم هست که مثلا گاهی به این شکل خالی می‌شود که البته خیلی زشت بود.

‌تابه‌حال برای شما چنین موردی پیش آمده است؟
بله؛ گاهی به این موارد در دنیای مجازی برمی‌خورم. مثلا چند تا صفحه فیس‌بوک به نامم هست که برای خودم نیست. در یکی از این صفحه‌ها که خیلی هم فعال بود نوشته بود صفحه واقعی خودم (هانیه توسلی) را پاک کنید! اغلب یکسری مطالب روی صفحه‌اش می‌گذاشت که من اصلا نمی‌دانستم اینها چی هستند، در نهایت یکسری اقدامات انجام دادم که آن صفحه را از بین ببرم. گاهی کامنت‌های بی‌ادبی را در فیس‌بوکم می‌بینم، در اینستاگرام هم به‌تازگی به این موارد برمی‌خورم که البته دیگر چندان آزارم نمی‌دهد به این دلیل که بخشی از کارمان است.

‌چقدر از وسیله‌نقلیه عمومی مثل مترو استفاده می‌کنید؟
متاسفانه مترو سوار نمی‌شوم، البته خیلی سال پیش که مترو دو خط داشت پیش می‌آمد که سوار شوم. کمی هم به‌دلیل بازیگربودنم نمی‌توانم چون گاهی مردم طعنه می‌زنند.

‌یعنی ترجیح می‌دهید ترافیک خیابان را تحمل کنید؟
بله متاسفانه، می‌دانم جواب بهتر این است که من از وسیله نقلیه عمومی استفاده کنم و ترافیک خیابان را بیشتر نکنم ولی به‌خاطر شغلم یا روحیاتم ترجیح می‌دهم از ماشینم استفاده کنم.

‌در رستوران در حین غذاخوردن اگر مردم به شما زل بزنند، واکنش نشان می‌دهید؟
بستگی به نوع نگاهشان دارد. در صورتی که رفتارشان آزار‌دهنده و بی‌ادبانه باشد اعتراض می‌کنم که برای چه اینقدر زل زده‌اید. عده‌ای زل می‌زنند، برخی با موبایل از غذاخوردن عکس و فیلم می‌گیرند و بعضی‌ها هم نگاه می‌کنند و مودبانه لبخند می‌زنند.

‌تا حالا روی کسی را کم کرده‌اید؟
خیلی اهل روکم‌کردن نیستم مگر اینکه احساس کنم باید از خودم دفاع کنم. مثلا اگر زمانی کسی به من بدی کرده باشد و من باید جوابش را بدهم، یا دروغی در موردم گفته باشد ممکن است این کار را بکنم. البته به آن آدم هم بستگی دارد که چقدر برایم مهم باشد.