▧ تصویر در دسترس نیست

ایران خودم سلامُ علیکم
ایران خودم سرتو بالا کن
ایران خودم بهار تو راهه
شکوفه شاهده، سبزه گواهه

ایران خودم چشمای ماهت
میون آسمون مونده به راهت
ایران خودم دلارو نلرزون
بذا بهار بیاد کنار ایوون

ایران خودم هف سینو جور کن
از سفرهء عید غصه رو دور کن
ایران خودم ظلمتو ورچین
سبزی رو بکار کنار پرچین

بذا تا بشکفه سوسن و سنبل
بلبل بشینه رو شاخهء گل
قمری بزنه به زیر آواز
شاعر بشه با دلش غزلساز

مطرب بزنه به سیم سازش
دشمن بشینه رو تخم غازش
اردوی غم از مرز تو دور شه
باغ و جنگلت دریای نور شه

ایران خودم سلامُ علیکم
ایران خودم سرتو بالا کن
بگو تا بچه هات بیان کنارت
شادی بیارن به روزگارت

زیبایی و عشق و نغمه و نور
همه همدم صلح و شادی و شور
بذار یار، لب یارش رو ببوسه
توی جلدِ سیا، دلش نپوسه

بذا رو شاخِ گل غنچه بخنده
نذار وا نشده لباشو ببنده
بذا چشمه تو جوبار بشه جاری
نذا لباش بخشکه تو صحاری

ایران خودم قربون اسمت
بذا بشکنه اون بند طلسمت
بذا بشکنه این حصار کهنه
دیو کپّه کنه تو غار کهنه

بذار تا از دیار روشنایی
آزادی بیاد به دیدنایی
آزادی برات آب حیاته
واس ِ نوسَفرات چترِ نجاته

ایران خودم، عشق کبیرم
تو که تو زنجیری، منم اسیرم
ایران خودم مامای عزیزم
یه جون دارم و اونم به پات می‌ریزم

ایران خودم عید بهاره
دلِ آهوی عشقت بی‌قراره
دلِ آهوی عشقت تو بیابون
ازین واحه به اون واحه گریزون

ببین آهوی عشقت خونِ صافش
شتـَک زد به زمینت واسِ نافش
ببین خنجر کین، تو دست دیندار
زمینو کرد پر از خونِ زمین دار

ببین گلات چطو پرپرِ بادند
پریشون و پیام آورِ دادند
پیام آور آزادی فردا
برا اهل وطن، شادی فردا

ایران عزیز مام گرامی
روحت شده شرکت سهامی
نام و شرفت رو سکه کردند
زربفتِ دلت رو تکه کردند

دشمنت لباس دین به تن داشت
خاتم از حجاز، تیغ از یمن داشت
دشمنت رسید با طیلسونش
آزادی و دین وردِ زبونش

اما زیر اون عبای ژنده
مِهرِ مُرده داشت و کینِ زنده
جز مرگ نداشت کار و پیشه
وِردش رو لب و خونش به شیشه

صندقچهء دینش زیرِ رونش
امضا می‌رسید از آسمونش
با چوبِ تر و پیازِ تندش
خاکت زیر چکمه‌های جُندش

آزادی می‌داد به خورد ملت
با زور پیاز و چوبِ ذلت
شمشیر ستم بر او حمایل
طبعش به فریب و فتنه مایل

آزادی می‌داد که خون بریزند
سقف از سر بیستون بریزند
آزادی می‌داد به دار و دسته ش
مور و ملخِ رو شاخ نشسته ش

آزادی می‌داد که حیله و ننگ
بنشونه به پرچم تو خرچنگ
اسمش بشه دورهء ولایت
روزش ستم و شبش جنایت

ایران خودم مامِ قدیمم
یادت، نفـَس و غمت ندیمم
آزادی اهلِ دین، همینه
با دشمن مُلک همنشینه

هم کاسهء رهزن و تبهکار
سلطانِ ولی، فقیهِ سردار
ایران خودم سلام علیکم
ایران خودم سرتو بالاکن

ایران خودم تو چاه نفتی
زیر بار زور کاش نمی‌رفتی
تا دولت تو، تو چنگ دینه
فردای تو بد‌تر از همینه

تا هستی تو چنگِ ملاست
زیر بار زور کمر تو دولاست
تا دین تو غرقه در سیاست
دشمن می‌کنه بـِهـِت ریاست

ایران خودم که نازنینی
تا چند اسیرِ اهل دینی؟
ایران خودم سبزه دمیده
وقت رفتن غمت رسیده

این دفعه زمستونِ هزاره
وارونه روی خرش سواره
راه رفتنش به پیش روشه
بزا تو لجنِ خودش، فروشه

طاووس خدا و پای زشتش
راه دوزخ و شوقِ بهشتش
چون تیغ ستم دین خداشه
ول کن که جهنم زیر پاشه

بذار از خاک ما گم شه نشونش
زمین آسوده شه از آسمونش
ایران عزیز، وطنِ کـُهن دیر
بذار تا پاک بشه خاکِ تو از غیر

بگذار که سیاهی روسیا شه
یک بار دیگه خدا، خدا شه
این قلعهء جور واژگون شه
خاکش گِل و سقفش آسمون شه

امروز و ببین، برای فردا
تا کشته نشه ندای فردا
ایران خودم سلام علیکم
ایران خودم سرتو بالا کن