نسخه سبکتر سایت
جستجوی دقیق
آپلود سنتر
کیبورد فارسی
پستهای شما
تاپیکهای شما
اشتراکهای شما
پستهای جدید
انجمن بوف بوفی
صفحه اصلی
آبان
9
ساعت: (فنلاند)
امروز: یکشنبه، 9 آبان 1395 (30 اکتبر 2016)
Tänään: Sunnuntai, 30 Lokakuuta 2016
به آرشیو بوف بوفی خوش آمدید این مجموعه انجمن ایرانیان فنلاند (فروم iranian.fi) و شامل ۲۹۰٬۸۸۴ نوشته از ۱٬۱۷۷ نویسنده است که در فاصلهٔ بهمن ۱۳۸۹ تا بهمن ۱۳۹۵ منتشر شدهاند و بدون تغییر در دسترس قرار گرفتهاند.
ثبتنام و ارسال نوشته در این وبسایت امکانپذیر نیست. چنانچه نوشتهای متعلق به شماست و مایل نیستید در آرشیو باقی بماند، میتوانید از طریق گزینهٔ «گزارش» در زیر همان نوشته، درخواست حذف آن را ثبت کنید.
ثبتنام و ارسال نوشته در این وبسایت امکانپذیر نیست. چنانچه نوشتهای متعلق به شماست و مایل نیستید در آرشیو باقی بماند، میتوانید از طریق گزینهٔ «گزارش» در زیر همان نوشته، درخواست حذف آن را ثبت کنید.
دلشاد
▧ تصویر در دسترس نیست
دبیر کل کانون معلولان شهر تهران با اشاره به دشواری استفاده معلولین از وسایل حمل و نقل عمومی برای معلولان گفت: تعداد و کرایه اتومبیلها ی جا به جایی معلولان متناسب با توان و قدرت مالی آنها نیست.
ترانه میلادی دبیر کانونهای معلولان شهر تهران در گفتگو با خبرنگار ایلنا، در مورد مشکلات تردد معلولان در سطح شهر گفت: علاوه بر اینکه به دلیل مناسب سازی نشدن معابر، معلولان دسترسی مناسبی به خدمات راهبری شهری مانند اتوبوسهای BRT و مترو ندارند بلکه خود این وسایل نیز نیز مناسب شهر وندان دارای معلولیت نیست.
وی افزود: استفاده از مترو ویا اتوبوس در بسیاری از موارد برای معلولان آسیب زا بوده و حتی منجر به فوت یا آسیب دیدگی شدید جسمی آنها شده است، بنابر این معلولان ترجیح میدهند از ونها و اتوبوسهای مناسب سازی شده استفاده کنند.
میلادی ادامه داد: طی آماری که گرفتیم ایستگاههای مترو از استاندارد لازم برای شهروندان معلول برخوردار نیست. حتی دربرخی ایستگاهها دسترس معلولان به طور کلی غیر ممکن است.
این فعال حقوق معلولین اظهار کرد: خانم هما بدر نابینا بودند در سال ۸۹ به دلیل سقوط بر روی ریل قطار جان خود را از دست دادند و دلجوییهای لازم نیز از خانواده ایشان صورت نگرفت حادثههای زیاد دیگری هم در وسائل حمل و نقل عمومی صدمات جدی زیادی به معلولان زده است.
میلادی گفت: در گذشته تنها سامانه حمل و نقلی از سوی بهزیستی به معلولان خدمات میداد اما به دلیل شکایت معلولان از کیفیت و هزینههای بالای آن به تازگی سامانه جدیدی را راه اندازی کرده است.
وی ادامه داد: هرچند که کیفیت اتوبوس و ونهای این سامانه بهتر است اما تعداد آن هاکافی نیست. این سامانه حدود ۴۰ ون و ۲۰ اتوبوس دارد که تنها معلولان جسمی و حرکتی میتوانند از آنها استفاده کنند و قابل توجه است که فقط تعداد معلولان جسمی حرکتی که در کانون معلولان تهران عضو هستند به ۲۵۰۰ نفر میرسد.
دبیر کانون معلولان تهران با اشاره به اینکه تنها ۱۴۰۰معلول از سامانه حمل و نقل استفاده میکنند گفت: استفاده از این سامانه فرآیند طولانی دارند، معلولین باید از یک روز قبل تماس گرفته و با اعلام مسیر خود ماشین رزور کنند و هر مسیر رفت و برگشت نیز حدود ۱۴۰۰۰تومان هزینه دارد.
میلادی افزود: با تمامی این سختیها معلولین سعی میکنند رفت و آمدهایشان را به حداقل برسانند و تنها برای تحصیل، درمان و یا کار از خانه خارج شوند بنابراین امکان بیرون رفتن معلولان از خانه برای تفریح و یا دل خودشان بسیار محدود است.
وی با اشاره به اینکه نگرشهای مسولین برای رفع مشکلات معلولین بهتر از گذشته است ادامه داد: تابستان در حال نزدیک شدن و تمامی سازمانهای برای پر کردن اوقات فراغت کودکان، نوجوانان و جوان در حال برنامه ریزیاند اما معلولان جایی در این برنامه ریزیها ندارند.
این فعال حقوق معلولین گفت: شهروندان معلول هم اندازه بقیه شهروندان مالیات پرداخت میکنند اما نمیتوانند از خانههای فرهنگ، سینماها و فرهنگسراها استفاده کنند.
وی در پایان اشاره کرد: معلولان ۱۳۰-۱۵۰ هزارتومان حق ایاب و ذهاب میگیرند که با افزایش قسمت بنزین و کرایهها این مبلغ تغییری نمیکند و هزینهها انقدر زیاد شده است که خانوادهها نمیتوانند از پس هزینه فرزندان معلول خود بربیایند.
نسخه موبایل
دانلود
ژنرال
jaj
zrnznn
نمایش یا پنهان متن
چند وقت پیش در یکی از محله های کلانشهر اهواز خانمی را دیدم که با کالسکه کودک خود در پیاده رو حرکت می کرد ولی مدام حین حرکت بالا و پایین می رفت. پس از نزدیک تر شدن به ایشان متوجه شدم چون پیاده روی جلوی هر منزل با پیاده روی منزل بعدی خود همسطح و یکسان نیست، مدام یا باید اندازه یک پله بالا برود یا یک پله – کمی کمتر یا بیشتر- پایین بیاید و یا این که یکی دو متر به سمت چپ یا راست خود تغییر جهت دهد. آن خانم نیز پس از مدتی ترجیح داد تا از قسمت ماشین رو خیابان حرکت کند.
حتما این وضعیت را شما هم مشاهده نموده اید که پیاده رو های هیچ یک از منازل در این شهر با پیاده رو های منزل قبلی و بعدی خود همسطح نیست، یا بالاتر است یا پایین تر. خلاصه انگار فقط قصدشان اذیت کردن عابرین پیاده است. هم نمای خیابان ها و شهر زشت و بدقواره می شود هم عابرین عطای حرکت در پیاده رو را به لقای آن می بخشند. بقیه را نمی دانم ولی نویسنده این سطور هر وقت در پیاده رو های اهواز حرکت می کند بسیار اذیت می شود. حال فرد نابینا یا کهن سالی یا معلول را تصور کنید که بخواهد در پیاده روهای شهر اهواز مسیری را پیاده برود چه عذابی خواهد کشید!!
هر چند توجیه مناسبی برای آن نیست ولی شاید یکی از دلایل اینکه بسیاری از عابرین پیاده در قسمت ماشین رو خیابان تردد می کنند نامناسب بودن پیاده رو می باشد. چیزی که شاید دست کمی از صخره نوردی نداشته باشد. با این تفاسیر تا مادامی که وضعیت پیاده رو های شهر اهواز این گونه است تیم های صخره نوردی مشکلی برای تمرین ندارند !!
حالت دیگری که در اکثر پیاده رو های اهواز مشاهده می کنید این است که عرض پیاده رو ها یکی در میان متفاوت است. یک خانه عرض یک متر و پنجاه سانتیمتر را به عنوان عرض پیاده روی منزل خود در نظر گرفته است ولی منزل مجاور عرض 2 متر یا حتی 3 متر را به عنوان عرض پیاده رو در نظر گرفته است.
گویی عمداً می خواهند هم پیاده رو آنها بالاتر یا پائین تر از پیاده رو همسایه باشد و هم اینکه عرض آن متفاوت از پیاده رو های سمت راست و چپ خود باشد.
این موضوع را با یکی از مسئولین شهرداری یکی از مناطق اهواز در میان گذاشتم . ایشان هم در توجیه این مسئله برخی موارد را مطرح کردند:
1- عدم اجرای طرح جامع: که در این راستا معاونت شهرسازی شهرداری باید با توجه به برنامه 5 ساله ای که از سوی دفتر فنی استانداری در اختیار شهرداری قرار گرفته و نیز با توجه به بودجه عمرانی که در اختیار این بخش قرار داده می شود باید نظارت و پیگیری های لازم را انجام دهد.
2- عدم نظارت کافی از سوی معاونت فنی شهرداری هنگام صدور پایان کار خانه ها: در این مورد شهرداری هنگام صدور پایان کار هر ساختمان و علی الخصوص خانه ها و مجتمع های مسکونی باید دقت کافی را در این زمینه داشته باشد. متاسفانه در بسیاری از موارد اگر مشکلی در این قسمت وجود داشته باشد پرونده به کمیسیون ماده 100 ارجاع می شود. که این ماده 100 دارای چهار تبصره است: تبصره اول معدوم کردن ، تبصره دوم جریمه نیم درصد ، تبصره سوم جریمه یک درصد و تبصره چهارم جریمه 3 درصد، که اگر مثلا عرض پیاده رو بیش از حد مجاز باشد و یا پیاده شرایط حادثه خیز شدن را داشته باشد و... پرونده به کمیسیون ماده 100 آمده و پس از شنیدن صحبت های مالک تصمیم گیری می شود که متاسفانه در اکثر موارد مالکین ترجیح می دهند جریمه را پرداخت کنند تا بخواهند آن را معدوم کنند. هرچند شهرداری هم از این جریمه بدش نمی آید.
3- خود رأیی مالکان خانه ها و عدم تفکر به عنوان یک شهروند واقعی: بر فرض مثال که اصلاً طرح جامع شهرداری وجود ندارد و یا گرفتن پروانه پایان کار نیازی به کمیسیون ماده 100 ندارد و اصلا شهرداری کاری به نحوه ساختن پیاده روی جلوی خانه ها ندارد، آیا نباید مالکان خانه ها خود به فکر عابرین پیاده باشند؟ آیا نباید به خاطر زیبایی شهر هم که شده تا آنجا که ممکن است پیاده روی آنها مناسب و همطراز با پیاده روی بنای مجاور خود باشد؟
شاید مهمترین دلیل این مسئله همین باشد که مالکان به فکر عابرین پیاده ، و یا به فکر زیبایی خیابان خود و در نهایت شهر خود نیستند در غیر این صورت هیچ گاه شاهد پیاده روهایی ناهموار ، ناموزون بایکدیگر و احتمالاً زشت و بد قواره نخواهیم بود.
پس از صحبت های این مقام مسئول در شهرداری اهواز موضوع را با برخی از همشهریان در میان گذاشتم. جالب اینکه هر چه تلاش کردم کسی را پیدا نکردم که از وضعیت حال حاضر پیاده رو های اهواز رضایت داشته باشد و همان مشکلاتی که در ابتدای مطلب آمده را ذکر می کردند. اول این که پیاده رو ها یا بالا و پایین می شود و یا این که عرض پیاده رو ها مدام کوچک و بزرگ می شود.
در ذکر مصائب پیاده رو های اهواز مطلب دیگری که در مصاحبه با همشهری های اهوازی به آن اشاره شد یکسان نبودن سنگ فرش پیاده رو های اهواز است. گاهی پیاده رو سیمان شده است. بعضی جاها موزائیک شده در اندازه ها و رنگ ها و طرح های متفاوت است و حتی در برخی جاها از سنگ استفاده شده است. و.... شاید در نگاه اول همان یکی دو متر مقابل در منزل یا مغازه با همان سیمان یا موزائیک یا سنگ و یا ... بسیار زیبا باشد ولی شما وقتی نگاهی وسیع داشته باشید و یا زمانی که پیاده روها خلوت هستند به پیاده روها نگاهی بیندازید متوجه بد ترکیب بودن این پیاده روهای سیمانی ، موزائیکی ، سنگ فرشی و... بشوید. واقعاً عجب آشفته بازاری است این پیاده رو های اهواز. سوالی که اینجا نیز به ذهن خطور می کند این است که آیا حداقل نباید پیاده روهای معابر اصلی و مهم شهر از یک سنگ فرش یکسان و مناسب برخوردار باشد.
با مرور این مطالب دوباره به یاد همان خانمی افتادم که با کالسکه کودک خود عطای حرکت در پیاده رو را به لقای آن می بخشد و همچنین به یاد تمام افرادی می افتم که با وجود خلوت بودن پیاده رو در قسمت ماشین رو خیابان حرکت می کنند. نمی دانم چرا ولی فقط افسوس می خوریم که ای کاش شهرداری اهواز فکری به حال وضعیت پیاده روهای غیر همسطح اهواز می کرد. ای کاش صاحبخانه ها اندکی به رفاه حال عابرین خیابانشان فکر می کردند و...
garfild
♥Rose♥
ما هم تو دانشگامون دو نفر معلول داریم، واقعاً خیلی سختی رو تحمل میکنن طفلیا
آخرین ورود: امروز, 07:39
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→