عابدزاده جلوئه

روز 8 آذر بود. سال 1376 بود. نفس کشیدن سخت بود.
همه نگران و بیمناک هیچکی نمیخندید بجز 1 نفر . اون یک نفر یه تنه جلوی آماج ایستادگی میکرد اگه اون زمین میخورد جوان رعنای قلب خط دفاعی همچون شیر پشتش بود.

با صدای لرزان: عزیزان صدای منو از ورزشگاه کریکت گراند شهر ملبورن واقع در جنوبی ترین قسمت استرالیا میشنوید. ورزشگاهی که مملو از جمعیت شده تا دیدار حساس تیمهای ملی ایران و استرالیا....

بله صدای جواد خیابانی هم میلرزید گویی اوهم امیدی نداشت.

ولی اون یک نفر کماکان با آدامس در دهان لبخند زنان به مدافعین خودی که بارها پایشان برروی توپ گیر میکرد شوخی میکرد با مهاجمین استرالیا خوش بش میکرد و به سر آنها دستی میکشید. توپ را بروی خط دروازه با یک دست جمع میکرد و به سمت بازیکنان استرالیا لبخند میزد.

زمانی که گل دوم را دریافت کردیم و هوادار استرالیا تور دروازه ایران را پاره کرد بنظر تیم ملی از هم پاشیده شد و همچی تمام شده بود همه روئیاهای حضور در جام جهانی . ولی آن یک نفر کماکان لبخند میزد با عواملی که برای بازسازی تور دروازه آمده بودند خوش و بش میکرد با داور شوخی میکرد بروی زمین پشتک میزد تا روحیه بالای خود را به همه نشان بدهد.. نه او کوتاه بیا نیست. کشور استرالیا با بدکسی در افتاده اند.

پس از این حادثه تیم ایران همچون ققنوسی دوباره متولد شد. ایران به خود می آید چند حمله پراکنده انجام میدهد.

رفته رفته فشار ایران بروی دروازه استرالیا بیشتر میشه فرصت کمیست 14 دقیقه تا پایان مسابقه. خداداد، دایی بازم به سد دروازه استرالیا یک لحظه دیگه یه فرصت برای تیم ایران اونجا هستو دروازه حالا توی دروازه کریم باقری هستو دروازه استرالیا که باز میشه بله گل، گل برای ایران عرض کردم بروی زمین این دفاع باز شدنیست. بله دروازه استرالیا را میشه فرو ریخت اونهم در این ورزشگاه در مقابل 60 هزار تماشاگر واقعاً بی ادب استرالیایی.

لبخندهای کاپیتان عابدزاده گویی کار خود را کرده بود اعتماد به نفس را از استرالیا گرفته بود. تیم ما هرچه بیشتر مصمم تر و با انگیزه تر شده بود.
ابراهیم تهامی فرستادن یک توپ رو دروازه برای علی دایی در شرایطی متعادل و خوب کافیست تا دایی کار خودش را تمام بکنه. تهامی باید قدر این موقعیت هارا بدونه قطعاً همینطوره و تمام سعی خودش را خواهد کرد که این کارو انجام بده. ساندرپول اشاره میکنه که عکاسای استرالیایی پشت دروازه که رعایت انصاف را بکنید. مارک بوسنیچ حالا توپ را میزنه کریم باقری، دایی یه فرصت خوب حالا پست مدافعان ( الان همه دستامون رو سرمون یهو نیم خیز شدیم ) خداداد عزیزی ( چقد این چند ثانیه داره کند میره ) توی دروازه (همه با چشمای اشکی رو هوا ) توی دروازه گل، گل برای ایران خداداد عزیزی بازهم روی زمین بازهم روی زمین توپرو تو دروازه میکنه. ایران 2 استرالیا 2 (ویرا سیگارشو از رو زمین بر میداره) خیلی زیبا بود کار. آفرین بچه ها آفرین ، کار زیبا بود حتی اگه نتیجه بازهم عوض بشه چیزی از ارزشهای بچه های ما کم یخواهد شد.

ولی این دفعه فقط خیابانی بود که احتمال میداد بازهم ایران شکست بخوره چون فراموش کرده بود که..

دوباره همانند ابتدای بازی استرالیا همچون بهمن بروی دروازه ایران هجوم می آورد. عابدزاده تسلیم شدنی نبود عابدزاده توپ میگرفت و ملت با چشمای اشکبار و مضطرب دست به دعا با هر واکنش عابدزاده گویی ملت ایران را در دستکشهای خود دارد.

عابدزاده میزنه توپو و پایان مسابقه و رفتن تیم ملی ایران به جام جهانیه فوتبال، تبریک میگم به همه شما هم میهنان عزیزم و همه شمایی که هم اینک خوشحال هستید. بنده واقعاً نمیتونم صحبت بکنم هوطنان عزیز.
.
برای یکبار هم که شده شد.
.
8 آذر روز احمد رضا عابدزاده .. اول عابدزاده بود سپس خدا.