پوریا عالمی در روزنامه شرق نوشت:

آمبولانس را زده بودم کنار و پیاده شده بودم و بشکن‌زنان داشتم می‌رفتم که ابوترابی، نماینده مجلس، آمد و گفت: به‌به. چه جوان شادی. شما نخبه‌ای؟  گفتم: من نخبه‌ام؟ من نخبه‌ام؟

ابوترابی گفت: من دیروز هم گفته بودم که «به‌نظرم شادی مناسب به اندازه کافی در جامعه وجود دارد، اگر نبود این‌همه نخبه از کجا آمده‌اند؟»

گفتم: اول «شادی مناسب» را معنی کن. یعنی برای شما مناسب باشد یا برای ما؟ و گفتم اینکه می‌بینی من دارم از خودم شادی بروز می‌دهم دلیلش این نیست که «نخبه» هستم.

ابوترابی گفت: پس دلیل این «شادی مناسب» جز نخبگی چیست؟

گفتم: آها. توجه بفرمایید که نون چارکی سه‌عباسی- که 30درصد هم قیمتش اضافه شده پس روحانی مچکریم

- پنیر سیری دوعباسی- که توی شیرش پالم موجود است - آدم مفلس چو من را وامی‌داره به رقاصی

در ضمن درسته که نون چارکی سه‌عباسی، اما با موفقیت در امر دیپلماسی، از ‌ته دل و راس‌راسی، برخلاف تیتر رسانه‌های دست‌راسی، آدم مفلس‌رو چو من را وامی‌داره به رقاصی.

آیا متقاعد شدی راس‌راسی؟

ابوترابی گفت: گفتم که اگر شادی مناسب وجود نداشت این‌همه نخبه مثل تو از کجا آمده بودند؟

گفتم: باقی نخبه‌ها را نمی‌دانم اما من از راه اومدم...

ابوترابی گفت: حالت خوب است؟ آیا «شادی مناسب» داری؟

گفتم: نه به‌جان مادرم. اگر بگویی «غم مناسب» اندازه‌اش چقدر است، من غمگین مناسب بشوم و بروم در افق گم بشوم.