سیبری (به روسی: Сиби́рь) نام سرزمینی بسیار گسترده در بخش آسیایی روسیه است. سیبری تقریباً تمامی ناحیهٔ شمال آسیا را در بر میگیرد. این منطقه یک دوازدهم سطح کره زمین و ۶۰ درصد خاک اتحاد جماهیر شوروی را تشکیل میدهد. سیبری از رشتهکوه اورال به سوی شرق امتداد یافته و تا اقیانوس آرام میرسد. از سوی شمال به اقیانوس منجمد شمالی و از جنوب به تپههای شمال و مرکز قزاقستان و مرزهای مغولستان و چین محدود میگردد. مساحت سیبری ۱۲۸۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع است و ۴۰ میلیون نفر سکنه دارد.
نام سیبری از واژه سیبیر در یکی از گویشهای زبان مغولی گرفته شدهو به معنی «سرزمین خفته» است. سیبیر در اصل نام دژی از تاتارها بود که در پیوندگاه رودهای توبول و ایرتیش قرار داشت. جغرافیا
سیبری سرزمین جنگلهای انبوه، رودهای پر آب و دشتهای یخ زدهاست. زمستانهای بسیار سرد سیبری و تابستانهای تقریباً داغ آن باعث شده تا قرنها جمعیت چندانی در آن زندگی نکند.
ناهمواریها
سیبری یک سرزمین صاف و هموار است و بخش بزرگی از آن را دشتها تشکیل داده اند؛ مرتفعترین نقطهٔ آن یک آتشفشان فعّال در شبه جزیره کامچاتکا با ارتفاع حدود ۴۶۴۹ متر از سطح دریا است.
دریاچهها
دریاچهٔ بایکال، دریاچهای است بزرگ با حیات وحشی منحصر به فرد. تنها خوک آبی آب شیرین در این دریاچه میزیَد.
آب و هوا
سیبری زمستانهایی بسیار سرد دارد؛ به طوری که گاه در زمستانها دمای هوای این منطقه تا ۶۷− درجهٔ سلسیوس نیز میرسد و این منطقه به سردترین نقطهٔ مسکونی زمین تبدیل میشود. تابستانهای این منطقه هم نسبتاً داغ هستند. در کل سیبری به عنوان منطقهای سردسیر شناخته میشود.
مناطق خاصّی در شمال و خاور سیبری بسیار سردسیر هستند.
پوشش گیاهی
سیبری سرزمین جنگلهای انبوهاست. جنگلهای تایگا که بیش تر از درختان سرو و مخروطیان دیگر تشکیل شدهاند، جَنوب سیبری را در بر گرفتهاند.
کشاورزی
کشاورزی تنها در بخشی از جنوب سیبری رواج دارد و در جنوب غربی آن دانههای خوراکی از جمله گندم در قالب کشتزارهای بزرگ کشت میشوند.
معادن
معادن بسیاری در سیبری وجود دارند و بخش عمدهٔ زغال سنگ و طلای روسیه از معادن این منطقه استخراج میشوند. جلگههای غربی سیبری دارای معادن نفت و گاز طبیعی هستند.
تاریخ
در پایان سده ۱۵، قبایل تاتار بر سرزمینهای شرق کوههای اورال یا همین سیبری تسلّط یافتند. در ۱۵۸۲، مردم روس سپاهی تشکیل دادند و همراه با قزاقها، تاتارها را شکست دادند. از زمان امپراتوری پتر یکم (۱۷۲۵-۱۶۷۲) تا زمان فروپاشی شوروی، زندانیان سیاسی و جنایتکاران محکوم به کار اجباری و آنانی که از سوی دولت برای جامعه خطرناک تشخیص داده میشدند را به سیبری اعزام میکردند.
شهرها
بزرگترین و پر جمعیتترین شهر سیبری نووسیبیرسک است. پس از آن امسک و کراسنویارسک به ترتیب پر جمعیتترین شهرهای سیبری هستند.
یک عکاس با سفر به سیبری تصاویری مستند از چادرهای سنتی، نوع لباس پوشیدن و فعالیت های روزمره بومیان این منطقه تهیه کرده است.
pAshMak
سیبری (به روسی: Сиби́рь) نام سرزمینی بسیار گسترده در بخش آسیایی روسیه است. سیبری تقریباً تمامی ناحیهٔ شمال آسیا را در بر میگیرد. این منطقه یک دوازدهم سطح کره زمین و ۶۰ درصد خاک اتحاد جماهیر شوروی را تشکیل میدهد. سیبری از رشتهکوه اورال به سوی شرق امتداد یافته و تا اقیانوس آرام میرسد. از سوی شمال به اقیانوس منجمد شمالی و از جنوب به تپههای شمال و مرکز قزاقستان و مرزهای مغولستان و چین محدود میگردد. مساحت سیبری ۱۲۸۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع است و ۴۰ میلیون نفر سکنه دارد.
نام سیبری از واژه سیبیر در یکی از گویشهای زبان مغولی گرفته شدهو به معنی «سرزمین خفته» است.
سیبیر در اصل نام دژی از تاتارها بود که در پیوندگاه رودهای توبول و ایرتیش قرار داشت.
جغرافیا
سیبری سرزمین جنگلهای انبوه، رودهای پر آب و دشتهای یخ زدهاست. زمستانهای بسیار سرد سیبری و تابستانهای تقریباً داغ آن باعث شده تا قرنها جمعیت چندانی در آن زندگی نکند.
ناهمواریها
سیبری یک سرزمین صاف و هموار است و بخش بزرگی از آن را دشتها تشکیل داده اند؛ مرتفعترین نقطهٔ آن یک آتشفشان فعّال در شبه جزیره کامچاتکا با ارتفاع حدود ۴۶۴۹ متر از سطح دریا است.
دریاچهها
دریاچهٔ بایکال، دریاچهای است بزرگ با حیات وحشی منحصر به فرد. تنها خوک آبی آب شیرین در این دریاچه میزیَد.
آب و هوا
سیبری زمستانهایی بسیار سرد دارد؛ به طوری که گاه در زمستانها دمای هوای این منطقه تا ۶۷− درجهٔ سلسیوس نیز میرسد و این منطقه به سردترین نقطهٔ مسکونی زمین تبدیل میشود. تابستانهای این منطقه هم نسبتاً داغ هستند. در کل سیبری به عنوان منطقهای سردسیر شناخته میشود.
مناطق خاصّی در شمال و خاور سیبری بسیار سردسیر هستند.
پوشش گیاهی
سیبری سرزمین جنگلهای انبوهاست. جنگلهای تایگا که بیش تر از درختان سرو و مخروطیان دیگر تشکیل شدهاند، جَنوب سیبری را در بر گرفتهاند.
کشاورزی
کشاورزی تنها در بخشی از جنوب سیبری رواج دارد و در جنوب غربی آن دانههای خوراکی از جمله گندم در قالب کشتزارهای بزرگ کشت میشوند.
معادن
معادن بسیاری در سیبری وجود دارند و بخش عمدهٔ زغال سنگ و طلای روسیه از معادن این منطقه استخراج میشوند. جلگههای غربی سیبری دارای معادن نفت و گاز طبیعی هستند.
تاریخ
در پایان سده ۱۵، قبایل تاتار بر سرزمینهای شرق کوههای اورال یا همین سیبری تسلّط یافتند. در ۱۵۸۲، مردم روس سپاهی تشکیل دادند و همراه با قزاقها، تاتارها را شکست دادند. از زمان امپراتوری پتر یکم (۱۷۲۵-۱۶۷۲) تا زمان فروپاشی شوروی، زندانیان سیاسی و جنایتکاران محکوم به کار اجباری و آنانی که از سوی دولت برای جامعه خطرناک تشخیص داده میشدند را به سیبری اعزام میکردند.
شهرها
بزرگترین و پر جمعیتترین شهر سیبری نووسیبیرسک است. پس از آن امسک و کراسنویارسک به ترتیب پر جمعیتترین شهرهای سیبری هستند.
یک عکاس با سفر به سیبری تصاویری مستند از چادرهای سنتی، نوع لباس پوشیدن و فعالیت های روزمره بومیان این منطقه تهیه کرده است.
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
zrnznn
سیبیل اون مرده یخ بسته بودددددددددددددد
Holtek
jaj
آخرین ورود:
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→