نسخه سبکتر سایت
جستجوی دقیق
آپلود سنتر
کیبورد فارسی
پستهای شما
تاپیکهای شما
اشتراکهای شما
پستهای جدید
انجمن بوف بوفی
صفحه اصلی
آبان
9
ساعت: (فنلاند)
امروز: یکشنبه، 9 آبان 1395 (30 اکتبر 2016)
Tänään: Sunnuntai, 30 Lokakuuta 2016
به آرشیو بوف بوفی خوش آمدید این مجموعه انجمن ایرانیان فنلاند (فروم iranian.fi) و شامل ۲۹۰٬۸۸۴ نوشته از ۱٬۱۷۷ نویسنده است که در فاصلهٔ بهمن ۱۳۸۹ تا بهمن ۱۳۹۵ منتشر شدهاند و بدون تغییر در دسترس قرار گرفتهاند.
ثبتنام و ارسال نوشته در این وبسایت امکانپذیر نیست. چنانچه نوشتهای متعلق به شماست و مایل نیستید در آرشیو باقی بماند، میتوانید از طریق گزینهٔ «گزارش» در زیر همان نوشته، درخواست حذف آن را ثبت کنید.
ثبتنام و ارسال نوشته در این وبسایت امکانپذیر نیست. چنانچه نوشتهای متعلق به شماست و مایل نیستید در آرشیو باقی بماند، میتوانید از طریق گزینهٔ «گزارش» در زیر همان نوشته، درخواست حذف آن را ثبت کنید.
jahani
Tiزمان دم: در نوزادان بین ۰٫۳ تا ۰٫۵ تنظیم می شود.
(I:E Ratio) نسبت دم به بازدم: در تنفس خودبخود نسبت دم به بازدم بین ۱: ½ و ۱:۱/۵ می باشدکه عموما در نوزادان کوچک مبتلا به RDS استفاده می شود .افزایش زمان دم ممکن است فشار متوسط را ههای هوایی و اکسیژناسیون را افزایش می دهد اما همچنین ممکن است باعث بازدم فعال شود و اینچنین خطر پنوموتوراکس افزایش یابد.پس از اول هفته اول تولد ممکن است میزان ۶۰ تنفس در دقیقه با نسبت دم به بازدم ۱:۱ موثر باشد. معکوس نسبت دم به بازدم می تواند در نوزادان مبتلا به RDS خیلی شدید که به شیوه های تهویه ای معمول پاسخ نمی دهد و همچنین در نوزادان با ریه های خیلی سفت موثر باشد، یعنی نسبت دم به بازدم ۱٫۵:۱ تا۲:۱ استفاده می شود. زمان بازدم طولانی ۱:۳ و۱:۲ می تواند وقتی مقاومت ریوی افزایش یافته است ،برای مرحله جدا سازی استفاده شود به شرط اینکه تمهید اکسیژناسیون مشکل نباشد و همچنین در بیماریهای انسدادی ریوی مثل سندرم آسپیراسیون مکونیوم استفاده گردد.
Fio2 یا غلظت اکسیژن دمی: کاربرد fio2در بهبود اکسیژناسیون می باشد.محدوده fio2 بین ۳۰ تا ۱۰۰ درصد می باشد . در ابتدا fio2 روی ۱۰۰در صد تنظیم شده تا به o2 sat بالای ۹۰ درصد برسیم. هدف از تنظیم fio2 در ابتدا رساندن pao2 به بالای ۶۰-۷۰mmhg است. پس از مراحل اولیه با توجه به ABG و پالس اکسیمتری (O2sat بالای ۹۲ درصد) fio2 به تدریج قابل کاهش تا ۳۰ درصد می باشد. از دیگر کاربردهای fio2 ، استفاده از ۱۰ درصد بالاتر از حد پایه ،پس از انجام ساکشن می باشد.
VRیا تعداد تنفس ونتیلاتور: تعداد تنفس در نوزادان به طور معمول ۴۰-۶۰ در ونتیلاتور تنظیم می شود.اگر تعداد تنفس در روی دستگاه ونتیلاتور در حد مناسب تنظیم شود ،میزان Paco2در محدوده طبیعی ۳۵-۶۰ باقی خواهد ماند. VRپارامتر مهمی در دفع CO2 و کاهش Paco2 می باشد که بر اساس ABGقابل تنظیم می باشد. در صورت افزایش Paco2 میزان تنفس تا ۷۰الی ۸۰ در دقیقه قابل افزایش می باشد. VR نقشی در اکسیژناسیون ندارد.
PIPیا حداکثر فشار دمی: فشار حداکثر دمی ،حداکثر فشار برای اتساع ریه می باشد.درباره موثرترین PIP در نوزادان اختلاف نظر وجود دارد.PIP عموما اکسیژناسیون را بهبود می بخشد هر چند که سطوح بالای PIP باعث آسیب ریه (پنوموتوراکس) می شوند. در ابتدا PIP بالا برای اتساع ریه های نوزاد استفاده می شود و سپس همانطور که ظرفیت ریه افزایش می یابد ،کم می گردد.PIP پایین (کمتر از ۲۰ Cmh2o ) با شیوع کمتر CLD و پنوموتوراکس مرتبط است.هر چند کاهشPIP ممکنست منجر به تهویه ناکافی شود و ممکنست که با PIP خیلی پایین Pao2 کاهش یابد. همچنین PIPخیلی پایین می تواند باعث آتلکتازی ژنرالیزه گردد. PIP بالا(بیش از ۲۰) می تواند برای اتساع مجدد آتلکتازی و افزایش Pao2 شریانی و کاهش Paco2 شریانی استفاده شود .PIPدر NICU ما بین ۱۲-۴۰ بر حسب شرایط نوزاد ،نتایج ABG، پالس اکسیمتری وگرافی ریه می تواند قابل تغییر باشد.
PEEPیا فشار مثبت انتهای بازدمی: PEEP در فواصل اتساع ریوی توسط PIP،راههای هوایی را باز نگه می دارد.همچنین به نظر می رسد وقتی در آلوئولهای نسبتا کلابه تهویه با PEEP شروع می شود، سورفاکتانت راحفظ می کند.PEEPپایین ،کمتراز ۳CmH2O برای حفظ حجم ریوی حین جدا کردن از دستگاه مفید است،هر چند ممکن است برای حفظ حجم ریوی کافی ،خیلی کم باشد و منجر به احتباس CO2 شود.PEEP متوسط (۴-۶) می تواند مناطق آتلکتازی را پایدار نماید و حجم ریوی را در فقدان سورفاکتانت افزایش دهد. باید مراقب بود زیرا اگر ظرفیت ریه ها طبیعی باشد ،این سطح PEEP می تواند ریه ها را زیادی متسع کند.PEEP بالا (بیش از ۶) می تواند وقتی کاهش ظرفیت ریوی وجود دارد مانع از کلاپس آلوئولها در کمبود سورفاکتانت گردد و توزیع تهویه را بهبود بخشد.با این حال peep بالا خطر نشت ریوی هوا را افزایش می دهد و می تواند باعث اتساع زیاد و نیز ممانعت از مقاومت عروق ریوی گردد و ممکنست منجر به احتباس Co2 شود.
زمانی که اتساع قفسه سینه بیمار با مرحله دم دستگاه ونتیلاتور سینکرونیزه (همزمان) باشد،بیمار با دستگاه ونتیلاتور هماهنگی زمانی دارد و عمل بازدم نیزبه شکل غیر فعال انجام می شود. اگر بیمار با ونتیلاتور هماهنگی زمانی نداشته باشد،اصطلاحا گفته می شود که بیمار با ونتیلاتور در حال جنگ است.ناهماهنگی بیمار با ونتیلاتور به شکل تلاش بیمار برای دم در مرحله بازدمی دستگاه و یا با حرکات ناگهانی و شدید عضلات شکم مشخص می شود.عواملی که باعث این ناهماهنگی می شوند شامل افزایش ترشحات،پایین بودن fio2،افزایش paco2 ، حجم نامناسب در دقیقه و ادم ریوی باشد.این مسائل باید قبل از تجویز هر گونه داروی مسکن، خواب آور و یا شل کننده عضلانی بر طرف گردد.
۱-کاهش برون ده قلبی: همانطور که تهویه با فشار مثبت ،ریه ها را از هوا پر می کند،فشار در قفسه سینه به وجود آمده و باعث کاهش باز گشت وریدی شده و جریان خون به دهلیز راست را کاهش می دهدکه این امر باعث کاهش برون ده قلبی می شود.بازتاب کاهش برون ده قلبی، کاهش BP می باشد،بنابراین کنترل BP به وسیله پرستار ضروری است.
۲-بارو تروما: پنوموتوراکس و آمفیزم از عوارض فشاری دستگاه ونتیلاتور می باشند.برای جلوگیری از عوارض فشاری ،دریچه محدود کننده پایان فشار در غالب ونتیلاتور های حجمی وجود دارد که در موارد افزایش فشار راههای هوایی،دم را متوقف می کند. در صورت بروز پنوموتوراکس ،باید بیمار را تا گذاشتن chest tube از ونتیلاتور جدا نمود و با آمبوبگ تنفس داد.
۳-افزایش ICP: به علت کاهش بازگشت وریدی می باشد
۴-زخمهای استرسی: دراثر فشار مثبت، در هنگام دم دیافراگم به طرف شکم پایین آمده و سبب کاهش جریان خون در سطوح احشای شکمی می شود که این امر باعث کم خونی مخاط معده شده و بیمار را مستعد زخمهای استرسی و خونریزی گوارشی می کند.
۵-عفونت:وجود لوله تراشه،انجام ساکشن مکرر،وضعیت بد تغذیه ای ،کم تحرکی و بیماریهای زمینه ای از عوامل مستعد کننده عفونت راههای هوایی می باشند.
۶-احتباس آب و سدیم: در اثر کاهش جریان خون کلیه و کاهش دفع نامحسوس آب می باشد. اختلال شدید جریان خون کلیه می تواند سببATNشود . عدم دفع نامحسوس آب از راه ریه در احتباس مایع نقش دارد.
۷-هپاتیت و نکروز کبدی: به دنبال کاهش جریان خون کبد ممکن است دیده شود.
۸-آلکالوز حاد: به دنبال تصحیح سریع احتباس مزمن CO2 ایجاد می گردد.
WEANING (جدا کردن) نوزاد از ونتیلاتور: جدا کردن نوزاد از ونتیلاتور بر اساس نتایج ABG ،CXRAY، پالس اکسیمتری و SET UP پایین ونتیلاتور انجام می شود. با توجه به ABG نرمال،PH>7.20، Paco2<60، Pao2:60-80، عدم آتلکتازی در Cxray، عدم افت o2sat در پالس اکسی متری و set up حد اقل در ونتیلاتور شامل PIP:14، PEEP:4، FIO2:40% و VR:40 می توان نوزاد را از دستگاه ونتیلاتور جدا کرد. بهتر است جدا سازی نوزاد از ونتیلاتور در شب انجام نشود.
zrnznn
pAshMak
▧ تصویر در دسترس نیست