ساعت: (فنلاند)
امروز: یکشنبه، 9 آبان 1395 (30 اکتبر 2016)
Tänään: Sunnuntai, 30 Lokakuuta 2016
سالروز عضویت garfild
به آرشیو بوف بوفی خوش آمدید این مجموعه انجمن ایرانیان فنلاند (فروم iranian.fi) و شامل ۲۹۰٬۸۸۴ نوشته از ۱٬۱۷۷ نویسنده است که در فاصلهٔ بهمن ۱۳۸۹ تا بهمن ۱۳۹۵ منتشر شدهاند و بدون تغییر در دسترس قرار گرفتهاند.
ثبتنام و ارسال نوشته در این وبسایت امکانپذیر نیست. چنانچه نوشتهای متعلق به شماست و مایل نیستید در آرشیو باقی بماند، میتوانید از طریق گزینهٔ «گزارش» در زیر همان نوشته، درخواست حذف آن را ثبت کنید.
یک نت روی دیوار انجمن
pAshMak
1 هفته پیش
آدرس جدید سایت:
www.boooofi.com
پند پیران:متن کهن پای درس قابوس نامه
بابک
قابوس نامه يكي از نامه هاي ذيقيمتي است كه در زبان فارسي نگارش يافته است و نويسنده آن عنصرالمعالي كيكاوس از اميران خاندان آن زيار و داماد سلطان محمود غزنوي است . قصد وي از نوشتن قابوس نامه اين بوده است كه اگر فرزندش گيلانشاه بخواهد بعد از او امارت را حفظ كند و يا به اضطرار مجبور به قبول كارهاي ديگري شود چگونه آن كارها را به انجام رساند كه خير دنيا و آخرتش در آن باشد . متن اصلي داراي يك مقدمه و چهل و چهار بخش است كه در مورد رموز مملكت داري و سپاهيگري و آيينهاي جنگ و جوانمردي و ادبيات و پزشكي و بازرگاني و جزء اينهاست كه بصورت پندهايي ذيقيمت براي شناخت رموز كار و رعايت اصول اخلاقي خداپسندانه آمده است .
مقدمه
آداب سخن گفتن و شنیدن و چگونگی آن، نشان دهنده شخصیت، اندیشه و خرد هر فرد است. سخندانی و سخن شناسی، از لوازم زندگی جوان موفق است که باید آن را به خوبی فراگیرد و به کار ببندد. یکی از پندهای کتاب قابوسنامه، آیین سخن و سخندانی است که در این شماره از گلبرگ جوان ـ یعنی بخش پایانیِ پندهای قابوسنامه ـ به آن میپردازیم.
ای پسر! در کارها افراط مکن و افراط را ناپسند و زشت بدان. در همه کارها میانه رو باش که پیامبر ما فرمود: «بهترین کارها، میانه روی است»، و در سخن گفتن و اظهار سخن، ملایمت و درنگ و بردباری پیشه کن، و اگر برای درنگ سرزنش شوی، بهتر است از اینکه برای شتابزدگی و تندی تو را ستایش کنند.
و به دانستن رازی که به تو مربوط نمیشود، راغب مشو و راز خود را جز با خویشتن مگو، که اگر بگویی، دیگر آن سخنْ راز نخواهد بود.
و پیش مردمان با کسی راز مگوی، اگر چه اصل و باطن سخن خوب باشد، دیگران به تو بدگمان میشوند؛ زیرا بیشتر مردم به هم بدگمان هستند.
هر سخنی که میگویی، چنان بگو که دیگران به راستی آن سخن گواهی دهند؛ اگرچه تو پیش مردمان به راستگویی مشهور باشی.
و اگر نمیخواهی خود را به زور و ستم کاری متهم کنی، برای هیچ چیز گواه و شاهد مشو و اگر شدی، در هنگام شهادت دادن از این کار خودداری کن، و اگر گواهی دادی، بنا بر میل و رضایت دیگران گواهی مده؛ شهادت به حق بده.
هر سخنی که به تو میگویند، بشنو، ولی در عمل کردن بدان شتاب زده نباش، و سخنان خود را نیندیشیده مگو؛ همیشه نخست فکر کن و بعد بگوی تا از گفته خود پشیمان نشوی که از پیش اندیشه کردن، نوعی کاردانی است.
از شنیدن هیچ سخنی دلتنگ مشو؛ چه آن سخن به کار تو بیاید و چه نیاید، تا مردم از سخن گفتن با تو پشیمان نشوند و از تجربه های مردم بی بهره نمانی.
و با سخن خود مردم را آزار مده، که سخنان آزاردهنده، دشمنی به بار میآورد و اگرچه دانا باشی، خود را از نادانان بشمار تا درِ آموختن بر تو بسته نگردد و هیچ سخن را عیب مگیر و ستایش مکن، پیش از آنکه عیب و هنر آن بر تو معلوم شده باشد.
و سخن خود را بر یک روش بگو؛ با خواصْ سخنان عالمانه و با عامه سخنان متوسط، تا از دایره حکمت بیرون نباشی و سخنان تو بر شنونده موجب آزار نباشد، مگر در جایی که دلایل و براهین تو را نپذیرند. آنگاه مطابق میل ایشان سخن بگوی تا از آنجا به سلامت برهی.
و اگرچه سخنشناسی باشی، کمتر اظهار دانایی کن تا هنگام سخن گفتن عاجز نشوی، و دانای کم سخن باش، نه نادان پرسخن؛ که گفته اند خاموشی، سلامت عقل است و بسیارگویی، بیخردی؛ زیرا شخص پرحرف اگرچه خردمند باشد، مردمان او را در شمار بیخردان میشناسند و اگر انسان بیخردی خاموش باشد، مردمانْ خاموشی او را دلیل عقل او میدانند و او را از گروه عاقلان میشناسند.
و اگرچه درست کار و پرهیزکار باشی، خودستای مباش. شهادت تو را در حق خودت کسی نمی پذیرد؛ بکوش تا نزد مردمان ستوده باشی، نه اینکه خود، خویش را بستایی.
و اگرچه بسیار دانایی، سخنی را بگوی که به کار تو آید و مایه رنج تو نشود. پس سخنگوی باش، نه یاوه گوی، که یاوه گویی نوعی دیوانگی است.
و با هر که میخواهی سخن بگویی، ببین که آیا او خواهان سخن تو هست یا نه؟ اگر خریدار خوبی یافتی، سخن خود را بفروش، وگرنه آن سخن را نگاه دار و سخنی بگو که او از آن خوشش بیاید تا خریدار تو باشد.
و تا میتوانی از شنیدن سخن، گریزان مشو، که مردم از شنیدن سخن، سخن شناس و سخنگوی میشوند. پس آنها را بشنو و بپذیر؛ به ویژه سخنان و پندهای پادشاهان و حکیمان را، که گفته اند: «پند حکما و پادشاهان شنیدن، چشم خرد را روشن میکند؛ زیرا توتیای چشم، خرد و حکمت است.» پس سخن این گروه را باید با گوش دل شنید و بدان اعتماد کرد.
kahkeshan