عکسی که در اینجا میبینید، مشهورترین عکس نشریات تابلویید (زرد) دهه ۱۹۲۰ محسوب میشود. این عکس اعدام «روث اشنایدر» را در ۱۲ ژانویه سال ۱۹۲۸ با صندلی الکتریکی نشان میدهد.
این عکس توسط تام هووارد گرفته شده است. اشنایدر به اتهام قتل همسرش به کمک معشوقاش بازداشت، محاکمه و محکوم به مرگ شد.
به مانند روزگار فعلی، در آن زمان هم عکاسها، مجاز به حضور و عکسبرداری از صحنههای اعدام در آمریکا نبودند، به همین خاطر نشریه «نیویورک دیلی نیوز»، از شیوههای شبهجاسوسی برای به دست آوردن یک دست واقعی از صحنه اعدام استفاده کرد.
آنها یک عکاس ناشناس به نام تام هووارد را استخدام کردند تا به عنوان یک نویسنده در زندان حضور پیدا کند. به او یک دوربین بسیار کوچک داده شده بود، هووارد این دوربین را به مچ پای راستاش بسته بود.
دوربین را طوری تنظیم کرده بودند که برای عکسبرداری از این صحنه مناسب باشد. شاتر هم به کمک ماشهای که با سیم به دوربین متصل میشد، باز میشد.
در حال حاضر این دوربین در موزه ملی اسمیتسونین، موزه تاریخ آمریکا، نگهداری میشود.
هووارد موفق شد که غکس را بگیرد. عکس شنبانه ظاهر شد و صبح روز بعد نشریه «نیویورک دیلی نیوز» با فونت بسیار درشت DEAD این عکس را در صفحه اول خود کاری کرد.
عکس تا حدی به خاطر لرزههای ناشی از عبور جریان الکتریسیته از بدن اشنایدر تار است.
دستمزد هووارد ۱۰۰ دلار بود که با نرخ فعلی چیزی معادل ۱۳۷۲ دلار میشود.
اما چاپ این عکس باعث شد که بعد از آن مقامات، همه شاهدان و حضار صحنههای اعدام را تفتیش بدنی کنند و از آنها بخواهند که در هنگام اجرای اعدام دستهایشان را بالا بگیرند، مبادا که یک دوربین پنهان را فعال کنند!
چقدر غم انگیزه دیدن صحنه اعدام یک نفر که تنها امیدش پیدا شدن یه معجزه هست برای نمردن یاد فیم میخواهم زنده بمانم (سوزان هیوارد) افتادم. اونم خیلی زجر آور بود
pAshMak
این عکس توسط تام هووارد گرفته شده است. اشنایدر به اتهام قتل همسرش به کمک معشوقاش بازداشت، محاکمه و محکوم به مرگ شد.
▧ تصویر در دسترس نیست
به مانند روزگار فعلی، در آن زمان هم عکاسها، مجاز به حضور و عکسبرداری از صحنههای اعدام در آمریکا نبودند، به همین خاطر نشریه «نیویورک دیلی نیوز»، از شیوههای شبهجاسوسی برای به دست آوردن یک دست واقعی از صحنه اعدام استفاده کرد.
آنها یک عکاس ناشناس به نام تام هووارد را استخدام کردند تا به عنوان یک نویسنده در زندان حضور پیدا کند. به او یک دوربین بسیار کوچک داده شده بود، هووارد این دوربین را به مچ پای راستاش بسته بود.
دوربین را طوری تنظیم کرده بودند که برای عکسبرداری از این صحنه مناسب باشد. شاتر هم به کمک ماشهای که با سیم به دوربین متصل میشد، باز میشد.
▧ تصویر در دسترس نیست
در حال حاضر این دوربین در موزه ملی اسمیتسونین، موزه تاریخ آمریکا، نگهداری میشود.
هووارد موفق شد که غکس را بگیرد. عکس شنبانه ظاهر شد و صبح روز بعد نشریه «نیویورک دیلی نیوز» با فونت بسیار درشت DEAD این عکس را در صفحه اول خود کاری کرد.
عکس تا حدی به خاطر لرزههای ناشی از عبور جریان الکتریسیته از بدن اشنایدر تار است.
دستمزد هووارد ۱۰۰ دلار بود که با نرخ فعلی چیزی معادل ۱۳۷۲ دلار میشود.
اما چاپ این عکس باعث شد که بعد از آن مقامات، همه شاهدان و حضار صحنههای اعدام را تفتیش بدنی کنند و از آنها بخواهند که در هنگام اجرای اعدام دستهایشان را بالا بگیرند، مبادا که یک دوربین پنهان را فعال کنند!
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
Holtek
علیرضا
یاد فیم میخواهم زنده بمانم (سوزان هیوارد) افتادم. اونم خیلی زجر آور بود