بخش اول آئینهای مذهبی و سنتی در هندوستان، گاه جالب، شگفتانگیز و باورنکردنی و گاه دردناک است.
بر اساس منابع هندی، عجیب و غریبترین آئینهای مذهبی در هندوستان بدین شرح است:
بکش یا کشته شو - فستیوال بانی - آندرا پرادش
این مراسم که به گفته کشیش عبادتگاه دواگاراتو بیش از یکصد سال قدمت دارد، هر ساله به مناسبت یادبود کشته شدن یکی از الهههای هند باستان برگزار میشود که در آن مردم بسیار زیادی از سراسر ایالتهای آندرا پرادش و کارناتاکا در این عبادتگاه جمع میشوند و بوسیله چوبدستیهای خود بر سر یکدیگر ضربه میزنند. این مراسم هر ساله تعداد زیادی مجروح یا کشته میدهد.
این مراسم رنگین و زیبا هر ساله در ایالت کرالا در جنوب هندوستان برگزار میشود که در آن هنرمندانی با لباسهای قرمز، زرد و مشکی و همچنین طراحی صورت و بدن خود به شکل ببر، در خیابانها به رقص و آواز میپردازند.
این فستیوال بزرگ در نوامبر هر سال به مدت پنج روز برگزار میشود، حدود پنجاه هزار شتر به همراه صاحبانشان در آن شرکت میکنند؛ شترهایی که همگی تزئین شدهاند و به فروش میرسند. در این میان جشنهایی از قبیل رقص، آواز، آکروبات، شعبده بازی و مارگیری نیز برگزار میشود.
این مراسم که امروزه به کشورهای سنگاپور، سریلانکا و حتی آفریقای جنوبی نیز اشاعه پیدا کرده، اصالت خود را از یک داستان مذهبی و ایالت تامیل نادو هندوستان وام میگیرد که خود متشکل از هجده آئین است که انجام آنها حدود دو ماه و نیم به طول میانجامد. در این مراسم مردم با پای برهنه از میان آتش عبور میکنند و معتقدند که این کار موجب رضایت و در نتیجه افزایش نعمات آنها به انسان میشود.
رها کردن کودکان از بالای بام به پایین - ماهاراشترا و کارناتاکا
این مراسم جهت سنجش بخت و اقبال کودکان انجام میشود که در آن، مسلمانان و هندوها فرزندان خود را از بالای بام به پایین پرتاب میکنند! در پایین بام نیز چند مرد با پارچهای برای نجات کودک ایستادهاند تا او را بگیرند و خوششانسیاش ثابت شود! این مراسم که بیشتر در ایالتهای ماهاراشترا و کارناتاکا انجام میشود قدمتی بیش از هفتصد سال داشته و همواره مورد انتقاد نهادهای دفاع از حقوق کودکان هند قرار گرفته است.
این مراسم به جهت یاد واره کارتیکیا، فرزند شیوا، خداوند هندوها برگزار میشود. این مراسم 48 روز به طول میانجامد و شرکتکنندگان در آن تمامی این روزها را روزه میگیرند و در این مدت اعمال سختی چون فرو بردن نیزه به عنوان پیرسینگ در بدن، کشیدن تراکتور یا فرو بردن اجسامی در پوست بدن میپردازند. بعضی نیز نیزه در لپ، گونه یا زبان خود فرو میبرند تا قادر به صحبت نباشند و آن را روزه سکوت مینامند.
مبارزه با گاو وحشی بدون سلاح یا جالیکاتو - تامیا نادو
اگر فکر میکنید مبارزه با گاو وحشی تنها توسط ماتادورهای اسپانیایی صورت میگیرد، بیشتر فکر کنید. این آئین در هندوستان بسیار خطرناکتر از اسپانیا بوده است و حدود بیش از یک قرن هم قدمت دارد. این گاوها از نژادی بسیار قوی هستند که انحصاراً برای گاو بازی تربیت میشوند. تفاوت جالیکاتو با بازی ماتادور اسپانیایی در این است که ماتادورهای هندی بدون سلاح وارد میدان میشوند و گاو نیز کشته نمیشود. به همین علت نیز تنها در دو سال گذشته، بیش از دویست نفر جان خود را بر اثر همین گاوبازیها از دست دادهاند. به همین علت نیز دادگاه عالی هند در ماه می 2014 برگزاری جالیکاتو را ممنوع اعلام کرد.
یکی از پدیدههای اجتماعی زشتی که جامعه هندوستان از آن به شدت رنج میبرد، کاست سیستم یا همان طبقهگرایی است. با اینکه سالهاست با مصادیق این پدیده زشت مبارزه میشود اما هنوز در نقاط مختلف این کشور خودنمایی میکند. در این مراسم، افرادی از اقشار پایین (شودرا) بر روی ته مانده غذای باقی مانده از جشن برهماها میغلتند تا بیماری و پلیدی از آنها دور شود. این غذاها بر روی برگ درخت موز ریخته شدهاند.
آخه این مسخره بازیا چیه بچه رو می اندازی پایین و اگر گرفتیش خوبه و اگر نشد خوب نیست؟ اخه یه طفل معصوم.... و یا روی آشغال غلط میزنند تا سالم بمونند!!!؟؟؟؟!!! این که خودش مریضی رو میاره!
فکر کنم بطور کلی هندی ها هرموقع بیکار میشن میگن بذار امروز یه آئین جدید و حتی خدای جدیدی خلق بکنیم!
pAshMak
آئینهای مذهبی و سنتی در هندوستان، گاه جالب، شگفتانگیز و باورنکردنی و گاه دردناک است.
بر اساس منابع هندی، عجیب و غریبترین آئینهای مذهبی در هندوستان بدین شرح است:
بکش یا کشته شو - فستیوال بانی - آندرا پرادش
این مراسم که به گفته کشیش عبادتگاه دواگاراتو بیش از یکصد سال قدمت دارد، هر ساله به مناسبت یادبود کشته شدن یکی از الهههای هند باستان برگزار میشود که در آن مردم بسیار زیادی از سراسر ایالتهای آندرا پرادش و کارناتاکا در این عبادتگاه جمع میشوند و بوسیله چوبدستیهای خود بر سر یکدیگر ضربه میزنند. این مراسم هر ساله تعداد زیادی مجروح یا کشته میدهد.
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
رقص ببرها - پالی کولی - کرالا
این مراسم رنگین و زیبا هر ساله در ایالت کرالا در جنوب هندوستان برگزار میشود که در آن هنرمندانی با لباسهای قرمز، زرد و مشکی و همچنین طراحی صورت و بدن خود به شکل ببر، در خیابانها به رقص و آواز میپردازند.
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
فستیوال شترها در پوشکار - راجستان
این فستیوال بزرگ در نوامبر هر سال به مدت پنج روز برگزار میشود، حدود پنجاه هزار شتر به همراه صاحبانشان در آن شرکت میکنند؛ شترهایی که همگی تزئین شدهاند و به فروش میرسند. در این میان جشنهایی از قبیل رقص، آواز، آکروبات، شعبده بازی و مارگیری نیز برگزار میشود.
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
راه رفتن در میان آتش - تامیل نادو
این مراسم که امروزه به کشورهای سنگاپور، سریلانکا و حتی آفریقای جنوبی نیز اشاعه پیدا کرده، اصالت خود را از یک داستان مذهبی و ایالت تامیل نادو هندوستان وام میگیرد که خود متشکل از هجده آئین است که انجام آنها حدود دو ماه و نیم به طول میانجامد. در این مراسم مردم با پای برهنه از میان آتش عبور میکنند و معتقدند که این کار موجب رضایت و در نتیجه افزایش نعمات آنها به انسان میشود.
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
رها کردن کودکان از بالای بام به پایین - ماهاراشترا و کارناتاکا
این مراسم جهت سنجش بخت و اقبال کودکان انجام میشود که در آن، مسلمانان و هندوها فرزندان خود را از بالای بام به پایین پرتاب میکنند! در پایین بام نیز چند مرد با پارچهای برای نجات کودک ایستادهاند تا او را بگیرند و خوششانسیاش ثابت شود! این مراسم که بیشتر در ایالتهای ماهاراشترا و کارناتاکا انجام میشود قدمتی بیش از هفتصد سال داشته و همواره مورد انتقاد نهادهای دفاع از حقوق کودکان هند قرار گرفته است.
▧ تصویر در دسترس نیست
فرو بردن تیر در بدن - تامیل نادو
این مراسم به جهت یاد واره کارتیکیا، فرزند شیوا، خداوند هندوها برگزار میشود. این مراسم 48 روز به طول میانجامد و شرکتکنندگان در آن تمامی این روزها را روزه میگیرند و در این مدت اعمال سختی چون فرو بردن نیزه به عنوان پیرسینگ در بدن، کشیدن تراکتور یا فرو بردن اجسامی در پوست بدن میپردازند. بعضی نیز نیزه در لپ، گونه یا زبان خود فرو میبرند تا قادر به صحبت نباشند و آن را روزه سکوت مینامند.
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
مبارزه با گاو وحشی بدون سلاح یا جالیکاتو - تامیا نادو
اگر فکر میکنید مبارزه با گاو وحشی تنها توسط ماتادورهای اسپانیایی صورت میگیرد، بیشتر فکر کنید. این آئین در هندوستان بسیار خطرناکتر از اسپانیا بوده است و حدود بیش از یک قرن هم قدمت دارد. این گاوها از نژادی بسیار قوی هستند که انحصاراً برای گاو بازی تربیت میشوند. تفاوت جالیکاتو با بازی ماتادور اسپانیایی در این است که ماتادورهای هندی بدون سلاح وارد میدان میشوند و گاو نیز کشته نمیشود. به همین علت نیز تنها در دو سال گذشته، بیش از دویست نفر جان خود را بر اثر همین گاوبازیها از دست دادهاند. به همین علت نیز دادگاه عالی هند در ماه می 2014 برگزاری جالیکاتو را ممنوع اعلام کرد.
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
غلتیدن روی تهمانده غذا - کارناتاکا
یکی از پدیدههای اجتماعی زشتی که جامعه هندوستان از آن به شدت رنج میبرد، کاست سیستم یا همان طبقهگرایی است. با اینکه سالهاست با مصادیق این پدیده زشت مبارزه میشود اما هنوز در نقاط مختلف این کشور خودنمایی میکند. در این مراسم، افرادی از اقشار پایین (شودرا) بر روی ته مانده غذای باقی مانده از جشن برهماها میغلتند تا بیماری و پلیدی از آنها دور شود. این غذاها بر روی برگ درخت موز ریخته شدهاند.
▧ تصویر در دسترس نیست
▧ تصویر در دسترس نیست
Kishe Mehr
آخه این مسخره بازیا چیه
بچه رو می اندازی پایین و اگر گرفتیش خوبه و اگر نشد خوب نیست؟ اخه یه طفل معصوم....
و یا روی آشغال غلط میزنند تا سالم بمونند!!!؟؟؟؟!!! این که خودش مریضی رو میاره!
فکر کنم بطور کلی هندی ها هرموقع بیکار میشن میگن بذار امروز یه آئین جدید و حتی خدای جدیدی خلق بکنیم!
pAshMak
▧ تصویر در دسترس نیست
Kishe Mehr
نگفته خودم میدونم که یه تخته که هیچی شیش تخته شون کمه
pAshMak
نسوزی؟؟
▧ تصویر در دسترس نیست
Kishe Mehr
فکر نمیکنی ناگفته پیدا بود و ربطی به سوختن و نسوختن نداشت؟
pAshMak
بکاربردن این کلمه همیشه به سوختن ربط داره
▧ تصویر در دسترس نیست
Kishe Mehr
در نظر شما بله اما فی الواقع
آخرین ورود:
شما در حال مشاهده نسخه کامل سایت هستید. ←نسخه موبایل→