گرچه حافظه های کامپیوتری فشرده تر شدهاند و اطلاعات بیشتری را در خود جای دادهاند، اما باز هم طراحان و سازندگان این قطعات، راضی نیستند و از هم اکنون به فکر تولید نسل بعدی حافظه های کامپیوتر و حتی نسل بعد از آن هستند. اشتهای ما برای حافظههای کامپیوتری سیری ناپذیر است.هرچه ظرفیت حافظهها بیشتر می شود، نیازهای تازه ما هم افزایش می یابند و روز به روز فضای بیشتری برای ذخیره اطلاعات لازم داریم. شیوه ها و ابزارهای رایج ذخیره اطلاعات، همگی در حال تغییر هستند تا با نیازهای ما تطبیق پیدا کنند. گرچه حافظه های کامپیوتری فشرده تر شدهاند و اطلاعات بیشتری را در خود جای دادهاند، اما باز هم طراحان و سازندگان این قطعات، راضی نیستند و از هم اکنون به فکر تولید نسل بعدی حافظه های کامپیوتر و حتی نسل بعد از آن هستند. برای مثال، نسل تازه دیسکهای نوری که به تازگی به بازار عرضه شدهاند، تا ۲۵ گیگا بایت ظرفیت دارند، اما در همین حال، کارشناسان به دنبال یافتن جایگزینی هستند که ظرفیتی بیش از این داشته باشد. این دیسکهای نوری، از لیزر آبی به جای قرمز استفاده می کنند و به همین دلیل "بلو – ری" نامیده می شوند. لیزر آبی دقیقتر از لیزر قرمز است و می تواند اطلاعات بیشتری را در جای کمتری ذخیره کند. دکتر پیتر توروک از ایمپریال کالج لندن می گوید: "دیسکهای بلو – ری، نسل بعدی حافظه های کامپیوتری، پس از ظهور دی وی دی هستند. این دیسکها قادر خواهند بود در هر لایه ۲۵ گیگا بایت اطلاعات را ذخیره کنند." اما او حتی این میزان را کافی نمی داند: "ما می خواهیم این ظرفیت را به پنج برابر افزایش دهیم." اشتهای ما برای حافظه های کامپیوتری، واقعا سیری ناپذیر است.
کوچک، زیباست داده ها و اطلاعات کامپیوتری در قالب رشته هایی از صفر و یک ذخیره می شوند. این "صفر و یک"ها یا داده های دیجیتال به صورت برجستگیهایی بر روی سطح دیسک نقش می بندند که اشعه لیزر را باز می تابند. هر نقطهای که برجسته باشد و اشعه را منعکس کند، دارای ارزش "یک" و اگر فاقد برجستگی باشد و اشعه را بازنگرداند دارای ارزش "صفر" خواهد بود. به این ترتیب، هر نقطه از سطح دیسک می تواند حاوی یک بیت داده باشد. اما دیسک خوانی که دکتر توروک طراحی کرده است نه تنها بازتاب اشعه لیزر را دریافت می کند بلکه زاویه تابش این اشعه را هم اندازه میگیرد. اکنون، به جای استفاده از یک و صفر، هر برجستگی بر روی سطح دیسک می تواند اطلاعات بیشتری را ذخیره کند. به این ترتیب می توان از سطح دیسک، استفاده بیشتری برد و فضای کمتری را برای ذخیره اطلاعات بیشتری صرف کرد. این نکته از آنجا اهمیت دارد که امروزه در دنیای تکنولوژی، "کوچک" جای "بزرگ" را می گیرد و رقابت اصلی در مهندسی بر سر این است که چگونه همه چیز را در فضای بسیار تنگی گنجاند. آدریان مارس، آینده شناس، که در زمینه ترسیم آینده جهان مطالعه می کند، می گوید: "هدف غایی بشریت رسیدن به همان سطح تکاملی است که در بدن انسان دیده می شود؛ جایی که هر مولکول به تنهایی کارکرد محسوسی را انجام می دهد." او به همین دلیل، روش تازه شرکت هیولت پاکارد را برای استفاده از مولکولهای جداگانه و منفرد در ذخیره اطلاعات، "گام بزرگی به پیش" توصیف می کند. "هیولت پاکارد در تقاطع میان دو سیم، توانسته مولکولهایی را جای دهد که تقریبا جداگانه و منفرد هستند. در این تقاطع، حدود هزار مولکول جای گرفتهاند. این مولکولها به جریان الکتریکی که از یک سیم به سیم دیگر منتقل می شود، واکنش نشان می دهند و می توانند موقعیت خود را تغییر دهند."
jahani
گرچه حافظه های کامپیوتری فشرده تر شدهاند و اطلاعات بیشتری را در خود جای دادهاند، اما باز هم طراحان و سازندگان این قطعات، راضی نیستند و از هم اکنون به فکر تولید نسل بعدی حافظه های کامپیوتر و حتی نسل بعد از آن هستند.
اشتهای ما برای حافظههای کامپیوتری سیری ناپذیر است.هرچه ظرفیت حافظهها بیشتر می شود، نیازهای تازه ما هم افزایش می یابند و روز به روز فضای بیشتری برای ذخیره اطلاعات لازم داریم.
شیوه ها و ابزارهای رایج ذخیره اطلاعات، همگی در حال تغییر هستند تا با نیازهای ما تطبیق پیدا کنند.
گرچه حافظه های کامپیوتری فشرده تر شدهاند و اطلاعات بیشتری را در خود جای دادهاند، اما باز هم طراحان و سازندگان این قطعات، راضی نیستند و از هم اکنون به فکر تولید نسل بعدی حافظه های کامپیوتر و حتی نسل بعد از آن هستند.
برای مثال، نسل تازه دیسکهای نوری که به تازگی به بازار عرضه شدهاند، تا ۲۵ گیگا بایت ظرفیت دارند، اما در همین حال، کارشناسان به دنبال یافتن جایگزینی هستند که ظرفیتی بیش از این داشته باشد.
این دیسکهای نوری، از لیزر آبی به جای قرمز استفاده می کنند و به همین دلیل "بلو – ری" نامیده می شوند. لیزر آبی دقیقتر از لیزر قرمز است و می تواند اطلاعات بیشتری را در جای کمتری ذخیره کند.
دکتر پیتر توروک از ایمپریال کالج لندن می گوید: "دیسکهای بلو – ری، نسل بعدی حافظه های کامپیوتری، پس از ظهور دی وی دی هستند. این دیسکها قادر خواهند بود در هر لایه ۲۵ گیگا بایت اطلاعات را ذخیره کنند."
اما او حتی این میزان را کافی نمی داند: "ما می خواهیم این ظرفیت را به پنج برابر افزایش دهیم."
اشتهای ما برای حافظه های کامپیوتری، واقعا سیری ناپذیر است.
کوچک، زیباست
داده ها و اطلاعات کامپیوتری در قالب رشته هایی از صفر و یک ذخیره می شوند. این "صفر و یک"ها یا داده های دیجیتال به صورت برجستگیهایی بر روی سطح دیسک نقش می بندند که اشعه لیزر را باز می تابند.
هر نقطهای که برجسته باشد و اشعه را منعکس کند، دارای ارزش "یک" و اگر فاقد برجستگی باشد و اشعه را بازنگرداند دارای ارزش "صفر" خواهد بود. به این ترتیب، هر نقطه از سطح دیسک می تواند حاوی یک بیت داده باشد.
اما دیسک خوانی که دکتر توروک طراحی کرده است نه تنها بازتاب اشعه لیزر را دریافت می کند بلکه زاویه تابش این اشعه را هم اندازه میگیرد. اکنون، به جای استفاده از یک و صفر، هر برجستگی بر روی سطح دیسک می تواند اطلاعات بیشتری را ذخیره کند.
به این ترتیب می توان از سطح دیسک، استفاده بیشتری برد و فضای کمتری را برای ذخیره اطلاعات بیشتری صرف کرد.
این نکته از آنجا اهمیت دارد که امروزه در دنیای تکنولوژی، "کوچک" جای "بزرگ" را می گیرد و رقابت اصلی در مهندسی بر سر این است که چگونه همه چیز را در فضای بسیار تنگی گنجاند.
آدریان مارس، آینده شناس، که در زمینه ترسیم آینده جهان مطالعه می کند، می گوید: "هدف غایی بشریت رسیدن به همان سطح تکاملی است که در بدن انسان دیده می شود؛ جایی که هر مولکول به تنهایی کارکرد محسوسی را انجام می دهد."
او به همین دلیل، روش تازه شرکت هیولت پاکارد را برای استفاده از مولکولهای جداگانه و منفرد در ذخیره اطلاعات، "گام بزرگی به پیش" توصیف می کند.
"هیولت پاکارد در تقاطع میان دو سیم، توانسته مولکولهایی را جای دهد که تقریبا جداگانه و منفرد هستند. در این تقاطع، حدود هزار مولکول جای گرفتهاند. این مولکولها به جریان الکتریکی که از یک سیم به سیم دیگر منتقل می شود، واکنش نشان می دهند و می توانند موقعیت خود را تغییر دهند."