عدم موفقیت در دو استراتژی قبل شما را به سمت مرحله سوم، یعنی قانون هرج و مرج هدایت می کند. این استراتژی این نظریه را که مشکلات زناشویی قابل حل می باشند را رد می کند و "هر کس کار خودش را می کند" جای آنرا می گیرد. زن و شوهر هر کدام کارهایی را انجام می دهند که مطابق میل خودشان است و هر دو از انجام دادن کارهایی که طرف مقابل به انها پیشنهاد می کند خودداری می کنند.
این استراتژی تنها یک گام با طلاق فاصله دارد و معمولا زوج هایی که توانایی حل مشکلات خود را ندارند به سوی این شیوه روی می آورند. به عنوان مثال ممکن است شما فرزند خود را به خانه مادرشوهرتان ببرید و به او بگویید که نوبت شوهرتان بوده که از او مراقبت کند. همسرتان به محض اینکه متوجه تماس مادرش می شود گوشی تلفن را برنداشته و از خود بی توجهی نشان می دهد. این امر به منزله برطرف شدن مشکل نیست بلکه به عنوان نوعی چشم پوشی کردن از مشکلات به شمار می رود.
این نوع استراتژی سطوح مختلفی دارد که یکی از این سطوح: هرج و مرج محدود است. به این معنا که تنها یکی از زوجین به طور کامل از زیر مسئولیت های خود شانه خالی می کند. در این حالت شوهرتان تصمیم میگیرد که در مسائل مربوط به فرزند هیچ دخالتی نداشته و تمام کارها را بر روی دوش شما می گذارد. البته به شما هم اجبار نمی کند که باید حتما کاری را انجام دهید، بلکه فقط نسبت به این امور بی توجهی از خود نشان می دهد. از سوی دیگر شما نیز تمام مسئولیت ها را به عهده می گیرید زیرا به طور کامل از وظایف خود دست نکشیده اید. مانند هرج و مرج کامل، هرج و مرج محدود نیز منجر به طلاق می شود. در حقیقت، این یکی از معمول ترین دلایلی است که خانم ها، شوهرانشان را ترک می کنند
زوجین چگونه باید مشکلاتشان را رفع کنند خوشبختانه هنوز یک استراتژی دیگر نیز باقی مانده است. و چیزی نیست جز قانون دموکراسی. این تکنیک بر اساس توافق مشترک پایه ریزی می شود (هیچ گاه هیچ کاری بدون رضایت کامل دو طرف انجام نمی شود). زمان استفاده از این نوع استراتژی زن و شوهر هیچ تصمیمی را اتخاذ نمی کنند مگر اینکه طرف مقابل موافقت کامل خود را با آن مقوله، اعلام کند.
برخلاف قانون عمومی دموکراسی که رای اکثریت به رای اقلیت تحمیل می شود، در زندگی زناشویی اکثریت و اقلیتی وجود ندارد و به همین دلیل رای نهایی با اتفاق نظر همه جانبه دو طرف اتخاذ می گردد. هیچ یک از طرفین نظر خود را به شخص مقابل تحمیل نمی کند. و رای توافقی برای دو نفر 100% در نظر گرفته می شود.
jahani
این استراتژی تنها یک گام با طلاق فاصله دارد و معمولا زوج هایی که توانایی حل مشکلات خود را ندارند به سوی این شیوه روی می آورند. به عنوان مثال ممکن است شما فرزند خود را به خانه مادرشوهرتان ببرید و به او بگویید که نوبت شوهرتان بوده که از او مراقبت کند. همسرتان به محض اینکه متوجه تماس مادرش می شود گوشی تلفن را برنداشته و از خود بی توجهی نشان می دهد. این امر به منزله برطرف شدن مشکل نیست بلکه به عنوان نوعی چشم پوشی کردن از مشکلات به شمار می رود.
این نوع استراتژی سطوح مختلفی دارد که یکی از این سطوح: هرج و مرج محدود است. به این معنا که تنها یکی از زوجین به طور کامل از زیر مسئولیت های خود شانه خالی می کند. در این حالت شوهرتان تصمیم میگیرد که در مسائل مربوط به فرزند هیچ دخالتی نداشته و تمام کارها را بر روی دوش شما می گذارد. البته به شما هم اجبار نمی کند که باید حتما کاری را انجام دهید، بلکه فقط نسبت به این امور بی توجهی از خود نشان می دهد. از سوی دیگر شما نیز تمام مسئولیت ها را به عهده می گیرید زیرا به طور کامل از وظایف خود دست نکشیده اید. مانند هرج و مرج کامل، هرج و مرج محدود نیز منجر به طلاق می شود. در حقیقت، این یکی از معمول ترین دلایلی است که خانم ها، شوهرانشان را ترک می کنند
زوجین چگونه باید مشکلاتشان را رفع کنند
خوشبختانه هنوز یک استراتژی دیگر نیز باقی مانده است. و چیزی نیست جز قانون دموکراسی. این تکنیک بر اساس توافق مشترک پایه ریزی می شود (هیچ گاه هیچ کاری بدون رضایت کامل دو طرف انجام نمی شود). زمان استفاده از این نوع استراتژی زن و شوهر هیچ تصمیمی را اتخاذ نمی کنند مگر اینکه طرف مقابل موافقت کامل خود را با آن مقوله، اعلام کند.
برخلاف قانون عمومی دموکراسی که رای اکثریت به رای اقلیت تحمیل می شود، در زندگی زناشویی اکثریت و اقلیتی وجود ندارد و به همین دلیل رای نهایی با اتفاق نظر همه جانبه دو طرف اتخاذ می گردد. هیچ یک از طرفین نظر خود را به شخص مقابل تحمیل نمی کند. و رای توافقی برای دو نفر 100% در نظر گرفته می شود.