ماهیت محرک ممکن است برای برخی کودکان، مشکل توجهی ایجاد کند. جدای از موضوعات تکراری برنامه های تلویزیونی و ویدئویی، برنامه هایی که توجه کودکان را به شدت به خود معطوف می کنند (مانند تمرکزهای گذرا، فلاش های رنگی، حرکات سریع در میدان بینایی محیطی، صداهای بلند ناگهانی و غیره)، بهترین شیوه برای به خدمت گرفتن توجه کودکان به شکل غیرارادی می باشند. چنین تجاربی، کودک را از عملکرد مستقل براساس توانمندی های ذهنی خود در فعالیت هایی مانند بازی ها، سرگرمی ها، تعاملات اجتماعی و غیره محروم می کنند.
نظام کنترل اجرایی مغز، یا قشر پره فرونتال، مسئول برنامه ریزی، سازماندهی و نظم بخشیدن به رفتار در قضاوت توجه خود آگاهانه می باشد.
این قابلیت ها در دوران کودکی و در سنین جوانی و بلوغ رشد و توسعه می یابند، اما بررسی ها نشان داده است، برنامه های بی محتوای تلویزیونی و ویدئویی یا بازی های کامپیوتری می توانند،بر رشد و توسعه این بخش از مغز تأثیر گذارند. در بین کودکانی که بیشتر تلویزیون و ویدئو تماشا می کنند، اضافه وزن بیشتر است. تماشای این برنامه ها علاوه بر این که از تحرک کودکان می کاهد، غالباً با صرف مواد غذایی مورد علاقه کودکان همراه است. ضمن اینکه تبلیغ مواد غذایی پر انرژی در حین برنامه ها و تحریک کودکان به تهیه و خوردن آنها، مورد مهمی است که نباید فراموش شود.
راه کارهای پیش نهادی
1- مدت زمانی را که کودک به تماشای برنامه های تلویزیونی و یا ویدئویی می پردازد مشخص کرده و سپس بسته به سن کودک، آن را به مدت زمان معینی محدود کنید (یک ساعت برای کودکان سن پیش دبستانی و 2-1 ساعت برای کودکان بزرگ تر).
2- با کودکان دوره آموزش پیش دبستانی و بزرگتر می توانید، درباره تدوین یک برنامه هفتگی تماشای تلویزیون مشورت کرده و به توافق برسید. بدین ترتیب، تلویزیون تنها برای تماشای برنامه مورد نظر روشن شده و در پایان برنامه، خاموش می شود.
3- انجام تکالیف مدرسه در اولویت است و نباید در حین آن تلویزیون روشن باشد.
4- در مورد خردسالان نیز لازم است از ابتدا نسبت به تماشای برنامه های نامناسب یا زیاده از حد، سیاست مشخصی اتخاذ شود تا بتوان در این زمینه، عادات مناسبی را پی ریزی کرد.
5- در صورت مشاهده مشکلات کم توجهی در کودک پیشنهاد می شود که برای مدتی تماشای تلویزیون محدود گردد.
6- والدین لازم است بر مضمون و محتوای برنامه هایی که کودک در سنین مختلف تماشا می کند، نظارت داشته باشند.
7- والدین می توانند با شرکت در تماشای برنامه دلخواه کودک و صحبت درباره آن، پرسیدن سؤال، و کمک در فهم پیام آن، از فرصت موجود به عنوان یک تجربه یادگیری استفاده کنند.
8- نباید از تماشای برنامه دلخواه کودک به عنوان یک ابزار تشویق و یا تنبیه استفاده کرد، زیرا با این کار تنها ارزش آن در نزد کودک بالا برده می شود.
jahani
نظام کنترل اجرایی مغز، یا قشر پره فرونتال، مسئول برنامه ریزی، سازماندهی و نظم بخشیدن به رفتار در قضاوت توجه خود آگاهانه می باشد.
این قابلیت ها در دوران کودکی و در سنین جوانی و بلوغ رشد و توسعه می یابند، اما بررسی ها نشان داده است، برنامه های بی محتوای تلویزیونی و ویدئویی یا بازی های کامپیوتری می توانند،بر رشد و توسعه این بخش از مغز تأثیر گذارند. در بین کودکانی که بیشتر تلویزیون و ویدئو تماشا می کنند، اضافه وزن بیشتر است. تماشای این برنامه ها علاوه بر این که از تحرک کودکان می کاهد، غالباً با صرف مواد غذایی مورد علاقه کودکان همراه است. ضمن اینکه تبلیغ مواد غذایی پر انرژی در حین برنامه ها و تحریک کودکان به تهیه و خوردن آنها، مورد مهمی است که نباید فراموش شود.
راه کارهای پیش نهادی
1- مدت زمانی را که کودک به تماشای برنامه های تلویزیونی و یا ویدئویی می پردازد مشخص کرده و سپس بسته به سن کودک، آن را به مدت زمان معینی محدود کنید (یک ساعت برای کودکان سن پیش دبستانی و 2-1 ساعت برای کودکان بزرگ تر).
2- با کودکان دوره آموزش پیش دبستانی و بزرگتر می توانید، درباره تدوین یک برنامه هفتگی تماشای تلویزیون مشورت کرده و به توافق برسید. بدین ترتیب، تلویزیون تنها برای تماشای برنامه مورد نظر روشن شده و در پایان برنامه، خاموش می شود.
3- انجام تکالیف مدرسه در اولویت است و نباید در حین آن تلویزیون روشن باشد.
4- در مورد خردسالان نیز لازم است از ابتدا نسبت به تماشای برنامه های نامناسب یا زیاده از حد، سیاست مشخصی اتخاذ شود تا بتوان در این زمینه، عادات مناسبی را پی ریزی کرد.
5- در صورت مشاهده مشکلات کم توجهی در کودک پیشنهاد می شود که برای مدتی تماشای تلویزیون محدود گردد.
6- والدین لازم است بر مضمون و محتوای برنامه هایی که کودک در سنین مختلف تماشا می کند، نظارت داشته باشند.
7- والدین می توانند با شرکت در تماشای برنامه دلخواه کودک و صحبت درباره آن، پرسیدن سؤال، و کمک در فهم پیام آن، از فرصت موجود به عنوان یک تجربه یادگیری استفاده کنند.
8- نباید از تماشای برنامه دلخواه کودک به عنوان یک ابزار تشویق و یا تنبیه استفاده کرد، زیرا با این کار تنها ارزش آن در نزد کودک بالا برده می شود.