از زمان متداول شدن استفاده از نوار کاست و ضبط صوت در دنيا انديشه ساخت ضبط صوتهاى کوچک قابل حمل هم در ذهن گردانندگان شرکتهاى بزرگ صنعتى شکل گرفت. اما سونى اولين شرکتى بود که در سال 1979 «واکمن» را روانه بازار کرد. «واکمن»ها به سرعت جاى خود را در بازار باز کردند و سودى چند ميليارد دلارى براى سازندگان خود به ارمغان آوردند. لذت گوش کردن به موسيقى در هر زمان و مکان چيزى نبود که مردم و بهخصوص نسل جوان از آن صرفنظر کنند. واکمنها بهتدريج مدرنتر و کوچکتر شدند و امکانات مختلفى براى ضبط صدا و راديو هم به آنها اضافه شد.
اما سلطه واکمنهاى سنتى از اواخر دهه 1990 به پايان رسيد.
جايگزين شدن استاندارد ديجيتال به جاى استاندارد آنالوگ و ظهور رايانهها و وسايل الکترونيک مدرن باعث شد تا نوارهاى کاست و سيستمهاى پخش آنها کمکم به خاطره مبدل شوند.
اولين دستگاه پخش صوت ديجيتال غيرمکانيکى در جهان توسط شرکت SeaHan Information Systems در سال 1997 توليد شد و پس از آن MP Man ساخته شد.
الف) Mp Man: استفاده از واکمنهاى ديجيتال يا همان mp3 Playerها با اختراع اين فرمت براى ذخيرهسازى موسيقى در اواخر دهه 90 بسيار متداول شد.
شايد يکى از مشهورترين mp3 Playerهاى نسل اول، MP Man باشد که در سال 1998 عرضه شد. اين دستگاه که اولين mp3 Player جهان نيز بود 250 دلار قيمت داشت و حافظه آن تنها 32 مگابايت بود. با اين حساب اين دستگاه حداکثر مىتوانست هشت قطعه موسيقى چهار دقيقهاى را در خود جاى دهد. البته آنهايى که از ظرفيت اين دستگاه ناراضى بودند مىتوانستند با پرداخت 77 دلار حافظه دستگاه را به 64 مگابايت ارتقا دهند.
ب) Diamond Rio PMP 300: اين دستگاه از موفقيت تجارى مناسبى برخوردار بود و باعث شد زمينه براى سرمايهگذارى و ساخت محصولات اين چنينى هموار شود. Rio PMP 300 تنها چند ماه پس از عرضه MP Man به بازار آمد و مانند سلفش تنها 32 مگابايت حافظه داشت. فروش فوقالعاده اين دستگاه در ايام کريسمس سال 98 هنوز از خاطرهها نرفته است.
همانطور که گفتيم موفقيت اين دستگاه دستاندرکاران صنعت موسيقى ديجيتال را به اين نتيجه رساند که اين صنعت، صنعتى آيندهدار است.
جالب آنکه دستاندرکاران صنعت موسيقى در آمريکا که اتحاديهاى موسوم به RIAA را در اختيار دارند و هرچند روز يکبار فرد يا افرادى را بهخاطر به اشتراکگذارى غيرقانونى موسيقى تحت تعقيب قرار مىدهند شرکت سازنده اين mp3 Player به نام Diamond را تحت تعقيب قرار دادند، زيرا معتقد بودند شرکت مذکور با ساخت دستگاه جديدش به نقض کپىرايت قطعات موسيقى کمک کرده است. خوشبختانه اين شکايت به جايى نرسيد و RIAA در دادگاه باخت.
ج) Sensory Science Rave MP2100: اين mp3 Player که در تابستان سال 1999 روانه بازار شد، اولين دستگاه از اين نوع بود که حافظه آن از همان ابتدا 64 مگابايت بود و لذا شانزده قطعه موسيقى چهار دقيقهاى را در خود جاى مىداد. حافظه اين دستگاه بهراحتى قابل ارتقا به 96 مگابايت بود. Rave MP همچنين مجهز به ميکروفن براى ضبط صدا هم بود. قابليتى که در آن زمان بسيار چشمگير بهحساب مىآمد.
jahani
از زمان متداول شدن استفاده از نوار کاست و ضبط صوت در دنيا انديشه ساخت ضبط صوتهاى کوچک قابل حمل هم در ذهن گردانندگان شرکتهاى بزرگ صنعتى شکل گرفت. اما سونى اولين شرکتى بود که در سال 1979 «واکمن» را روانه بازار کرد. «واکمن»ها به سرعت جاى خود را در بازار باز کردند و سودى چند ميليارد دلارى براى سازندگان خود به ارمغان آوردند.
لذت گوش کردن به موسيقى در هر زمان و مکان چيزى نبود که مردم و بهخصوص نسل جوان از آن صرفنظر کنند. واکمنها بهتدريج مدرنتر و کوچکتر شدند و امکانات مختلفى براى ضبط صدا و راديو هم به آنها اضافه شد.
اما سلطه واکمنهاى سنتى از اواخر دهه 1990 به پايان رسيد.
جايگزين شدن استاندارد ديجيتال به جاى استاندارد آنالوگ و ظهور رايانهها و وسايل الکترونيک مدرن باعث شد تا نوارهاى کاست و سيستمهاى پخش آنها کمکم به خاطره مبدل شوند.
اولين دستگاه پخش صوت ديجيتال غيرمکانيکى در جهان توسط شرکت SeaHan Information Systems در سال 1997 توليد شد و پس از آن MP Man ساخته شد.
الف) Mp Man: استفاده از واکمنهاى ديجيتال يا همان mp3 Playerها با اختراع اين فرمت براى ذخيرهسازى موسيقى در اواخر دهه 90 بسيار متداول شد.
شايد يکى از مشهورترين mp3 Playerهاى نسل اول، MP Man باشد که در سال 1998 عرضه شد. اين دستگاه که اولين mp3 Player جهان نيز بود 250 دلار قيمت داشت و حافظه آن تنها 32 مگابايت بود. با اين حساب اين دستگاه حداکثر مىتوانست هشت قطعه موسيقى چهار دقيقهاى را در خود جاى دهد. البته آنهايى که از ظرفيت اين دستگاه ناراضى بودند مىتوانستند با پرداخت 77 دلار حافظه دستگاه را به 64 مگابايت ارتقا دهند.
ب) Diamond Rio PMP 300: اين دستگاه از موفقيت تجارى مناسبى برخوردار بود و باعث شد زمينه براى سرمايهگذارى و ساخت محصولات اين چنينى هموار شود. Rio PMP 300 تنها چند ماه پس از عرضه MP Man به بازار آمد و مانند سلفش تنها 32 مگابايت حافظه داشت. فروش فوقالعاده اين دستگاه در ايام کريسمس سال 98 هنوز از خاطرهها نرفته است.
همانطور که گفتيم موفقيت اين دستگاه دستاندرکاران صنعت موسيقى ديجيتال را به اين نتيجه رساند که اين صنعت، صنعتى آيندهدار است.
جالب آنکه دستاندرکاران صنعت موسيقى در آمريکا که اتحاديهاى موسوم به RIAA را در اختيار دارند و هرچند روز يکبار فرد يا افرادى را بهخاطر به اشتراکگذارى غيرقانونى موسيقى تحت تعقيب قرار مىدهند شرکت سازنده اين mp3 Player به نام Diamond را تحت تعقيب قرار دادند، زيرا معتقد بودند شرکت مذکور با ساخت دستگاه جديدش به نقض کپىرايت قطعات موسيقى کمک کرده است. خوشبختانه اين شکايت به جايى نرسيد و RIAA در دادگاه باخت.
ج) Sensory Science Rave MP2100: اين mp3 Player که در تابستان سال 1999 روانه بازار شد، اولين دستگاه از اين نوع بود که حافظه آن از همان ابتدا 64 مگابايت بود و لذا شانزده قطعه موسيقى چهار دقيقهاى را در خود جاى مىداد. حافظه اين دستگاه بهراحتى قابل ارتقا به 96 مگابايت بود. Rave MP همچنين مجهز به ميکروفن براى ضبط صدا هم بود. قابليتى که در آن زمان بسيار چشمگير بهحساب مىآمد.