ساختمان گل آذين گل آذين در برنج بصورت پانيكول بوده و فرق آن با گل آذين سنبله در اين است كه در پانيكول هر سنبلك داراي دم باريك و بلندي ميباشد و به همين دليل به آن خوشه سنبل هم گفته ميشودپانيكول در ارقام مختلف برنج به شكلي فشرده، باز و يا نيمهباز است. البته از نقطه نظر اصلاحگران نباتات در توليد هيبريد و اريتههايي كه گل آنها بيشتر باز باشد بهترند زيرا مقدار دگرگشني و در نتيجه توليد بذر آنها بيشتر است.پانيكول برنج در انتهاي ساقه وجود داشته و داراي شاخههاي فرعي با محورهاي ثانوي ميباشد. خوشچهها روي دو گل كوتاه بوجود ميآيند كه نوك آن روي گلومهاي نازا (لماي عقيم) توسعه يافته است و به چند وجهي كنگرهدار تبديل ميشوند. بنابراين نوك فنجاني شكل و متورم مشابه يك زوج گلوم حقيقي است و به آن گلوم حقيقي گفته ميشود. هر خوشچه داراي محور كوچكي بنام محور سنبله است كه روي آن يك گل در محور برگك پانويه كه گلومهاي نازا نام دارد تشكيل ميشود. گلدهي در برنج از نوك گل آذين شروع شده و به سمت پايين ادامه مييابد. در موقع ظهور خوشه نياز ريشه به مواد غذايي بويژه ازت، فسفر و پتاس زياد است.
ساختمان گل در برنج گل آذين در برنج بصورت خوشهاي بوده و داراي انشعابات فرعي مي باشد و حاوي سنبلچههاي تك گلچهاي است. برنج بر خلاف ساير غلات كه 3 تا 4 پرچم دارند داراي 6 پرچم است. نافه كوتاه و بساكها بصورت دوخانهاي و داراي يك مادگي بوده كه حاوي يك تخمدان ميباشد. كلاله دو شاخه و پردار است. مادگي داراي تخمدان يك برچهاي مي باشد.برگك فرقاني يا گلوم گل دهندة لما (گلومل يا پوشينه سنبله كه ريشك روي آن ميرود) و پالئا (گلومل يا پوشينة گياهان گرامينه كه فاقد ريشك است)، همراه با گل در برگرفته شده يك گل را تشكيل ميدهند. در اطراف هر گل دو برگ بنام پوشينه (Glumelle) وجود دارد كه يكي لما (Lemma) و ديگري پالئا (Palea) ناميده ميشود. همچنين در انتهاي هر سنبله دو برگك بنام پوشه (Glume) وجود دارد. در برنج گلومها خيلي كوچك بوده و حتي ممكن است گاهي اوقات حذف شده باشند. طول گلومهاي خارجي 4/1 لما و پالئا و در بعضي از واريتهها هم اندازة لما و پالئا است. عموماً لما داراي ريشك و پالئا فاقد ريشك ميباشد. 7 تا 9 روز بعد از گل دادن لايه آلرون از تغيير شكل لاية خارجي بافت آندوسيرم بوجود ميآيد.
گرده افشاني و لقاح برنج گياهي است خود گشن و بين صفر تا 3 درصد دگرگشني دارد. گرده افشاني تقريباً همزمان با باز شدن گلها در شرايط طبيعي روي ميدهد. دماي مطلوب براي گرده افشاني در حدود 31 تا 32 درجه سانتيگراد است. در دماي پايينتر از 10 تا 13 درجهسانتيگراد و همچنين بالاتر از 60 درجه سانتيگراد گردهافشاني متوقف ميگردد.خشكي و دماي پايين ميتواند روي گرده افشاني اثر منفي داشته باشد. حداقل دما براي انجام عمل لقاح 15 درجه سانتيگراد ميباشد.زمان باز شدن گلها 8 صبح الي 2 بعدازظهر بوده و گلهاي گل آذين در بين يك دورة 7 تا 10 روزه باز ميشوند و اكثر آنها 2 تا 4 روز پس از خروج گل آذين از غلاف برگ اين كار را انجام ميدهند.
مناطق زیر کشت ایران بیش از 90% برنج ایران در استان ها شمالی تولید شده. و بقیه در اصفهان و خوزستان به صورت اندک تولید شده
تیپ ها ایرانی از تیپ ها ایرانی می توان به گرده. صدری. دم سیاه و..... اشاره کرد
ويژگي هاي تيپ هاي بومي برنج تيپ هاي بومي متعدد برنج نسبت به هريك از گونه هاي بومي ژاپني، جاوايي و هندي تمايز بيش تري يافته اند. عوامل هم القاء كنندگي تمايزيابي گونه هاي بومي و تيپ هاي بومي بايستي وابسته به عوامل محيطي زيستگاه هاي گياهي شان باشد. تفاوت حساسيت نوري و حرارتي در گل دهي، مقاومت به كم آبي در رشد، مقاومت به مقدار زياد كود و نمك هاي محيط كشت، مقاومت به تحمل غرقابي، مقاومت به درجه حرارت بالا و پايين و غيره در گونه هاي بومي مشخص شده اند. به علاوه، ويژگي ريخت شناختي ابعاد و اندازه دانه به عنوان يك شاخص موثق اوليه گونه هاي بومي در نظر گرفته مي شوند. تمايزات چنين ويژگي هايي را در ميان شش تيپ بومي ذكر شده مي توان شناخت. درحال حاضر، اگر چه يك محقق اعلام كرده است كه اين شاخص هميشه براي طبقه بندي سه گونه بومي كافي نيست.
ابعاد دانه برنج و اندازه آن به طور كلي، يكي از تفاوت هاي برجسته كولتيوارهاي هندي، جاوايي و ژاپني، شكل دانه است. با پيگيري گزارش كاتو ( 1930 ) در باره شكل دانه در هندي و ژاپني، ماتسو سه تيپ دانه: A) كوتاه، B) بزرگ و C) بلند را تأييد كرد. اين سه تيپ دانه به ترتيب به صورت ژاپني، جاوايي و هندي نشان داده شدند. عموما، هندي، دانه باريك و جاوايي دانه بزرگ، در صورتي كه كولتيوارهاي ژاپني دانه كوچك و كوتاه كه در مقطع عرضي گردند. بيش تر كولتيوارهاي هند، هندوچين، چين جنوبي، تايوان و فيليپين از هندي اند ( تيپ C ). تعداد زيادي از كولتيوارهاي جاوا، چين شمالي و غربي، اروپا، آمريكا و بيش تر برنج ديم ژاپني متعلق به جاوايي ( تيپ B ) است. برنج آبي ژاپن و كولتيوارهاي منچوري خيلي شبيه ژاپني اند ( تيپ A ). وتب و آكي هاما شكل دانه هاي برنج باستاني كه در برمه، تايلند و كلمبيا كشت شده بود، بررسي كردند. آن ها وجود كولتيوارهاي اوليه را در دامنه كوه هاي هيماليا كه به هندي و ژاپني تمايز نيافتند، پيشنهاد كردند. آن ها به منشأ برنج زراعي نيز مي انديشيد همان طور كه در بالا اشاره گرديد، در نوع بومي هندي كولتيوارهاي دانه كوتاه مانند بورو تأييد شده است. يك تئوري وجود دارد كه تمايز يابي اختصاصي شكل دانه را در انواع بومي برنج آسيايي نشان مي دهد كه ممكن است در نتيجه پاسخ به اختلاف درجه حرارت در آن ها باشد.
شرایط مناسب برای کشت برنج دما: میانگین دمای مورد نیاز برنج هنگام رشد باید بین 20 تا 37 درجه سانتیگراد باشد. پایین بودن دما در اوایل فصل زراعی یا آبیاری مزرعه با آب سرد سبب میشود که زمان رسیدن دانهها به تأخیر افتد. بالا بودن دما هم موجب کاهش تعداد سنبلچههای بارور و وزن دانهها میشود. نور: نور هم یکی از عوامل مؤثر در رشد گیاه است. شدت نور در اوایل فصل زراعی شاید عامل محدود کنندهای برای رشد برنج به حساب آید. اما با نزدیک شدن به پایان فصل زراعی ، بویژه موقع تشکیل خوشه ، رقابت برای جذب نور بین بوتهها افزایش مییابد. رطوبت: مناسبترین میزان رطوبت برای گلدهی گیاه برنج ، 70 تا 80 درصد است. رطوبت کمتر از 40 درصد ، عامل بازدارندهای برای گلدهی گیاه به شمار میرود. وزش باد و ریزش باران و تگرگ ، در زمان گلدهی زیانبار است. همچنین بارندگی موقع برداشت محصول هم عملیات مربوط به خشک شدن محصول را به تأخیر میاندازد. برنج ، کلا گیاه آب دوستی به شمار میرود، ولی آبزی نیست. چون ریشه گیاهان آبزی قادر نیست که تارهای کشنده و ریشههای فرعی تولید کند. در حالی که ریشه برنج هم تار کشنده و هم ریشه فرعی دارد. آب: آب مورد نیاز برنج از سایر غلات بیشتر است. هشتاد درصد آب مورد نیاز محصول برنج تولید شده در جهان بویژه در نقاط استوایی ، از آب باران تأمین میگردد. 20 درصد باقی مانده را از آب رودخانه و آب چاه تأمین مینمایند. نتایج بدست آمده نشان داده که اگر دمای آب کمتر از 19 درجه سانتیگراد باشد، زمان رسیدن دانه به تأخیر میافتد. اگر هم از 30 درجه بیشتر باشد، گسترش ریشه و میزان عملکرد گیاه برنج به دلیل محدود بودن اکسیژن موجود در آب ، کم میشود و بازدهی گیاه کاهش مییابد. خاک: برنج در خاکهای مختلف ، از فقیر تا غنی که تنها آب مورد نیاز گیاه تأمین باشد به عمل میآید. البته مقدار آب مصرفی در خاکهای سبک بیش از خاکهای سنگین است. مناسبترین خاک برای کشت برنج ، خاک رسی با لایه غیر قابل نفوذ در عمق 50 تا 150 سانتیمتری و همراه با مقدار زیادی مواد آلی است. برنج اصولا نسبت به شوری خاک و شوری آب مقاوم است. در صورتی که آب کافی برای شستشوی نمک خاک وجود داشته باشد، میتوان از برنج برای اصلاح خاکهای شور استفاده نمود.
بازتاب اثر درجه حرارت نسبت به رشد بازتاب حرارتي كولتيوارهاي گرمسيري، مانند: جوانه زني بذر، پنجه دهي، رشد نشاء، مدت زمان رشد و طول ساقه، به طوري كه تا كنون شناخته شده است، نسبت به كولتيوارهاي مناطق معتدل تفاوت بسياري دارند. به هرحال، روابط بين تيپ هاي بومي و بازتاب درجه حرارت در رشد، روظرفيت پنجه دهي در شش تيپ بومي كولتيوارهاي هندي و ژاپني در تركيبات مختلف نور و درجه حرارت در اتاقك هاي رشد كاملا كنترل شده، مورد مطالعه قرار گرفت. كاكي زاكي، پيشنهاد كرد كه در شدت نور پايين و در درجه حرارت پايين بدون توجه به تيپ بومي، ميزان پنجه دهي در درجه حرارت پايين بيش تر ازبروز زردي پهنك برگ در درجه حرارت پايين ( 15 درجه سانتي گراد ) در ميان شش تيپ بومي آسيايي، اوس، تجره، بولو، و كولتيوارهاي ژاپني آزمايش شد. اوس و تجره زردي شديدي پيدا كردند. ژاپني و بولو، به ويژه ژاپني در درجه حرارت پائين تحمل بيش تري نسبت به زردي را نشان داد. بورو تيپ متوسط بين بولو و اوس يا تجره بود.
jahani
ساختمان گل آذين
گل آذين در برنج بصورت پانيكول بوده و فرق آن با گل آذين سنبله در اين است كه در پانيكول هر سنبلك داراي دم باريك و بلندي ميباشد و به همين دليل به آن خوشه سنبل هم گفته ميشودپانيكول در ارقام مختلف برنج به شكلي فشرده، باز و يا نيمهباز است. البته از نقطه نظر اصلاحگران نباتات در توليد هيبريد و اريتههايي كه گل آنها بيشتر باز باشد بهترند زيرا مقدار دگرگشني و در نتيجه توليد بذر آنها بيشتر است.پانيكول برنج در انتهاي ساقه وجود داشته و داراي شاخههاي فرعي با محورهاي ثانوي ميباشد. خوشچهها روي دو گل كوتاه بوجود ميآيند كه نوك آن روي گلومهاي نازا (لماي عقيم) توسعه يافته است و به چند وجهي كنگرهدار تبديل ميشوند. بنابراين نوك فنجاني شكل و متورم مشابه يك زوج گلوم حقيقي است و به آن گلوم حقيقي گفته ميشود. هر خوشچه داراي محور كوچكي بنام محور سنبله است كه روي آن يك گل در محور برگك پانويه كه گلومهاي نازا نام دارد تشكيل ميشود. گلدهي در برنج از نوك گل آذين شروع شده و به سمت پايين ادامه مييابد. در موقع ظهور خوشه نياز ريشه به مواد غذايي بويژه ازت، فسفر و پتاس زياد است.
ساختمان گل در برنج
گل آذين در برنج بصورت خوشهاي بوده و داراي انشعابات فرعي مي باشد و حاوي سنبلچههاي تك گلچهاي است. برنج بر خلاف ساير غلات كه 3 تا 4 پرچم دارند داراي 6 پرچم است. نافه كوتاه و بساكها بصورت دوخانهاي و داراي يك مادگي بوده كه حاوي يك تخمدان ميباشد. كلاله دو شاخه و پردار است. مادگي داراي تخمدان يك برچهاي مي باشد.برگك فرقاني يا گلوم گل دهندة لما (گلومل يا پوشينه سنبله كه ريشك روي آن ميرود) و پالئا (گلومل يا پوشينة گياهان گرامينه كه فاقد ريشك است)، همراه با گل در برگرفته شده يك گل را تشكيل ميدهند. در اطراف هر گل دو برگ بنام پوشينه (Glumelle) وجود دارد كه يكي لما (Lemma) و ديگري پالئا (Palea) ناميده ميشود. همچنين در انتهاي هر سنبله دو برگك بنام پوشه (Glume) وجود دارد. در برنج گلومها خيلي كوچك بوده و حتي ممكن است گاهي اوقات حذف شده باشند. طول گلومهاي خارجي 4/1 لما و پالئا و در بعضي از واريتهها هم اندازة لما و پالئا است. عموماً لما داراي ريشك و پالئا فاقد ريشك ميباشد. 7 تا 9 روز بعد از گل دادن لايه آلرون از تغيير شكل لاية خارجي بافت آندوسيرم بوجود ميآيد.
گرده افشاني و لقاح
برنج گياهي است خود گشن و بين صفر تا 3 درصد دگرگشني دارد. گرده افشاني تقريباً همزمان با باز شدن گلها در شرايط طبيعي روي ميدهد. دماي مطلوب براي گرده افشاني در حدود 31 تا 32 درجه سانتيگراد است. در دماي پايينتر از 10 تا 13 درجهسانتيگراد و همچنين بالاتر از 60 درجه سانتيگراد گردهافشاني متوقف ميگردد.خشكي و دماي پايين ميتواند روي گرده افشاني اثر منفي داشته باشد. حداقل دما براي انجام عمل لقاح 15 درجه سانتيگراد ميباشد.زمان باز شدن گلها 8 صبح الي 2 بعدازظهر بوده و گلهاي گل آذين در بين يك دورة 7 تا 10 روزه باز ميشوند و اكثر آنها 2 تا 4 روز پس از خروج گل آذين از غلاف برگ اين كار را انجام ميدهند.
مناطق زیر کشت ایران
بیش از 90% برنج ایران در استان ها شمالی تولید شده. و بقیه در اصفهان و خوزستان به صورت اندک تولید شده
تیپ های بین الملی برنج
* تیپ جاوهای
* تیپ ژاپنی
* نیپ هندی
تیپ ها ایرانی
از تیپ ها ایرانی می توان به گرده. صدری. دم سیاه و..... اشاره کرد
ويژگي هاي تيپ هاي بومي برنج
تيپ هاي بومي متعدد برنج نسبت به هريك از گونه هاي بومي ژاپني، جاوايي و هندي تمايز بيش تري يافته اند. عوامل هم القاء كنندگي تمايزيابي گونه هاي بومي و تيپ هاي بومي بايستي وابسته به عوامل محيطي زيستگاه هاي گياهي شان باشد. تفاوت حساسيت نوري و حرارتي در گل دهي، مقاومت به كم آبي در رشد، مقاومت به مقدار زياد كود و نمك هاي محيط كشت، مقاومت به تحمل غرقابي، مقاومت به درجه حرارت بالا و پايين و غيره در گونه هاي بومي مشخص شده اند. به علاوه، ويژگي ريخت شناختي ابعاد و اندازه دانه به عنوان يك شاخص موثق اوليه گونه هاي بومي در نظر گرفته مي شوند. تمايزات چنين ويژگي هايي را در ميان شش تيپ بومي ذكر شده مي توان شناخت. درحال حاضر، اگر چه يك محقق اعلام كرده است كه اين شاخص هميشه براي طبقه بندي سه گونه بومي كافي نيست.
ابعاد دانه برنج و اندازه آن
به طور كلي، يكي از تفاوت هاي برجسته كولتيوارهاي هندي، جاوايي و ژاپني، شكل دانه است. با پيگيري گزارش كاتو ( 1930 ) در باره شكل دانه در هندي و ژاپني، ماتسو سه تيپ دانه: A) كوتاه، B) بزرگ و C) بلند را تأييد كرد. اين سه تيپ دانه به ترتيب به صورت ژاپني، جاوايي و هندي نشان داده شدند. عموما، هندي، دانه باريك و جاوايي دانه بزرگ، در صورتي كه كولتيوارهاي ژاپني دانه كوچك و كوتاه كه در مقطع عرضي گردند. بيش تر كولتيوارهاي هند، هندوچين، چين جنوبي، تايوان و فيليپين از هندي اند ( تيپ C ). تعداد زيادي از كولتيوارهاي جاوا، چين شمالي و غربي، اروپا، آمريكا و بيش تر برنج ديم ژاپني متعلق به جاوايي ( تيپ B ) است. برنج آبي ژاپن و كولتيوارهاي منچوري خيلي شبيه ژاپني اند ( تيپ A ). وتب و آكي هاما شكل دانه هاي برنج باستاني كه در برمه، تايلند و كلمبيا كشت شده بود، بررسي كردند. آن ها وجود كولتيوارهاي اوليه را در دامنه كوه هاي هيماليا كه به هندي و ژاپني تمايز نيافتند، پيشنهاد كردند. آن ها به منشأ برنج زراعي نيز مي انديشيد همان طور كه در بالا اشاره گرديد، در نوع بومي هندي كولتيوارهاي دانه كوتاه مانند بورو تأييد شده است. يك تئوري وجود دارد كه تمايز يابي اختصاصي شكل دانه را در انواع بومي برنج آسيايي نشان مي دهد كه ممكن است در نتيجه پاسخ به اختلاف درجه حرارت در آن ها باشد.
شرایط مناسب برای کشت برنج
دما: میانگین دمای مورد نیاز برنج هنگام رشد باید بین 20 تا 37 درجه سانتیگراد باشد. پایین بودن دما در اوایل فصل زراعی یا آبیاری مزرعه با آب سرد سبب میشود که زمان رسیدن دانهها به تأخیر افتد. بالا بودن دما هم موجب کاهش تعداد سنبلچههای بارور و وزن دانهها میشود. نور: نور هم یکی از عوامل مؤثر در رشد گیاه است. شدت نور در اوایل فصل زراعی شاید عامل محدود کنندهای برای رشد برنج به حساب آید. اما با نزدیک شدن به پایان فصل زراعی ، بویژه موقع تشکیل خوشه ، رقابت برای جذب نور بین بوتهها افزایش مییابد. رطوبت: مناسبترین میزان رطوبت برای گلدهی گیاه برنج ، 70 تا 80 درصد است. رطوبت کمتر از 40 درصد ، عامل بازدارندهای برای گلدهی گیاه به شمار میرود. وزش باد و ریزش باران و تگرگ ، در زمان گلدهی زیانبار است. همچنین بارندگی موقع برداشت محصول هم عملیات مربوط به خشک شدن محصول را به تأخیر میاندازد. برنج ، کلا گیاه آب دوستی به شمار میرود، ولی آبزی نیست. چون ریشه گیاهان آبزی قادر نیست که تارهای کشنده و ریشههای فرعی تولید کند. در حالی که ریشه برنج هم تار کشنده و هم ریشه فرعی دارد. آب: آب مورد نیاز برنج از سایر غلات بیشتر است. هشتاد درصد آب مورد نیاز محصول برنج تولید شده در جهان بویژه در نقاط استوایی ، از آب باران تأمین میگردد. 20 درصد باقی مانده را از آب رودخانه و آب چاه تأمین مینمایند. نتایج بدست آمده نشان داده که اگر دمای آب کمتر از 19 درجه سانتیگراد باشد، زمان رسیدن دانه به تأخیر میافتد. اگر هم از 30 درجه بیشتر باشد، گسترش ریشه و میزان عملکرد گیاه برنج به دلیل محدود بودن اکسیژن موجود در آب ، کم میشود و بازدهی گیاه کاهش مییابد. خاک: برنج در خاکهای مختلف ، از فقیر تا غنی که تنها آب مورد نیاز گیاه تأمین باشد به عمل میآید. البته مقدار آب مصرفی در خاکهای سبک بیش از خاکهای سنگین است. مناسبترین خاک برای کشت برنج ، خاک رسی با لایه غیر قابل نفوذ در عمق 50 تا 150 سانتیمتری و همراه با مقدار زیادی مواد آلی است. برنج اصولا نسبت به شوری خاک و شوری آب مقاوم است. در صورتی که آب کافی برای شستشوی نمک خاک وجود داشته باشد، میتوان از برنج برای اصلاح خاکهای شور استفاده نمود.
بازتاب اثر درجه حرارت نسبت به رشد
بازتاب حرارتي كولتيوارهاي گرمسيري، مانند: جوانه زني بذر، پنجه دهي، رشد نشاء، مدت زمان رشد و طول ساقه، به طوري كه تا كنون شناخته شده است، نسبت به كولتيوارهاي مناطق معتدل تفاوت بسياري دارند. به هرحال، روابط بين تيپ هاي بومي و بازتاب درجه حرارت در رشد، روظرفيت پنجه دهي در شش تيپ بومي كولتيوارهاي هندي و ژاپني در تركيبات مختلف نور و درجه حرارت در اتاقك هاي رشد كاملا كنترل شده، مورد مطالعه قرار گرفت. كاكي زاكي، پيشنهاد كرد كه در شدت نور پايين و در درجه حرارت پايين بدون توجه به تيپ بومي، ميزان پنجه دهي در درجه حرارت پايين بيش تر ازبروز زردي پهنك برگ در درجه حرارت پايين ( 15 درجه سانتي گراد ) در ميان شش تيپ بومي آسيايي، اوس، تجره، بولو، و كولتيوارهاي ژاپني آزمايش شد. اوس و تجره زردي شديدي پيدا كردند. ژاپني و بولو، به ويژه ژاپني در درجه حرارت پائين تحمل بيش تري نسبت به زردي را نشان داد. بورو تيپ متوسط بين بولو و اوس يا تجره بود.