ایرج قادری: بازیگر نقش های لات جوانمرد و بزن بهادر سینمای قبل از انقلاب، پس از انقلاب هم سه فیلم ساخت و بعد برای ۱۰ سال خانه نشین شد. ایرج قادری که شهرتی همپای فردین، بهروز و ناصر داشت، یک دهه پس از “تاراج” به سینما بازگشت و گرچه اجازه نداشت روی پرده ظاهر شود اما شهرتش باعث شد “می خواهم زنده بمانم” به یکی از جنجالی ترین فیلم های سیزدهمین جشنواره فیلم فجر تبدیل شود.
برخی کارشناسان، کارگردانی قادری را ستودند و بازی فاطمه گودرزی و فرامرز قریبیان را در نقش های اصلی آن شایسته دریافت جایزه دانستند. “می خواهم زنده بمانم” پرفروش ترین فیلم سال 74 و بازگشتی باشکوه بود برای سینماگری که با یک توبه نامه راه ورود دوباره به سینما را هموار کرده بود. هر چند نشستن روی صندلی کارگردانی، قادری را راضی نمی کرد و او می خواست دوباره بازیگری را تجربه کند.
این رویای دور و دراز پس از حدود ۲۳ سال با “آکواریوم” تعبیر شد اما نتیجه چیزی نبود که ستاره پیشین سینما انتظارش را داشت. گرچه قادری در “محاکمه”، “پاتو زمین نذار” و “شبکه” هم همزمان پشت و جلوی دوربین ظاهر شد.
او سال ۸۴ در گفت و گو با هفته نامه “سینما” آشکارا به علاقه خود به بازیگری اشاره کرده و گفته بود: “بیش از ۲۰ سال روی پرده سینما نبودم. بنابراین می خواستم برای حضور دوباره ام یک طراحی داشته باشم. اینکه وقتی مردم من را می بینند جا بخورند و تشویق کنند.” او دو سال پس از ساختن آخرین فیلم خود، در ۷۸ سالگی درگذشت و در غیاب دوستدارانش در کرج دفن شد. تفاوت عمده قادری با همتایانش، ماندن در ایران و تلاش برای بازگشت دوباره به سینما بود. او خودِ خودِ خودش بود.
pAshMak
▧ تصویر در دسترس نیست
برخی کارشناسان، کارگردانی قادری را ستودند و بازی فاطمه گودرزی و فرامرز قریبیان را در نقش های اصلی آن شایسته دریافت جایزه دانستند. “می خواهم زنده بمانم” پرفروش ترین فیلم سال 74 و بازگشتی باشکوه بود برای سینماگری که با یک توبه نامه راه ورود دوباره به سینما را هموار کرده بود. هر چند نشستن روی صندلی کارگردانی، قادری را راضی نمی کرد و او می خواست دوباره بازیگری را تجربه کند.
این رویای دور و دراز پس از حدود ۲۳ سال با “آکواریوم” تعبیر شد اما نتیجه چیزی نبود که ستاره پیشین سینما انتظارش را داشت. گرچه قادری در “محاکمه”، “پاتو زمین نذار” و “شبکه” هم همزمان پشت و جلوی دوربین ظاهر شد.
▧ تصویر در دسترس نیست
او سال ۸۴ در گفت و گو با هفته نامه “سینما” آشکارا به علاقه خود به بازیگری اشاره کرده و گفته بود: “بیش از ۲۰ سال روی پرده سینما نبودم. بنابراین می خواستم برای حضور دوباره ام یک طراحی داشته باشم. اینکه وقتی مردم من را می بینند جا بخورند و تشویق کنند.”
او دو سال پس از ساختن آخرین فیلم خود، در ۷۸ سالگی درگذشت و در غیاب دوستدارانش در کرج دفن شد. تفاوت عمده قادری با همتایانش، ماندن در ایران و تلاش برای بازگشت دوباره به سینما بود. او خودِ خودِ خودش بود.
▧ تصویر در دسترس نیست