Sedaye Sedaghat

صدامو صدا کن تو شبهای تاریک که هرجایی باشم چه دور یا که نزدیک صدامو صدا کن تو شبهای تاریک که هرجایی باشم چه دور یا که نزدیک صدای صداقت به دلها میشینه دروغی نمیگم تلاشم همینه که تو قلب مردم برام جایی باشه همون حرفی باشم که باید رها شه بمونه بپیچه توی ذهن عابر بیاد روی کاغذ مث شعر شاعر رو لبهای مادر یه لالایی باشه صدایی که شاید توی قلبی جا شه صدای صداقت به دلها میشینه دروغی نمیگم تلاشم همینه صدامو صدا کن تو شبهای تاریک که هرجایی باشم چه دور یا که نزدیک بدون عاشقانه گرفتارتم من نمی دونی اما هوادارتم من صدامو به خونه به همشهریامون به دلهای شاد و به چشمای گریون میبخشم میبخشم با عشق و صداقت آخه کاری کردین که تا بی نهایت همینی که هستم بمونم بخونم بمونم بخونم تا وقتی که خواستین تا وقتی بتونم