Aftab

ای که چون رخ می‌‌نمایی آفتاب آید برون آنچنان مستی که از چشمت شراب آید برون زلفکانت خود حجابی بر نگاهت می‌کشد وای از آن روزی که زلفت از حجاب آید برون آنکه می‌گوید دوام عالم از بی بند و باری شد خراب گیسوانت را رها کن تا خراب آید برون! آنکه می‌گوید صبوری کن بهشت از آن ماست !! هر کجا رخ می‌‌نمایی با شتاب آید برون زاهد از اندوه رسوایی به رخ دارد نقاب ور نه پیش دیگران خود بی‌ نقاب آید برون گوئیا در خواب غفلت مانده اند اصحاب کهف پس تو رخ بنما که این عالم ز خواب آید برون ای که چون رخ می‌‌نمایی آفتاب آید برون آنچنان مستی که از چشمت شراب آید برون